مناظرات ديني

شیعتنا العرب و عدونا العجم

faqih — Fri, 01 Sep 2006 06:35:18 GMT

سینا:

در یکی از بحثها، یکی از دوستان، عکس از حدیثی برایمان زدند. عکس مربوطه:

در مورد این حدیث چه میدانید و چه برداشتی دارید؟

زیبا:

این حدیث جعلی است .....
نمیدانم واقعا چنین چیزی در منبع مذکور واقعا نقل شده یا نه .....
اما ما یک محک بسیار قوی داریم .... که بر اساس آن ، هر حدیثی را با آن میسنجیم ..... اگر همخوانی داشت می پذیریم .... وگرنه ، آنرا به دیوار میکوبیم و دور می اندازیم .... گرچه واسطه های نقل حدیث بسیار هم معتبر باشند ....
این حدیث را با قرآن سنجیدم .....

یا ایها الناس انا خلقناکم من ذکر وانثی وجعلناکم شعوبا وقبائل لتعارفوا ان اکرمکم عند الله اتقاکم ان الله علیم خبیر ﴿13﴾ حجرات

ای انسانها ، ما شما را از مرد و زن آفریدیم و شما را تیره تیره و خاندان های گونه گون ساختیم تا با هم درآمیزید و با هم آشنا شوید .
آنکه خوددارتر و پرهیزگارتر باشد ، نزد خدا عزیزتر است
(بدانید) که خدا کاملا دانا و آگاه است .

ودیدم هیچ همخوانی با آن ندارد .....

بنا براین بی هیچ تردیدی ، دانستم دروغ و جعلی است .....

اشکان:

با سلام .

با عرض پوزش از دوستان این یک حدیث جعلی و دروغین است و با نص قرآن در تضاد است که میفرماید :

" إن أکرمکم عندلله اتقاکم"گرامیترین شما در نزد خدا ، با تقواترین آنهاست "

حالا میخواهی بلال سیاه پوست حبشی باش که موذن رسول اکرم(ص) بودند .
و یا هر کس از هر رنگ و تیره و نژاد .

زیبا:

من شک دارم چنین اسکنی از کتاب مزبور بوده باشد ....
اما به فرض هم که باشد .....
با صریح آیات قرآن کاملا در تناقض و تضاد است .....
پس نمی تواند از زبان معصوم باشد .....
پس یا ناقل حدیث ( یکی از واسطه های نقل حدیث مزبور) آن را جعل کرده .....

و از دید موشکافانه علما مخفی مانده ..... ( که بسیار بعید به نظر می رسد)
و یا ناقل این اسکن ، یک یهودی زاده اسلام ستیز است .....

مزدک:

خير، پيش فرض شما اينست كه طرف معصوم است
و حرف " بد " نميتواند زده باشد، در حاليكه پژوهش
بايد عيني باشد . پس با اين پيشفرض، حتي اگر محكم
ترين سند ها را از ديد پژوهش علمي تاريخي هم بياوريم
كه يارو چنين گفته، شما با داوري ذهني تان ميگوييد كه
نادرست است. پس محك شما معيار ما نيست، بلكه آنچه
بصورت تاريخي مستند است معيار است و معصوم بودن
طرف براي ما پذيرفته نميباشد.
براي نمونه، در تاريخ بروشني آمده است كه حسن و حسين
در ايران، ويژه تبرستان، در كشتار و چپاول مردم ايران
دست داشتند، حال شما با اين پيشفرض تان كه بهيچوجه اثبات
هم نشده، ميگوييد كه خير، آنها معصوم بودند، پس در ايران
كشتار نميكرده اند، كه از ديد فرنودين و پژوهشي نادرست
است، چون داراي يك پيشفرض ذهني/ مذهبي اثبات نشده ميباشد.
بر اين پايه، اين ميتواند تنها " نظر" شما باشد كه اين يارو چنين
سخني نگفته است و نظر خردپذير و ارزشمند پژوهشي نيست.

سفسته دوم شما هم اينست كه چون كسي كه اسكن كرده، كافر
يا يهودي و يا .. است، پس اين برگ در كتاب آن ملا نيست و
يا تحريف شده است! كه اينهم نشانگر بي خردي و نداشتن فرنود
استوار خردپذير است و بدرد بحث منطقي نميخورد.

برآورد منطقي سخن شما از اينرو صفر است و بس.

حلقه:

براي كساني كه خواهان تحقيق بيشتر هستند :

مستدرك علي السفينة ج 7 - ص 107 - 110
تفسير علي بن إبراهيم : * ( ولو نزلناه على بعض الأعجمين فقرأه عليهم ما كانوا به مؤمنين ) * ، قال الصادق ( عليه السلام ) : لو نزل القرآن على العجم ما آمنت به العرب ، وقد نزل على العرب فآمنت به العجم ، فهذه فضيلة العجم ( 5 ) . معاني الأخبار : عن ضريس بن عبد الملك قال : سمعت أبا عبد الله ( عليه السلام ) يقول : نحن قريش ، وشيعتنا العرب ، وعدونا العجم . بيان : أي العرب الممدوح من كان من شيعتنا وإن كان عجما ، والعجم المذموم من كان عدونا وإن كان عربا ( 6 ) . سوء رأي الثاني في الأعاجم
مناقب ابن شهرآشوب : لما ورد بسبي الفرس إلى المدينة أراد الثاني أن يبيع النساء وأن يجعل الرجال عبيد العرب ، وعزم على أن يحمل العليل والضعيف والشيخ الكبير في الطواف وحول البيت على ظهورهم . فقال أمير المؤمنين ( عليه السلام ) : إن النبي ( صلى الله عليه وآله ) : قال : أكرموا كريم قوم وإن خالفوكم ، وهؤلاء الفرس حكماء كرماء ، فقد ألقوا إلينا السلام ، ورغبوا في الإسلام ، وقد أعتقت منهم لوجه الله حقي وحق بني هاشم - الخ ( 1 ) . استدعاء المنصور قوما من الأعاجم ، لقتل مولانا الصادق ( عليه السلام ) ، وإكرامهم للإمام ، وسجودهم له ( 2 ) . وذكرنا في رجالنا ( 3 ) في ترجمة إبراهيم بن موسى الكاظم ( عليه السلام ) قول الرضا ( عليه السلام ) : إن الله تعالى يمن بهذا الدين على أولاد الأعاجم ، ويصرفه عن قرابة نبيه - الخ . أمالي الصدوق : عن ابن نباتة قال : سمعت عليا ( عليه السلام ) يقول : كأني بالعجم فساطيطهم في مسجد الكوفة ، يعلمون الناس القرآن كما انزل . قلت : يا أمير المؤمنين ! أوليس هو كما انزل ؟ فقال : لا ، محي عنه سبعون من قريش بأسمائهم وأسماء آبائهم ، وما ترك أبو لهب إلا للإزراء على رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) لأنه عمه ( 4 ) . أمالي الصدوق : عن أبي جعفر ( عليه السلام ) قال : أصحاب القائم ( عليه السلام ) ثلاثمائة وثلاثة عشر رجلا أولاد العجم ، بعضهم يحمل في السحاب نهارا ، يعرف باسمه واسم أبيه ونسبه وحليته . وبعضهم نائم على فراشه ، فيرى في مكة على غير ميعاد ( 5 ) . روى الحاكم في مستدركه ، عن ابن عمر قال : قال رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) : رأيت غنما ‹ صفحه 109 › سودا دخلت فيها غنم كثير بيض ، فقالوا : فما أولته يا رسول الله ؟ قال : العجم يشركونكم في دينكم وأنسابكم . قالوا : العجم يا رسول الله ؟ قال : لو كان الإيمان معلقا بالثريا لناله رجال من العجم ( 1 ) . قال المجلسي في قوله تعالى : * ( فإن يكفر بها هؤلاء فقد وكلنا بها قوما ليسوا بها بكافرين ) * : أقول : فسر القوم بالشيعة وأولاد العجم ، كما ورد في خبر آخر ( 2 ) . إرسال الثاني إلى عماله بالبصرة بحبل خمسة أشبار ، وقوله : من أخذتموه من الأعاجم فبلغ طول هذا الحبل ، فاضربوا عنقه ( 3 ) . وفي كتاب معاوية إلى زياد بن سمية : وانظر إلى الموالي ومن أسلم من الأعاجم ، فخذهم بسنة ابن الخطاب ، فإن في ذلك خزيهم وذلهم أن ينكح العرب فيهم ولا ينكحونهم ، وأن يرثوهم العرب ولا يرثوا العرب ، وأن يقصر بهم في عطائهم وأرزاقهم ، وأن يقدموا في المغازي يصلحون الطريق ويقطعون الشجر ، ولا يؤم أحد منهم العرب ، ولا يتقدم أحد منهم في الصف الأول إذا حضرت العرب ، إلا أن يتم الصف ، ولا تول أحدا منهم ثغرا من ثغور المسلمين ولا مصرا من أمصارهم ، ولا يلي أحد منهم قضاء المسلمين ولا أحكامهم ، فإن هذه سنة عمر فيهم وسيرته - إلى قوله : - فإذا جاءك كتابي هذا فأذل العجم وأهنهم وأقصهم ولا تستعن بأحد منهم ، ولا تقض لهم حاجة ، فوالله إنك لابن أبي سفيان ، خرجت من صلبه - الخ ( 4 ) . شكاية الموالي ( أي الأعاجم ) إلى أمير المؤمنين من معاملة الخلفاء والعرب معهم ، وقول أمير المؤمنين لهم : يا معشر الموالي ! إن هؤلاء قد صيروكم بمنزلة اليهود والنصارى ، يتزوجون إليكم ولا يزوجونكم ، ولا يعطونكم مثل ما يأخذون ‹ صفحه 110 › فاتجروا بارك الله لكم ( 1 ) . سؤال عدة من الأعاجم أمير المؤمنين ( عليه السلام ) عن ست خصال ( 2 ) . مدح الموالي ( أي الأعاجم ) ، وأنه كان رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) مولاهم ، وأنه لما سمع الثاني من النبي ( صلى الله عليه وآله ) أن أنصار علي وأهل بيته ( عليهم السلام ) يكونون من العجم لذا حكم بقتل العجم جميعا لما استولى على بلاد فارس ، فمنعه أمير المؤمنين ( عليه السلام ) عن ذلك ( 3 ) . أقول : ويأتي الإشارة بمدح الأعاجم والموالي في " ولى " . ومن طريق العامة ، كما في كتاب التاج ( 4 ) . ذكرت الأعاجم عند النبي ( صلى الله عليه وآله ) فقال : لأنا بهم أو ببعضهم أوثق مني بكم أو ببعضكم . معاني الأخبار ، عيون أخبار الرضا ( عليه السلام ) : عن مولانا أبي الحسن الرضا صلوات الله عليه قال : إن أول ما خلق الله عز وجل ليعرف به خلقه الكتابة حروف المعجم ، وإن الرجل إذا ضرب على رأسه بعصا فزعم أنه لا يفصح ببعض الكلام ، فالحكم فيه أن تعرض عليه حروف المعجم ، ثم يعطي الدية بقدر ما لم يفصح منها ، ولقد حدثني أبي ، عن أبيه ، عن جده ، عن أمير المؤمنين ( عليهم السلام ) في ا ب ت ث قال : الألف آلاء الله ، والباء بهجة الله ، والتاء تمام الأمر بقائم آل محمد ( عليه السلام ) ، والثاء ثواب المؤمنين على أعمالهم الصالحة ، ثم ذكر معاني كل حرف حرف - إلى قوله : - فلام ألف لا إله إلا الله وهي كلمة الإخلاص ، ماكل حرف حرف - إلى قوله : - فلام ألف لا إله إلا الله وهي كلمة الإخلاص ، ما من عبد قالها مخلصا إلا وجبت له الجنة ، والياء يد الله فوق خلقه ، باسطة بالرزق ، سبحانه وتعالى عما يشركون .

عبد العلی بازرگان:

عبدالعلی بازرگان: آیا امام حسین (ع) دشمن ایرانیان بود؟

اخیرأ در یكی از سایت های اینترنتی كه اسلام ستیزی را هدف ِ همّت خود قرار داده است، سندی از كتاب«سفینة البحار» اثر «شیخ عباس قمی» به نمایش گذاشته و چنین ادعا كرده است كه گویا امام حسین، ایرانیان را دشمنان تبار خود میدانسته و فرمان داده است:
«ایرانیها را باید دستگیر كرد و به مدینه آورد، زنانشان را به فروش رسانید، و مردانشان را به بردگی و غلامی گماشت»!!

یكی از كانال های تلویزیونی فارسی زبان لس آنجلس نیز در برنامه زنده ای از تماس های تلفنی با بینندگان با طرح این مطلب و استقبال تأیید آمیز از آن، بر چنین شایعه ای دامن زد.

از آنجاییكه در آستانه مراسم بزرگداشت قیام و شهادت امام حسین در ماه محرم قرار گرفته ایم، و اگر نگوییم اكثریت غالب، حداقل میلیونها نفر از هموطنان ما، با احساس و عاطفه قبلی ویژه ای، صرفنظر از درست یا غلط بودن نحوه بزرگداشت و پند آموزی از این نهضت، به استقبال آن میروند، جا دارد تأمل و تدّبر بیشتری در خبری كه با آب و تاب تبلیغ میشود بكنیم.

به نظر میرسد كسانیكه با انتشار این اخبار بی پایه در صدد تضعیف و ضربه زدن به عقاید (حق یا باطل) اكثریتی از هموطنان هستند، به مراتب بیش و پیش از آن، به نیاكان خود یعنی اجداد و پدرانشان توهین كرده اند كه با جان و دل پیرو چنین پیشوایانی بوده اند!
آیا براستی ملت هوشمند ما در طول چهارده قرن گذشته، آنقدر كودن و سطحی و بیخبر از قضاوت امام حسین در مورد ایرانیان بوده و ساده لوحانه عظیم ترین ایثارها را با صرف جان و مال و وقت و هنر و هزینه در راه آنان كرده و به اندازه مبلغّین این خبر شناخت و شعور نداشته است!؟

اگر ملت ما، در تفرقه و تكروی و اختلاف، تاریخ تلخی را پشت سر گذاشته است، حداقل در مورد بزرگداشت شهید مظلومی كه تنها گناهش «نه» گفتن به نظام سلطنت موروثی بود، همدل و همداستان و متحد هستند.

اگر امروز كسانی نان آن نام آوران انسانیت و آزادی را میخورند، و ننگ انـحصار و استبداد را از خود باقی میگذارند، چه گناهی بر گردن كسی است كه تغییر نظام شورائی، یعنی مردم سالاری به نظام فردی موروثی را بر نتافت و حاضر به بیعت با آن نشد؛ و در خطرناكترین شرایط سیاسی، دست اجابت به سوی دعوت مردمان ستمدیده ای دراز كرد كه راه نـجاتی می جستند. هرچند نظام حاكم با تهدید و سركوب آن مردم، او را در دوراهی تسلیم ذلیلانه به یزید ستمگر یا مرگ آگاهانه عزت بخش قرار داد. اما حسین نه دشنامی داد، نه مشتی گره كرد و نه خدعه و نیرنگی بكار برد، بلكه با ارائه نمایشی از صبر و استقامت، اختیار و انتخاب، آگاهی و آزادی، عدالت و انصاف، و بالاخره محبت و مدارا با دشمن، پرچمی برافراشت كه همچنان در اهتزاز است.

اما در مورد حدیثی كه اخیرأ مورد كشف و كند و كاو آزردگان از عملكرد برخی مدعیان به قدرت تكیه كرده ی اسلام سیاسی قرار گرفته است، نكات ذیل قابل توجه است:

منتشر كننده حدیث كه متأسفانه فاقد حداقل آگاهی از زبان عربی و علم حدیث میباشد، این زحمت را به خود نداده است كه ترجمه سراپا اشتباه خود را به كسیكه دانشی در این مورد دارد نشان دهد و آنگاه آنرا در سایت خود و در معرض دید جهانیان قرار دهد.

خوشبختانه استاد تاریخ دان و حدیث شناسی در داخل كشور، البته نه از وابستگان به جریان حاكم و متعصّبان به معتقدات خرافی، بلكه از آزاداندیشان متهم به دگراندیشی مذهبی، كه اخیرأ از اسارت آزاد شده است (۱) ، توضیحات روشنگری درباره حدیث كشف شده اخیر! داده و به نكاتی اشاره كرده كه بعضأ نقل می شود:

۱- حدیث مزبور روایت شده از امام صادق (ع) است نه امام حسین! منشأ اشتباه نویسنده كنُیه «ابی عبدالله»است كه در مورد هر دو امام بكار میرود. اما از آنجایی كه راوی حدیث «ضریس بن عبدالملك»از معاصران امام صادق (طبق فهرست شیخ طوسی) بوده است، حدیث به زمان ایشان برمیگردد. اما امام صادق (همچون امام حسین) نه تنها مقام و موقعیتی در حكومت نداشته اند تا چنان فرمانی علیه ایرانیان صادر كنند، بلكه خود توسط همان حكومت به شهادت رسیده اند!

۲- دنباله حدیث نشان میدهد كه دستور اسارت و بیگاری ایرانیان مربوط به رأی عمربن خطاب،خلیفه دوّم مسلمانان میباشد كه در زمان خلافت او جنگ میان اعراب و ایرانیان اتفاق افتاد، نه رأی امام صادق!
چنانكه مینویسد: «سوءُ رأی الثانی فی الاعاجم ...» یعنی: رأی بد و ناشایست خلیفه دوّم درباره عجم ها ...». با وجود چنین صراحتی، نویسنده بی اطلاع گمان برده كه این عنوان، دنباله حدیث امام صادق است و توّجه نداشته كتاب «سفینة البحار»در حكم فهرست «بحار الانوار»مجلسی است و عناوین «بحار الانوار»را در پی حدیث می آورد.

۳- پشت سر رأی خلیفه دوم، این عبارت آمده است كه علی علیه السلام با این رأی مخالفت نمود و گفت: «پیامبر(ص) فرمود كه اشخاص بزرگوار از هر قوم را گرامی دارید، هر چند با شما مخالفت كرده باشند و این ایرانیان مردمانی فرزانه و بزرگوارند كه اظهار صلح به ما كردند و رغبت به اسلام نمودند و من برای رضای خدا از حقّ خود و بنی هاشم بخشی از این اسیران را آزاد ساختم.» (۲)

۴- در پی همین حدیث، ذیل عنوان بالای صفحه «مدح العجم و ما یتعلق بهم» احادیثی چند در مدح ایرانیان آمده است.

و اساساً معلوم نیست خلیفه دوّم چنین دستوری درباره اسیران ایرانی داده باشد.

بعید نیست با توّجه به شرایط زمان صفویه و جنگهای طولانی میان ایرانی و عثمانی (نبرد میان شیعه و سنی) كسانی حدیث مزبور را به قصد تشدید شكاف بین شیعه و سنی ساخته و پرداخته باشند .
ـــــــــــــــــــــــــــــ
(۱) نویسنده محقق، مصطفی حسینی طباطبائی
(۲) سفینة البحار ، ج ۲، ص ۱۶۴، ذیل واژه عجم

روزبه:

ببخشيد ! آن اسكن خوب خوانا نيست (براي من شايد) ولي تا آنجا كه
من مي بينم راوي ميگويد:
سمعت ابا عبدالله قال ...
يعني شنيدم كه ابا عبالله گفت ... ( در باره ي خوارداشت عجمم ها )

شايد نگارنده امام جعفر صادق را با امام حسين اشتباه كرده باشد ولي بهر
حال حديث نشان ميدهد كه "ابا عبدالله" ي اين حرفها را زده است.
در كجاي حديث گفته شده كه عمر اين حرفها را زده است؟

مفسر و معني كننده و روشنگر اين كار هم انگار زيرآبي رفته و چند كلمه
از سر و ته و حاشيه ي حديث را نوشته است. در صورتيكه براي حقيقت نمايي
مي بايست حديث را به "تمام و كمال" مينوشت و سپس توضيح ميداد.

آينكه در حديث هاي ديگر از فضيلت ايراني ها چنين و چنان گفته اند ،
ربطي به حديث مورد بحث ندارد. و اينكه امام جعفر صادق بدست چه كسي
كشته شده هم باز به موضوع ربط ندارد.

اگر شدني است، شما آن حديث را به خط خوانا بنويسيد تا ببينيم براستي
جريان از چه قرارار است.

حال شما آن حديث را با خطي خوانا بنويسيد يكي پيدا ميشود كه معني آن را
(بدون تعبير و تفسير !!) برايمان بنويسد.

حلقه:

1) كتاب "سفينة " در ذيل واژه "عجم" احاديث مربوط به عجم را اورده و يكي از آن احاديث ، اين حديث است:
عن ضريس بن عبد الملك قال : سمعت أبا عبد الله ( عليه السلام ) يقول : نحن قريش ، وشيعتنا العرب ، وعدونا العجم .

2) اين حديث ، در هيچ كجا ، هيچ اضافه ديگري هم ندارد!

3) به گمان خود شيخ عباس ، اين حديث فضيلت عجم است به همين سبب هم ، گرچه ضعف سندي داشته ولي آن را نقل كرده.

4) ترجمه ظاهري حديث اين است : از ابا عبد الله شنيدم : ما قريش هستيم و شيعه ما عرب و دشمنان ما عجم.

5) برداشتي كه خود شيخ عباس از اين روايت كرده اين است . بيان:أي العرب الممدوح من كان من شيعتنا وإن كان عجما ، والعجم المذموم من كان عدونا وإن كان عربا
ترجمه :
توضيح : عرب مدح شده كسي است كه از پيروان ما باشد، گرچه عجم و عجمي كه به بدي ذكر شده ، كسي است كه از دشمنان ما باشد ، گر چه عرب!

6) قسمت ديگري كه در اسكن بدروغ به اين قسمت چسبيده شده : كلام عمر است و متن آن حديث اين است :
سوء رأي الثاني في الأعاجم :
لما ورد بسبي الفرس إلى المدينة أراد الثاني أن يبيع النساء وأن يجعل الرجال عبيد العرب ، . فقال أمير المؤمنين ( عليه السلام ) : إن النبي ( صلى الله عليه وآله ) : قال : أكرموا كريم قوم وإن خالفوكم ، وهؤلاء الفرس حكماء كرماء ، فقد ألقوا إلينا السلام ، ورغبوا في الإسلام ، وقد أعتقت منهم لوجه الله حقي وحق بني هاشم -

ترجمه :
بدي راي عمر نسبت به عجم:
هنگامي كه به اسير كردن ايرانيان دستور داده شد ، عمر خواست زنان را بفروشد و مردان را برده عرب كند ولي امير المومنين (ع) فرمود كه پيامبر فرموده اند : بزرگان هر قومي را بزرگ بداريد گر چه با شما مخالف باشند ....(ادامه سخن امير المومنين) و اين ايرانيان ، حكيماني بخشنده هستند كه به ما صلح هديه كرد ه اند و به اسلام رغبت نشان داده اند ، پس من به خاطر خدا ، تمام حق خود و بني هاشم را مي بخشم و انها
را آزاد ميكنم.

5) بقيه علماء اصولي و رجالي بطور كلي ، اين روايت را قبول ندارند، چرا كه سندش قطع دارد : بالاسناد عن الحسن بن يوسف ، عن عثمان بن جبلة ، عن ضريس بن عبد الملك قال
سند اين روايت كه اصلش در فقيه صدوق است : به اسناد از حسن بن يوسف از عثمان بن جبلة از ضريس
كه سند صدوق به حسن بن يوسف (سعد بن عبد الله از سلمة بن الخطاب است) و بسبب ضعف سلمة و نيز جهالت عثمان ، سند ناتمام است ! ، شيخ عباس هم كه اين روايت را پذيرفته بگمان اينكه برداشتش از روايت صحيح است ، آن را آورده والا چنين سندي را معمولا هيچ كس از خبرگان فن ، قبول نميكند!

6) اگر اشكال به شيخ عباس است كه ايشان راي خود در مضمون آن حديث را آورده و شما فقط ميتوانيد به او در اين فهم ايراد بگيريد و اگر به كساني ديگر ايراد داريد ، آنها اساسا اين روايت را قبول سندي ندارند چه رسد به دلالت ، كه احاديث قطعي و"متواتر لفظي" وجود دارد كه هر چيزي مخالف قران بود به زمين بزنيد.
7) معناي حديث هم بعيد نيست ، همان چيزي كه شيخ عباس فهميده باشد ، چرا كه تعبير "شيعتنا العرب" با "العرب شيعتنا" متفاوت است . اولي ميگويد ، هر كس كه شيعه ما ست ، عرب است ودومي ميگويد فقط عرب شيعه ماست. و تعبير "عدوانالعجم" با "العجم عدونا" تفاوت دارد ، اولي ميگويد هر كس كه دشمن ماست ،عجم است و دومي ميگويد ، عجم ، دشمنان ماست. پس كلام شيخ عباس كه گفت :

عرب مدح شده كسي است كه از پيروان ما باشد، گرچه عجم و عجمي كه به بدي ذكر شده ، كسي است كه از دشمنان ما باشد ، گر چه عرب!

اين كلام ، خالي از وجه نيست!

8) كساني كه با عربي آشنا هستند ، لطفا آن متن عربي كه در صفحه قبل آمد را با دقت بخوانند كه نكات و روايات بسيار جالبي در آن هست.

روزبه:

در خوشبينانه ترين برداشت ( هتا با تفسير و ماستمالي !) يعني همين كه انگار
عجم يك ناسزا و عرب گونه اي ستايش است.

حلقه:

أمالي الصدوق : عن أبي جعفر ( عليه السلام ) قال : أصحاب القائم ( عليه السلام ) ثلاثمائة وثلاثة عشر رجلا أولاد العجم.
امالي صدوق  از امام باقر(ع) : فرمود : اصحاب  حضرت مهدي(ع)313 نفر واز فرزندان عجمند.

مستدرك  حاكم:

قالوا : العجم يا رسول الله ؟ قال(ص) : لو كان الإيمان معلقا بالثريا لناله رجال من العجم
گفتند عجم اي رسول خدا ؟  پيامبر(ص) فرمودند : اگر ايمان در  آسمان آويزان بود، مرداني از  فارس به  آن مي رسيدند.

ذكرت الأعاجم عند رسول الله صلي الله عليه وآله فقال: النبي صلي الله عليه [وآله] وسلم: «لأنا بهم أو ببعضهم أوثق مني بكم أو ببعضكم»

بغوي  نقل ميكند : كه در نزد رسول الله از اعاجم  سخن گفتم ؛ فرمودند: من به آنها  يا بعضي از آنها  بيشتر از شما  يابعضي از شما اطمينان دارم

كنا جلوساً عند النبي صلي الله عليه وآله إذ نزلت سورة الجمعة فما نزلت هذه: (وآخرين منهم لما يلحقو ابهم) قالوا: من هؤلاء يا رسول الله؟ قال وفينا سلمان الفارسي، ثم قال: فوضع النبي صلي الله عليه وآله يده علي سلمان ثم قال: لو كان الإيمان بالثريا لناله رجال من هؤلاء

نزد رسول الله نشسته بوديم  كه سوره جمعه نازل شدو هنگامي كه اين آيه "(وآخرين منهم لما يلحقو ابهم)" نازل شد ، پرسيدند :  آنها چه كساني هستند ؟ فرمودند(در حالي كه سلمان نزد ما بود) رسول الله  دستش را بر سلمان گذارد و فرمود : اگر ايمان در  ثريا باشد ، مرداني از اين قوم به آن  خواهند رسيد.

مستدرك علي السفينة:
لما ورد بسبي الفرس إلى المدينة أراد الثاني أن يبيع النساء وأن يجعل الرجال عبيد العرب ،  . فقال أمير المؤمنين ( عليه السلام ) : إن النبي ( صلى الله عليه وآله ) : قال : أكرموا كريم قوم وإن خالفوكم ، وهؤلاء الفرس حكماء كرماء ، فقد ألقوا إلينا السلام ، ورغبوا في الإسلام ، وقد أعتقت منهم لوجه الله حقي وحق بني هاشم -

ترجمه :
هنگامي كه به اسير كردن  ايرانيان  دستور داده شد ، عمر خواست زنان را بفروشد و  مردان را  برده  عرب كند ولي امير المومنين (ع) فرمود كه پيامبر فرموده اند : بزرگان هر قومي را بزرگ بداريد گر چه با شما مخالف باشند ....ادامه سخن امير المومنين(ع) :  و اين ايرانيان ، حكيماني بخشنده هستند كه به ما صلح هديه كرد ه اند و به اسلام رغبت نشان داده اند ،  پس من به خاطر خدا ،  تمام حق خود  و بني هاشم را  مي بخشم و انها را آزاد ميكنم.

اينها تنها بخشي از رواياتي بود كه در فضل عجم و  ايرانيان وارد شده ؛ مشاهده ميكنيم كه حتي با  بررسي صحت و سقم خود تاريخ ، باز هم  رواياتي  كه در فضل عجم  است ،  بيشتر و صحيحتر و مورد اتفاق  و قبول بيشتري است  و حتي قرآن  هم  در مقايسه عرب و عجم ،  صراحتا ميگويد : اگر قران بر عجم نازل ميشد ، عرب ايمان نمي اورد واين بصراحت ،  برتري  انديشه اي  عجم بر عرب را مير ساند   ؛ چرا كه عرب ، از همان ابتدا به عجم حسودي ميكرد  و دچار تعصبات شديد و  نژاد پرستانه شدند و در همين مضمون  ، روايات زيادي  وارد شد ، كه  عالم بسبب حسد و عرب بخاطر  تعصب به جهنم ميرود!

حلقه :

اگر از سند اين روايت بگذريم و براي توجيه شيخ عباس در دلالت اين حديث نيز ارجي ننهيم و به تعارضش با قران ولزوم كنار گذاشتن چنين احاديثي هم ، توجه نكنيم و به روايات معارض با اين حديث كه در مدح عجم امده است وقعي ندهيم :

توضيح يك اصطلا ح :
قضيه حقيقى: قضيه اي كه حكم بر روي افراد مفروض الوجود رود .
قضيه خارجي : قضيه اي كه حكم بر روي افراد خارجي رود.

دانشمندان ريش پرفسوري ميگذارند .
اين قضيه خارجي است ، يعني با نگاه به دانشمندان در جهان خارجي ميبينيم كه آنها ريش پرفسوري گذاشته اند .

دانشمندان باسوادتر از معلمان هستند.
اين قضيه حقيقي است يعني ماهيت دانشمند به نوعي است كه باسوادتر از معلم ها هستند .

هيچ داروئي ايدز را درمان نميكند.
اين قضيه ، فقط بشكل خارجي صحيح است ؛ يعني با بررسي داروهاي فعلي جهان خارج ، به اين نتيجه رسيده ايم ، كه هيچ يك از آنها توانائي درمان ايدز را ندارد .

ساختمانها از اجر ساخته شده اند .
اين قضيه ، فقط بشكل خارجي صحيح است يعني ساختمانهاي خاص مورد نظر گوينده بوده اند.

نيروي چسبندگي اجزاء ساختمان ، آن را نگاه ميدارد.
اين قضيه حقيقي است چرا كه بدون نيروي چسبندگي اجزاء ، هيچ ساختمان مفروضي توانائي ساختمان شدن را ندارد.

موش زرنگتر از گربه است.
اگر حقيقي باشد ، بدين معناست كه هر موش مفروضي بطبيعت حال قويتر و زرنگتر از گربه است كه قضيه اي غلط است.
اگر خارجي باشد ، بدين معناست كه متكلم ، نگاهش به تام و جري بوده و و چون ديده جري زرنگتر است اين قضيه را بيان كرده و قضيه صحيحي است.

در زمان امام صادق عليه السلام ، عجم سني مذهب بودند و شيعيان تنها از عرب و موالي
ايرانيان دشمنان ما هستند؛ عرب شيعيان ما .
اين بدين معناست كه ايرانيان در آن زمان شيعيان آن حضرت نبوده اند و شيعيان غالبا، تنها از عرب بوده اند.
البته بلا شك بعضي از شهرهاي ايران ، چون قم از ابتدا ( از زمان امام سجاد(ع)) شيعه بوده اند ولي قم را هم اشعريون يمن ساختند و آنها نيز عرب هستند و عكس اين مطلب نيز صحيح است .
امام نفرمودند : دشمنان ما عجم( عجم ساكن بلاد ايران) و مواليان ( برخي از عجمهاي ساكن بلاد عربي) هستند . بلكه تنها تاكيد بر عجم كرده اند يعني موالياني كه شيعه شده بودند را جزء عجم حساب نكرده اند .

حال اگر در چنين فضائي گفته شود ، شيعيان ما عرب هستند ، به ذهن مي ايد كه اين قضيه خارجيه باشد ؛ يعني شيعيان آن حضرت در آن زمان ، از قبائل عربي بوده اند . و دشمنان آن حضرت كه از خود عربهاي سني هم متعصبتر بوده اند ، ايرانيان سني مي باشند .

علت اين استظهار ( كه اين دست قضايا ، خارجيه هستند ونه حقيقيه )علاوه بر خود سياق روايت و احاديث متعدد در مدح عجم وروايات زياد در نبودن هيچ سرباز عربي ، جزء ياران حضرت حجت (ع) ، روايات زياد ديگري در ذم عرب است.
در يكي از اين روايات منسوب آمده : لا خير في العرب . هيچ خيري در عرب نيست.. كه منظور از اين حكم ، قطعا افراد و طوائف خاصي ، در زمان حضرت بوده اند والا بسياري از ياران و شاگردان مبرز خود حضرت از عربند.

بحثي در فطرت خدا جوي انسان

faqih — Tue, 22 Aug 2006 06:19:18 GMT

ساربان:

وجود خدا فطري و عقلي است ، ولي اين وجود ، عقلا تنها ميتواند واحد و بي نهايت باشد ، در نتيجه هر آنچه بشر در فرهنگ و تاريخ خويش بر اصل اين فطرت ، فضولتا اضافه كرده ، بايد طرد شود!
خداي اديان نداريم ؛ چون موضوع اين وصف( خداي اديان) واحد نيست كه بتوان حكمي واحد بر آن راند!
در نتيجه شما ميتوانيد از خداي اسلام و خداي مسيحيت كنوني ويهوديت سخن به ميان آوريد بدون اينكه حكمي مشابه بر همه صادر كنيد!

اگر خدا نبود ما هم نبوديم و چون ما هستيم خدا هست ؛ معادله اي فطري كه صد ها كه چه عرض كنم هزاران سال هم تلاش كنيد و در تئوريزه كردن ضدش بكوشيد ، نخواهيد توانست به بشر بگوئيد از انسانيت خود دست بردار تو ديگر نياز به غذا نداري!

بله قبول دارم كه كور انديشي شما ، ميتواند چند صباحي همجنس بازيتان را شرعيت دهد! و بمب اتم زدن به مرمان بيگناه و پاره پاره كردن انسانهاي ديگر را نياز بشر بي خدا معرفي كند! ولي شك ندارم كه حتي خودتان نيز ديگر فريب نيچه هاي ديوانه را نخواهيد خورد !

نيچه : خدا مرد
و پس از مرگ نيچه ، بر بلنداي ديوار دانشگاه تهران :
خدا : نيچه مرد!

نوگاد من :

اول. آقایون مومنین بد نیست در مورد اون چیزی که فطرت می نامند، کمی توضیح دهند.
دوم. سخن اگر اشتباه نکنیم، در مورد وجود خدای ادیان بوده و نه صفاتش. ادیان در نظر آقایون ظاهرا اختلافاتی نیز در وجود خدا دارند!
سوم. فطرت رو اگه توضیح بدن، البته تکلیف معادلات هزاران سالشم حل می شه!
چهارم. البته از مقدسین معتقد به فطرت، انتظار فهم نسبیت تاریخی اخلاق نیست. لکن جالب آنست که حضرات معدود کتب به درد بخورشونم نمی خونن. (بحث اعتباری بودن حسن و قبح افعال در اصول فلسفه علامه طباطبایی)
پنجم. در آستانه سالمرگ نیچه کبیریم. یادش گرامی باد. در زمان مرگ نیچه، پی دانشگاه تهران هم ریخته نشده بود. مومنین آدرس بلندا رو اشتباه دادن، ظاهرا!
ششم. در صورت تمایل به کسب اطلاعات در مورد موارد یاد شده تاپیک جدید بنا کرده و دعوت نامه (لینک) در همینجا بگذارند که انحراف تاپیک ها، معضلی در این کلوپ شده.

ساربان:

بعضي حضرات دوباره مست هستند وقدرت تمثيل رو هم نفهميدند!

اما فطرت :
فطرت را هم ميتوان به منطق باز گرداند و هم تنها يك امر دروني دانست كه
از واقعيت خارجي سرچشمه نميگيرد ،
اگر آن را به منطق بازگردانيم ، معنايش جمع ميان تمام دليلهاي خدا شناسي است
و اين بدان معناست كه تفكر انساني با پاسخهاي ملحدين به برهانهاي خدا شناسي
قانع نميشود و نشده و نظم عظيم طبيعت و تفكر در آسمان و زمين و وجودي به نام انسان ،
و زندگي ادمي و برخوردش با امور روزه مره ، هميشه اين فكر را زنده نگه ميدارد كه
او خالقي دارد،اين فكر گر چه با طي مقدمات عقلي بوجود آمده ،ولي بسبب عظمت
جهان طبيعت وجهل انساني و كمي علم او به جهان قابل تغيير نيست واگر امري دروني و
آفرينشي باشدهم ، همچنين ؛ يعني اگرفرض كنيم، اين حسي كه درون انسانها هست را
خدا آفريده تاهميشه يك رابط دروني ميان او و بنده هايش وجود داشته باشد ، باز هم
قابل دگرگوني نيست.
پس
اولا :اين برهان اين معنا را نميدهد كه بالفعل همه انسانها بايد اين حس را داشته باشند
چه اينكه اين با اختيار انسان و آزادي او در برخورد طبيعي با جهان ،سازگاري نخواهد داشت و
اين انسان بقدري عظيم و آزاد خلق شده كه آمادگي تغيير هر گونه نظامي را
براي شخص خود دارد ، گر چه تصور اينگونه تصرف ادمي درجهان مشكل است.

وثانيا: قديمي ترين تصاويري كه انسان عصر حجر كشيده ودر آن يك نماد مذهبي و معبدي
براي عبادت ترسيم شده و اتفاق نظر انسانها در سراسر جهان و آن هم در هر دوره از تاريخ
و در عصرمدرن و اينك در پست مدرن ، و در گوشه گوشه جهان و از هر طيفي و با هر برداشتي
وبا هر آموزشي و بدون احايج به برهانهاي فلسفي ،همه و همه اين حقيقت را
زنده مي دارد كه ماوراي خداپرستي ما امري دروني نهفته شده ؛ نام اين امر دروني فطرت است

حسن و قبح اعتباري نيست و واگر كسي گفته(مثل مرحوم مظفر) قابل قبول نمي باشد ! بله ميتوان ان را نوعي وجدان دانست كه به تبع تيرگيهاي زندگي دگرگونيهاي جزئي مي يابد ، گرچه با پالايش ، دوباره به مسير اصلي قابل بازگشت است.

ميتوان پذيرفت برخي وجدانهاي امروز جهان حكم قصاص را خلاف حقوق بشر ميداند ، ولي اولا: اگر اعتباري است ، چرا سيلي زدن به كودك را همه ظلم ميدانند؟! و ثانيا : چرا پس از دادن اگاهي ها صادق اين اعتبار شكسته ميشود وبه مسير اصلي باز ميگردد؟
پس يك فطرتي هست كه ايدئولوژيها و علمهاي كاذب كمونيستها ، پس از فروپاشي به روند اوليه حيات طبيعي باز ميگردند.

كسي اين متن را براي ما اورده بود :

The Yanomamo (Yah-no-mah-muh) also called Yanomami, and Yanomama, are deep jungle Indians living in the Amazon basin in both Venezuela and Brazil. The Yanomami are believed to be the most primitive, culturally intact people in existence in the world. They are literally a stone age tribe. Cataloged by anthropologists as Neo-Indians with cultural characteristics that date back more than 8000 years, these are a Last Encyclopedia. They have never discovered the wheel and the only metal they use is what has been traded to them from the outside. Their numbering system is one, two, and more than two. They cremate their dead, then crush and drink their bones in a final ceremony intended to keep their loved ones with them forever. They are hunters and gatherers who also tend small garden plots. They are one of the most successful groups in the Amazon rain forest to gain a superior balance and harmony with their environment. David Yanomami (one of the Amazon's most respected "Page" or Medicine men) foretells that if the white man does not stop his perverse destruction of our Mother Earth, that the white men are doomed to extinction, right along with the rain forest and the Yanomami.

The women weave and decorate the baskets. They make both flat baskets and burden baskets which are carried by a strap around the forehead. These they dye with a red berry called onoto which they also use to decorate their bodies and dye their loin cloths. The baskets are then decorated with traditional geometric designs with masticated charcoal pigment. Fire sticks are still often used to make a fire. The men carry quivers containing extra carved wooden spear and arrow points when they are out hunting. Around the outside of the quiver they also tie the fire making sticks. Making fire with sticks is a long and arduous process requiring skill and dexterity

ولي بايد دقت شود كه حتي اين زن كه ميگويد ، به زمين به عنوان مادر زاينده و زندگي بخش احترام قايل هستم ،
نيز داراي اين حس فطري است.

بله اگر اين حس دروني وفطرت تقويت نشود ،غبارهاي زندگي و ديدن اسباب طبيعي
دنيائي آن را خواهد پوشاند و آنان را به ورطه بي خدائي و شرك( همچون اين امازونيان
كه گمان مي كنند آن نيرو ، همان نيروي زميني است ،چنانكه مشركين قريش گمان
ميكردند آن نيرو همان بتهاي آنهاست) و احيانا كفر (همچون بعضي ) خواهد كشاند
پس اين هم يك دليل ديگر براي لزوم نبوت!
مولا علي ميفرمايد:
خداوند انبياء را برانگيخت تا مردم را به فطرت پاك خود برگردانند

نو گاد من :

اول. !
دوم. فطرت امریست درونی که به منطق باز می گردد و البته واقعیت عینی ندارد و این اشکال نداشت اگر مکانیسم درونی آن کاملا تعریف و معلوم می شد و منطقا هم ایراد ندارد به ساخت چیزی در بررسی یک موضوع بپردازیم به شرطی که در نتایج آن به نحوی حذف گردد مانند مفهوم انرژی در فیزیک.
می توان به مجموعه ای از واکنش ها یک نام (مثلا فطرت) داد، به شرطی که خود معضلی نشود و اگر به عنوان یک عنصر تعیین کننده به ایفای نقش بپردازد (آنچه آقایون در موردش نظر دارند) باید که تعریف دقیق و مستقل داشته، مکانیسم عمل آن کاملا معلوم باشد و ... .
سوم. آنچه علامه در باب اعتباری بودن می گوید، آنست که یک عمل معین واجد هیچ ارزشی نیست. مثلا برداشتن یک شی ارزشی ندارد و به اعتباراتی دزدی یا امانت نام می گیرد. یا مثلا سکس خود به عنوان یک عمل هیچ ارزشی ندارد و به اعتباراتی نکاح، زنا و یا لواط نام می گیرد.
در ضمن اینکه همه مردم یک کاری را مذموم بدانند، باعث رد این اعتباری بودن نمی شود. اساسا این بحث نظریست و ربطی به عمل مردم ندارد!

ساربان:

هر اعتباري يك اعتبار كننده ميخواهد ومادامي كه اعتبار كننده چنين چيزي ثابت نشود ، حرف شما در حد يك ادعا باقي خواهد ماند ؛ . اعتبار كننده هم بايد صاحب چنان كاريزمائي باشد كه تمام بشر از آن پيروي كنند . غير از اينكه در اخلاق بقاء ژني مدعاي بسياري از ماترياليستها ، ديگر اعتباري هم در كار نيست بلكه ظلم و قبح ، اموري حقيقي هستند كه بسبب قاعده مشهور تنازع بقا در ژن انسان نهادينه شد ه اند!

عرض كردم كه چه بسا شخصي ادعا كند فلان شيئ ، مصداق فلان امر واقعي است ، ولي خود بهتر ميدانيد كه اين نميتواند دليلي براي ناديده گرفتن وجود ان امر واقعي شود ! مثلا من ادعا ميكنم (بگو اعتبار ميكنم) كه شما موش هستيد ؛ اين گرچه تحقق يك مصداق براي آن امر واقعي است و ميتواند در فضا هاي مختلف تغيير كند ، ولي خود بهتر ميدانيد كه بالاخره موشي هم در اين دنيا هست!

من ترجيح ميدهم به مشخصه هاي فطرت بپردازيم وخود را با تعريف ، كه معمولا يا جامع ويا مانع نيست ، در گير نكنيم!

بنده به يكي از اين مشخصه را اشاره كردم: عمومي بودن در نزد اكثر انسانهاي تاريخ!
شما به چه دليل ميفرمائيد احساس نياز به يك خالق امري اعتباري و غير حقيقي است؟

نوگاد من :

گفتیم که نظر علامه در مورد اعتباری بودن اخلاق فلان است، می گویند :«هر اعتباري يك اعتبار كننده ميخواهد ومادامي كه اعتبار كننده چنين چيزي ثابت نشود ، حرف شما در حد يك ادعا باقي خواهد ماند». انگار نه انگار که در مثال های ما اعتباری به نام دین (اعتقاد حضرات) وجود داشت!
نیز می گویند: «اعتبار كننده هم بايد صاحب چنان كاريزمائي باشد كه تمام بشر از آن پيروي كنند» بدون هیچ اثباتی! فراموش کرده اند که نتایج مشترک دلالت بر علل مشترک نمی کند که راننده چه به احترام الزام قانونی و چه به ترس جریمه از مسیری عبور نکند، نتیجه اش عدم عبور است!
عرضه داشته اند: «چه بسا شخصي ادعا كند فلان شيئ ، مصداق فلان امر واقعي است ، ولي خود بهتر ميدانيد كه اين نميتواند دليلي براي ناديده گرفتن وجود ان امر واقعي شود»، گویی آن «امر واقعی» را اثبات نموده اند. که خواسته ما نیز همان بود!
ترجیح داده اند «به مشخصه هاي فطرت بپردازيم وخود را با تعريف ، كه معمولا يا جامع ويا مانع نيست ، در گير نكنيم» و از مشخصاتش «عمومي بودن در نزد اكثر انسانهاي تاريخ» را ارائه کرده اند. فراموش کرده اند که تعریف، در قلمرو چیستیست و نه وجود! اول وجودش را اثبات کنند و پس از آن به تعریف مشخصاتش بپردازند.
فرمایش نفرموده ما (احساس نياز به يك خالق امري اعتباري و غير حقيقي است) تنها در صورت ارائه یک اثبات از جانب آقایون، به عنوان ردیه می تواند مطرح شود.

ظاهرا حضرات فکر می کنند که اگر رجبی باشند، چیزهای دیگه هم هستند!

ساربان:

اين نام گذاريها همه اعتباري است و البته لا مشاحة في الاصطلاح . صحبت ما اين است كه برخي بديهايت كه نياز به استدلال ندارند(قضايا قياساتها معها) فطري ناميده شوند ، حال شما يك بار ميگوئيد ، فطري را هنوز اثبات نكرده ايد كه تعريف كنيد و قبلش پرسيده بوديد ، تعريف فطري چيست ، لپ كلام اين است كه بنظر ما درك خدا امري بديهي است و همه انسانها كم وبيش ، البته با قطع نظر از اشتباه در تطبيق به وجودي نامحدود ايمان دارند ، ولي ما هر بديهي را فطري نمي ناميم بلكه امر فطري بايد داراي خصوصيات ديگري چون غير اكتسابي بودن ، قابل تجربه بودن(تجربه دروني) ، فراحيواني و ارزشي بودن(وجه تمايز فطرت ازفطري و فطري از غريزي) والبته فراگير بودن و عدم تغير در دوره هاي زماني نيز باشد. حقيقت جوئي ، ميل به صداقت وراستي ، انزجار از دروغ و زشتي ، حب زيبائي ووو اينها را فطري ميناميم تا اينجا كه بحث ، شناخت يك اصطلاح بود ، حال يك ادعا هم داريم و آن اينكه شناخت دروني خدا نيز امري فطري است..

نوگاد من :

باز این شد یه چیزی!

امر فطری -برخی بدیهیات (بهتر بود نام دیگری با باری غیر از بدیهی می یافت) که نیاز به اثبات ندارد- را دارای مشخصاتی چون «غير اكتسابي بودن»، «قابل تجربه بودن(تجربه دروني)»، «فراحيواني و ارزشي بودن(وجه تمايز فطرت ازفطري)»، «فراگير بودن» و «عدم تغير در دوره هاي زماني» نامیده اند.
مثال هایی برای امور فطری زده اند: «حقيقت جوئي ، ميل به صداقت وراستي ، انزجار از دروغ و زشتي ، حب زيبائي» و البته «شناخت دروني خدا» که احتمالا منظور ادراک وجود امری به مشخصات کلی خدا (وجودي نامحدود) به صورت درونیست.

-حال که تعریف معینی از امر فطری ارائه شده، اول باید وجود امری که جامع تمامی مشخصات است را در انسان اثبات کنند. و بعد از آن به انتساب کامل هر یک از مثال ها به آن امر بپردازند.
آن وقت است که آن مثال ها به صورت منفرد از استدلال بی نیاز می شوند. البته دو شرطی کردن مثال و مشخصات می تواند این مورد انتساب را نالازم کند که خود نیاز به اثبات دارد.
-هم تعریف و هم اثبات برای یک امر لازم است. نمی توان موضوع به این مهمی را با فطری نامیدن از اثبات بی نیاز کرد. مگر آنکه به حکم فراگیری و ثبوت، آن را در تک تک آدمیان در طول تاریخ نشان داد که ...!

ساربان :

پسر خوب ادعاي من اين است كه مثالهاي ياد شده ، واجد آن صفات هستند! والا مريض نبودم كه بياورمشان حال شما اگر نقضي داريد بياوريد!
اما در باره خدا ؛ قصد تقليل شرايط را ندارم شما بگوئيد ، كدام يك از انها را اثبات كنم؟ اگر هم احيانا بعضي از انها اثبات ناپذيرند ، مشكل در برهان و قطع ما ايجاد نمي كند ، مثل اين است كه من نتوانم احساس وجداني خود همچون ترس را به شما منتقل كنم ، چون فرضا اين احساس براي شما قابل تجربه بالفعل نمي باشد!
فراگير بودن آن را نيز با اولين ديوار نوشته هاي بشر و نيز اولين ساخته هاي انها كه از جمله انها معابد نيز بوده و فراگير بودن اين احساس در بين تمام نحله هاي فكري و ديني پر از اختلاف بشري چه در زمان حاضر و چه در تاريخ معهود و مكتوب ، ميتوان يافت و اثبات نمود!

نوگادمن :

موسیو!

یه چیزی تعریف کردی به اسم فطرت با یه مشخصاتی.
بعد یه مشت احساس آوردی کردی مثال و مصداقش.

اول باید اثبات کنی که یه چیزی تو آدم هست با این مشخصات.
بعد باید اثبات کنی هر کدوم از مصداقات این مشخصاتو داره.

هنوز از وجودش نگذشتیم، داری مصداق رو می کنی!

کل این ماجرا هم با نشون دادن یه میلیون سند اثبات نمی شه ولی

با نشون دادن یک قوم کوچولو که درکی از ماورا الطبیعه ندارن به هم می خوره!

اثبات کن یه چیز تو آدم هست با اون مشخصات. بقیه قضایا زیاد سخت نیست!

ساربان:

مادمازل ! تو آدم يه چيزي هست به نام عقل ، بر روي اين عقل ، پاره اي از مطالب ( همچون اطلاعات بايس در كامپيوتر)، مطالبي حك شده ، اين مطالب حك شده به هيچ وجه موجب جبر نميشود ، بلكه تنها با رسيدن به يك مرحله خاصي از تفكر و رشد عقلاني (فرض كنيد ديدن آسمان و زمين وتفكر در خلق انسان) ، فعال ميگردد؛ چنين چيزي بايد باشد والا مثالهاي ذكر شده قابل توجيه نيست!

نو گاد من :

بیا! همون یه چیز حک شده رو باید اثبات کنی! اونی که فرض گرفتی هنوز اثبات نکردی!
نکنه انتظار داری با استدلال استوار(!) «چنين چيزي بايد باشد والا مثالهاي ذكر شده قابل توجيه نيست» ما پاشیم بریم عربستان برای حج!

ساربان :

اثباتش را عرض كردم ، صرف نداشت گوش كنيد!
عرض كردم وجود اين ميل ، نزد انسانها ، بالعيان ديده ميشود و اين ميل ، چنانكه شواهد تاريخي هم نشان ميدهد از ابتدا بوده واين ميل نميتواند ، اكتسابي باشد ، چرا كه حتي در خانوده هاي غير مذهبي با اجتماع لائيك هم مشاهده مي شود و شده و جنگلهاي امازون را هم ديديم كه در بين آنها هم آن ميل ، وجود دارد ، منتها با خطاي در تطبيق به اشتباه افتاده اند واين تمايل و حس دروني ، ارزشي است چون اخلاق اعتباري معنايي ندارد ، جز بي اخلاقي و پاره كردن هنجار هاي شخصي به بهانه اعتباري و فرضي بودن ، جز به پاره شدن اينگونه اجتماع پست مدرني ، نخواهد انجاميد و هموسكسواليته و تجاوز به عنف و ازادي سرقت و قتل و غارت و بي مشكل بودن چنگيزيته ووو ارمغان اين نوع نگرش خواهند بود و به هنگام انقطاع اسباب طبيعي و تجربي ، اين ميل ، قابل تجربه هم هست بقول قرآن :فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ ... و اين ميل ، مثالي تنها و وحيد هم نيست و بلكه مشابه هاي بسيار زياد ديگري نيز دارد همچون : حقيقت جوئي ، ميل به صداقت وراستي ، انزجار از دروغ و زشتي ، حب زيبائي ووو من نميدانم اثبات ، ديگر به چه معناست! اگر اثبات معناي ديگري ميدهد روشن كنيد تا به زبان خودتان حرف بزنيم!
نكته :
در پاره اي از مكاتب فلسفي از رابط بودن وجودات انساني سخن گفته شده ، رابط بودن شايد بدين معنا باشد كه اين وجود چون مستقل نيست ، نياز به واجب الوجود دارد ، ولي به تعبير بعضي فلاسفه ديگر ميتوان از استحاله عشق بدون معشوق و حب بدون محبوب وووو هم سخن گفت ! پس اين گرايش الهي فطري ، بدون وجود ما بازاء خارجي ، محال است .. شايد بگوئيد وجود ذهني و وهمي محبوب ، براي وجود حب كافي است ، ولي اين در صورتي است كه استقراء به ما نگويد اين وجود ، اثار مشابهي در همه مصاديق خود دارد . و وجود اثار مشابه، نشان از موثر واحد حقيقي دارد و نه اعتباري!

نوگادمن:

آهان «اثبات»!

«اثبات» شما به فرض اینکه تمامی انسان ها از اول نقاش بوده اند و نقاشی های غارها نشان دهنده منظور شما باشد و تمام انسان های متولد «در خانوده هاي غير مذهبي با اجتماع لائيك» و تمامی انسان های متولد در «جنگلهاي امازون» و الباقی مواردی که ذکر نشده و نامی از آنها در تاریخ نیست و ...، دو اشکال بسیار جزئی دارد:
این «بالعیان» شما در مورد کودکانی که قبل از رشد مرده اند و نسل های آینده عیان نشده است!
گویا بسیار صرف می کند که بین «احساس کردن» و «اثبات کردن» پلی برقرار شود!
اخلاق و همجنس گرایی و آقای چنگیز و ... هم ارتباطی به این بحث ندارند!
ایضا قرآن!

«اثبات» شما قبول!
اگر اون دو مورد بسیار جزئی رو حل کنید!

ساربان:

گفتيد : این «بالعیان» شما در مورد کودکانی که قبل از رشد مرده اند و نسل های آینده عیان نشده است!

ولي فراموش كرديد:

نديده ها و جهل نميتواند نقض و مانعي براي استقراء فعلي ما ايجاد كند ! ايا چون شما همه خصوصيات مثبت و منفي الكتروني را نمي شناسيد و به همه خصوصيات هسته عنصرها علم نداريد ، و از موجودات و موثرات كهشكشانهاي ديگر چيزي نميدانيد ، از كاميپوتر استفاده نمي كنيد؟ و به علم فعلي خود پايبند نيستيد؟

nogodman :

حضرت آقا!

اولا شما باید به اثبات یه ادعا بپردازی. استقراء تسری صحت گذاره ها با شرایط یکسانه! خودش هم شرایط داره.
دوما شما داری آنچه که وظیفه اثباتش رو داری، با یه استقراء از موارد مشاهده ناقص که چیزی رو اثبات نمی کنند، رد می کنی! آنچه باید اثبات بشه، با استقراء از موارد اثبات نشد، تایید نمی شه!
سوما استقرائات حضرت عالی با کوچکترین مورد نقض کاملا فرو می ریزد! مثلا اقوامی که ویل دورانت در تاریخ تمدن نام برده و یا جان لاک در رساله اش در مورد فهم بشر که قرن ها بدون تصوری از ماوراء الطبیعه زندگی کرده بودند.

هنوز یک «اثبات» منطقی از وجود فطریات در انسان رو نکرده اید!

ساربان :

اولا : چنانكه گفتم نميتوان در مورد نديده ها قضاوت كرد و آن را در استقراء خود دخالت داد و حد اكثر اين است كه از اقوام ياد شده ، چيزي به ما نرسيده نه اينكه عدمش به ما رسيده ! عقايد كامل تمدنهاي(!) گذشته كه همگي به ما نرسيده ، پس نميتوان انها را نقضي براي علم فعلي دانست! ميتوان از نقش كشيده هاي پيدا شده در غارهاي اوليه زندگي بشر ، فهميد كه آنها نيز معبد داشته اند و شاهدي براي استقراء ما هستند ، ولي نميتوان از نبودن آثار معابد ساخته شده در ميان فلان قوم آفريقائي پي به عدم آن برد ، چرا كه در اين بين ، بسياري چيزها نابود شد و بسياري چيزها هم به ما نرسيده و بسياري مكانها را هم هنوز خوب نگشته ايم و انها نذر هم نكرده بودند كه عقايد خود را حتما نقاشي و حكاكي كنند و نيز نميتوان از داستانهاي خيالي تارزاني براي بحث حاضر الگو گرفت ، از اين كه بگذريم از تاريخ مكتوب و قطعي تمدن بشر هم ، زمان چندان زيادي نميگذرد ، و نيز بسياري از تاريخهاي نزديك به خودمان هم علارقم دهها كتاب و نوشته و حديث وروايت ، شايسته نامي جز خرافه نيست!

ثانيا : گويا بسبب عجز فكري ، بدجوري سوزنتان روي كلمه اثبات گير كرده ، ولي دقت نداريد كه من استقراء خود را تام نشمردم چرا كه استقراء تام ، براي انسان محدود ، محال است!
و ادعا هم نكردم شما حتما بايد اين اثبات غير تام من را بپذيريد _ نخير! شما ميتواند دنبال جهل خود باشيد_ ولي حد اقل چيزي كه ميتوان گفت اين است كه با بررسي شواهد ذكر شده ، اين ايده ميتواند در نزد عقل وعقلاء مقبول باشد و ما در عقلانيت جديد نيازي به اثبات قطعي نداريم بل همينكه يك امري در ميان عقلاء مقبوليت بيشتري از آراء ديگر داشته باشد كافي است!

نوگاد من :

«عجز فکری»!

سوزن ما در آنجایی گیر کرده که در «برهان» حضرات «چيزي (که) به ما نرسيده» اثبات شده فرض می شود!
گیر سوزن ما جای دیگری نیز هست. استقراء گفتیم که برای تسری صحت یک گذاره به گذاره های مشابه استفاده می شود، حال آنکه حضرات صحت گذاره اولیه را از همان استقراء نتیجه گرفته اند!
ضمنا آثار احتمالی ناموجود ممکن است که نتوانند برای رد برهانی مستند باشند، لکن قطعا برای اثبات یک برهان به کار نمی روند!
و دست آخر اینکه در علوم مشاهده ای ممکن است مقبولیت نزد علما اعتباری به یک نظریه دهد (چرا که این مقبولیت خود از مشاهده حاصل شده)، اما در مباحث فلسفی، معیار، اثبات دقیق یک گذاره با توجه به قواعد منطقیست.
مگر آنکه طی چند سال گذشته، حال و هوای مفاهیم فلسفی کاملا تغییر کرده باشد و ما بی خبر مانده باشیم!

ساربان:

نقل قول:

لکن قطعا برای اثبات یک برهان به کار نمی روند

كه بكار نرفت!

نقل قول:

گیر سوزن ما جای دیگری نیز هست. استقراء گفتیم که برای تسری صحت یک گذاره به گذاره های مشابه استفاده می شود، حال آنکه حضرات صحت گذاره اولیه را از همان استقراء نتیجه گرفته اند!

تكرار مكررات = گير سوزن

نقل قول:

و دست آخر اینکه در علوم مشاهده ای ممکن است مقبولیت نزد علما اعتباری به یک نظریه دهد (چرا که این مقبولیت خود از مشاهده حاصل شده)، اما در مباحث فلسفی، معیار، اثبات دقیق یک گذاره با توجه به قواعد منطقیست.
مگر آنکه طی چند سال گذشته، حال و هوای مفاهیم فلسفی کاملا تغییر کرده باشد و ما بی خبر مانده

چندان هم جديد نيست!
فاتحه خردورزي را خود نيچه پست مدرن خواند ، هنگامي كه گفت ، گرايشها اساسند نه خرد تراشيها!
ضمن اينكه ميشود بفرمائيد اين جناب پوپر چه مي فرمايد ، هنگامي كه از ابطال پذيري سخن ميــ(پ)ـــراند؟

نوگادمن:

حضرت اجل!

احتراما، نظر شما را به موارد ذیل جلب می کنیم:
- در پست دهم، شما ورود خود به بحث را با ذکر نقل قولی از تاپیک قبل و ارائه تعریفی از فطرت اعلام نمودید.
- در پست سیزدهم، ما با قبول تعریف با تغییر جزئی در آن که با قسمت های دیگر برخوردی نداشته باشد، حضرت عالی را به اثبات آن دعوت نمودیم.
- در پست شانزدهم، شما بدون ارائه اثبات، بر تطبیق مثال ها بر تعریف اشاره کرده و ما را به ذکر نقض آن دعوت نمودید!
- در پست هجدهم، ما ضمن اشاره به این نکته، طلب اثبات اولیه نمودیم.
- در پست بیست و یکم، شما با ذکر مکانیسم فعال شدن درونی در واکنش به شرایط خارجی (خیلی کلاس گذاشتیم برای اون متن بی در و پیکر!) و ابرام بر ثبوت قطعی، به ذکر دوباره تطبیق مثالها و شرایط انگشت نهادید.
- در پست بیست و سوم، ما تاکیدی بر لزوم اثبات موارد فرض شده ابراز کردیم.
- در پست بیست و چهارم، ابراز داشتید که اثبات کردید! و به عیان بودن این میل رای دادید. و سخنانی از خانواده های غیر مذهبی در جوامع لائیک و جنگل های آمازون را دلیل غیر اکتسابی بودن آن نامیدید! و سخنانی در همجنس بازی و چنگیز و واجب الوجود و مکاتب دیگز فلسفی تقدیم خوانندگان نمودید!
- در پست بیست و ششم، ما اشکالات این نوع سخن و اشکالات مربوط و موارد دیگر را در صورت ثاقب بودن این «اثبات» به اطلاع شما رساندیم.
- در پست بیست و هفتم، شما روش خود را استقراء نامیدید! انگار نه انگار که از مشخصات فطرت تعریف شده، یکی فراگیر بودن ذکر شده که در صورت اثبات وجود فطرت، دیگر نیازی به آن استقراء نیست! مگر آنکه وجود چیزی مجهول اثبات شود و برای ذکر مشخصات، از استقراء استفاده شود!
- در پست بیست و نهم، ما ضمن اشاره به این نکات بر اثبات نشدن هیچ موردی اشاره کردیم.
- در پست سی ام، ما به صفت عاجز فکری مفتخر می شویم!!! و دلایل متقنی از استقرائاتتان (از چه چیز؟! خود هم نمی دانید) همچون انسان های غار نشین و غیره ارائه می دهید.
- در پست سی و دوم ما به موارد اشتباه در استقراء بی محل اشاره می کنیم.
- پست سی و سوم، شما به طنازی و لودگی نه چندان مطبوع و دور از انتظاری دست می یازید که پاسخش در ادامه می آید.

- عجز فکری ما اجازه نمی دهد که متوجه براهین الواضحات شما گردیم! سوزن مان، چه کنیم که به راحتی جا به جا نمی شود!
----------------
مواردی از پست سی و سوم
- سخنی که در مورد نیچه آورده اید (جدای اشکالات مربوط) چند احساس مختلف ایجاد می کند.
1- ما که آشنائیم، اما خوانندگان ناآشنا با شما، ممکن است خدای ناکرده فکر کنند که شما اطلاعاتی هم در این موارد دارید! اگر اصل سخن درست باشد که آن وقت شما با این معضل برخورد می کنید که این نگرش قبل از نیچه در شوپنهاور -که نیچه به مثابه آموزگار، قدرش نهاده- موجود بود که نیچه در واقع نوعی گسترش و تغییر در آن ایجاد کرد. و خود شوپنهاور نیز از رگه هایی از آراء کانت در نقد قوه حکم، این مطلب را استخراج و گسترش داده بود. صد سال ناقابل اشتباه کرده اید!
2- دست آویز قرار دادن سخن نیچه در توجیه اشتباه خود، این مسئله را تداعی می کند که شما از آن مشرب فکری تغذیه می کنید ... .
3- این سخن چنان ایراد شده که انگار ما نظرات نیچه را حجتی بر خود فرض کرده ایم که کوچک ترین برخورد روش شناختی با وی نداشته و نداریم و استناد به آراء وی نزد ما مسموع نیست.

- در مورد ابطال گرایی پوپر نیز، باید به عرض برسانیم که این نظر تنها در حوزه فلسفه علم کارکردی دارد و تسری آن به حوزه های مختلف ناصواب بوده و دلیلی برای ارزش گذاری در آنها ندارد.
ابطال گرایی، در تعیین ماهیت علمی و یا غیر علمی یک گذاره است و در صورت ابطال ناپذیر بودن، یک گذاره کاملا بی ارزش خواهد شد.
اگر این سنجش را مثلا در حوزه ادیان روا بداریم، از ادیان جز مشتی خرافه محض بر جای نمی ماند.
خود دانید، ما گفتیم!
-----------------
منتظر اثبات فطرت هستیم، هنوز!

ساربان:

نقل قول:

سخنی که در مورد نیچه آورده اید (جدای اشکالات مربوط)

مي دانيم كه سهروردي و ديگر فيلسوفان اشراق ، فلسفه را بيش از آنكه ناشي از حكم عقل بدانند متاثر از الهام و كشف باطني فيلسوف ميدانند ، واين نظر را ميتوان به نيچه هم نسبت داد آن هنگام كه گفت : آراء اصلي فيلسوفان، چيزي جز فرضي مسلم انگاشته، انديشه اي ناگهاني و الهام يا ميلي باطني نيست كه پالايش يافته و انتزاعي شده است و سپس براي آن دنبال دليل و منطق گشته اند. او درباره خود معتقد بود كه با «خون خويش» مي نويسد و انديشه هاي نظري محض را نمي شناسد

اين فيلسوف مجنون عقيده دارد مواجهه با رازها بيش از عقل پردازي ها، تذكر به وضع خويشتن پيش از فلسفه پردازي، اهميت شور و سوز دروني بيش از ساز و آواز بيروني و سير و حركت وجودي پيش از جولانگري ذهني لازمند تا بتوانند در روزگار عسرت، فلسفه را در زندگي انسانها راهگشا سازند،

و نيز ميدانيم كه به طور کلی طرفداران مکتب پست مدرن همگی نيچه و انديشه های او را سرچشمة الهام خويش به شمار می آوردند. زيرا اوست که نخستين بار از گفتمان فلسفی حقيقت، معرفت و علم جديد، کليات، وحدت را به طنز ياد کرده است.

کولب می گويد : کمتر کسی است که نقش انديشه های نيچه بر شکل گيری و گسترش مکتب پست مدرن را مورد ترديد قرار دهد

پس سخن من اشتباه نبود!

نقل قول:

2- دست آویز قرار دادن سخن نیچه در توجیه اشتباه خود، این مسئله را تداعی می کند که شما از آن مشرب فکری تغذیه می کنید ...

نقل قول:

2- دست آویز قرار دادن سخن نیچه در توجیه اشتباه خود، این مسئله را تداعی می کند که شما از آن مشرب فکری تغذیه می کنید ... .
3- این سخن چنان ایراد شده که انگار ما نظرات نیچه را حجتی بر خود فرض کرده ایم که کوچک ترین برخورد روش شناختی با وی نداشته و نداریم و استناد به آراء وی نزد ما مسموع نیست.

.

من اثبات گرائي استقرائي تمام و كمال را نفي كردم و عرض شد همين مواردي كه ديده شده براي ما و اثبات چنين فطرتي كافي است و نيازي به فكر در باره آينده و تاثير موجودات موهوم نداريم و كلام خود را به سخن نيچه كه در بالا نيز تاكيد شد و پوپر كه در ذيل خواهد امد _ جدلا_ مزين كردم!
اين مسائل پيش پا افتاده و حاشيه اي را بيخود كش ندهيد!

-

نقل قول:

در مورد ابطال گرایی پوپر نیز، باید به عرض برسانیم که این نظر تنها در حوزه فلسفه علم کارکردی دارد و تسری آن به حوزه های مختلف ناصواب بوده و دلیلی برای ارزش گذاری در آنها ندارد.

نقل قول:

ابطال گرایی، در تعیین ماهیت علمی و یا غیر علمی یک گذاره است و در صورت ابطال ناپذیر بودن، یک گذاره کاملا بی ارزش خواهد شد.
اگر این سنجش را مثلا در حوزه ادیان روا بداریم، از ادیان جز مشتی خرافه محض بر جای نمی ماند.
خود دانید، ما گفتیم!

مي دانيد كه پوپر گفته : وجه تميز گزاره هاى علمى از ديگر گزاره ها، اثبات پذيربودن آنها نيست، زيرا امكان اثبات پذيرى، به علت عدم امكان آزمون پذيرى بى نهايت ومشكل حل نشده استقرا منتفى است . با اين تفصيل، وى براى تشخيص گزاره هاى علمى از ساير گزاره ها، قاعده ابطال پذيرى را مطرح كرد. براساس نظر پوپر هنگام برخورد به يك گزاره، در صورتى كه امكان ابطال آن وجود داشته باشد، صرف نظر از صادق يا كاذب بودن آن، مى توان گفت آن گزاره علمى است و در غيراين صورت علمى نيست. بنابراين تعريف گزاره علمى ، صدق يك گزاره نيست و صادق بودن گزاره ها ملاك مناسبى براى علمى و معناداردانستن آنها نيست . پوپر، معتقد بود ، آنچه فعاليت دانشمندان را در آزمايشگاه شكل مى دهد، تلاش براى اثبات نظريه ها نيست، بلكه تلاش براى آگاهى از خطابودن آنهاست. ابطال پذيرى بدين معنى نيست كه قضاياى علمى قطعاً يا احتمالاً باطل خواهند شد؛ بلكه بدين معنى است كه اگر قضيه علمى باطل باشد مى توان ابطال آن را با تجربه نشان داديا حداقل آن گزاره قابليت ابطال شدن را داشته باشد. علم مجموعه فرضيات وحدسياتى است كه فعلاً ابطال نشده اندو تاريخ علم ، تاريخ انباشت نظريات علمى است.

اما بي سوادي شما هنگامي نمايانتر شد كه اين سخن را مساوي با نفي متافيزيك گرفتيد ، حال آنكه مفهوم اين سخن ،علمي نبودن متافيزيك است وبس و نه غلط و خرافه و يا نادرست بودن آن! او ميگويد در قضايائي چون خدا هست يا نيست ، نميتوان به علم متوسل شد .. كساني كه پوپر پهودي را مي شناسند بهتر ميدانند كه او نيز گرايش به خدا و دين را امري تابع دل (و لابد فطرت) مي داند ، حال كجاي اين سخن ، به شما ابزاري براي بي خدائي داد؟! الله اعلم
سخن او در اين زمينه چيزي بيش از نقد عقل نظري كانت نيست ولي آيا كانت خدا را خرافه ميدانست؟ يا او نيز عملا وجود خدا را ضروري ميداند؟ حال فرض كنيم اسمش را علمي نگذاريم . مگر مشكل ما اسم و نام علم است؟

در مورد فطرت نيز چيزي در چنته شما نديديم جز گير سوزن؛ لطفا ما را از بحث با خود معاف كنيد !
نه نقدي در باب اعتباري و حقيقي از شما ديديم و نه مقاله جامعي از شما كه بتوان آن را مطالعه كرد مشاهده شد! فقط به مچ گيري بسنده كرديد ! عزيز من ! اينجا كه جاي توب بازي نيست ، اگر حرفي داريد بدون شانتاژ و بي سواد خواندن حريفان رودرور بزنيد والا وقت ما را نگيريد لطفا!
اصلا فرضا _ كه نه _ بلكه قطعا ما بي سواد ؛ خب حال كه شما داريد وقت ميگذاريد ، به جاي كل كل بي مورد و مطالعه حاشيه اي وليست كردن پستهاي ما ، مطلب درخوري بياوريد و چيزي به هم ميهنان خود ياد دهيد!

نوگادمن:

اول. !
دوم. جمله حضرت عالی در مورد فاتحه خوانی نیچه بر خردورزی کاملا صحیح است! مرگ خردورزی بر خردورزان تعزیت باد!
سوم. با مفهوم جدیدی از جدل روبرو شدیم! مثلا ما می توانیم پاسخ های خود به شما را «جدلا» به جملاتی از مارکس مزین نمائیم!
چهارم. توضیحات شما بر پوپر، در واقع شرحی بر توضیحات ماست!
ما ابطال پذیری پوپر را دلیلی برای رد مقولات دینی به حساب نیاوردیم. بلکه سخن ما، ثبوت نظر وی در حوزه فلسفه علم بود و تسری این نظر را به حوزه های دیگر ناروا دانستیم.
علمی و غیر علمی با درست و غلط متفاوت است. مثلا گذاره «یخ در صورت ذوب شدن به خاک تبدیل می شود» علمیست و «انسان ها پس از مرگ به جهان دیگری می روند» غیر علمی و ابطال پذیر نبودن، ارزش یک گذاره را به صفر تبدیل می کند.
ما نیز مشخصا اشاره کردیم که مثلا در حوزه ادیان، با ابطال پذیری نمی توان به رد و یا قبول گذاره ها پرداخت.
البته «جدل» شما در این باب نشان دهنده خلق مفهومی دیگر از جدل می باشد!

- در هیچ کجای این تاپیک، ما شما را به بی سوادی موصوف نداشتیم. دقت کنید که حضرت عالی ما را مفتخر به این صفت نموده اید، ایضا «عجز فکری»! حاشیه روی نیز کار شما بود که ما با صورت بندی های مستمر، مسیر طی شده را دقیقا مشخص نمودیم.
ما که اعتقادی به فطرت نداریم، این شما معتقدین هستید که باید چنته خود را در این باب رو کنید.
ضمنا آنچه ذکر شده مچ گیری نام ندارد، بلکه مرور پست هایی که مربوط به این موضوع است تا بدون انحراف از بحث، مسیر به رخ کشی چنته حضرت عالی نمایان باشد!
نیز ورود شما به بحث، الزام ما نبود که معافیتتان در دست ما باشد. اگر تمایل به ادامه بحث (اثبات دقیق فطرت) ندارید، اعلام کنید تا ما نظر خود را درباره فطرت و مقولاتی از این دست، ارائه نمائیم.

ساربان:

در اصل توسط nogodman نوشته شده است

اعلام کنید تا ما نظر خود را درباره فطرت و مقولاتی از این دست، ارائه نمائیم.

nogodman

به امتحانش مي ارزد

نوگادمن:

«فطرت» همچون اکثر مقولات اعتقادی ادیان اثبات دقیق نظری ندارد. فطرت، در واقع مقوله ایست که در تناسب با کل آموزه دین معنا می یابد و مستقلا با استدلالی مبرهن نخواهد گردید.
همچنین مانند دیگر مقولات، ما به ازای غیر دینی نیز دارد و به اعتقاد ما انگیزه اصلی پرداختن به آن، وجودش در حوزه غیر دینی و نیز حوزه های دینی ما قبل و در واقع صورت بندی کامل تری از این مقوله در حوزه های یاد شده است.
اثبات فطرت (به آن گونه که نزد مسلمین رایج است) بیشتر حالت کلامی دارد و از پیش فرض هایی استفاده می کند که در کتاب و سنت مقبول است و البته در حوزه فلسفه این پیش فرض ها غیر قابل اعتنا بوده، ماهیت اثبات شدنی ندارند. فلذا فطرت، بیشتر ماهیت اعتقادی دارد تا نظری.
به باور ما اعتقاد به «فطرت»، به اعتبار اشاره صریح قرآن به آن اشکالی ندارد (با تمامی قبض و بسطی که می توان در تعریف و حدودش قائل شد)، لکن خروجش از بین مومنین به فضای سکولار مشکل است، که باید تعریف دقیق و اثبات نظری معینی برای آن دست و پا کرد.

بحثي در قصه نزول وحي در كتب اهل سنت

faqih — Fri, 11 Aug 2006 09:23:18 GMT

امير :

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام خدمت دوستان

فایل صوتی شامل قسمتی کوتاه و زیبا از

چگونگی و آغاز وحی بر رسول الله

( که بر گرفته از کتب سنن است .)
با صدای زیبای (( نبیل بن علی ))
مدت 1:39
حجم : 384 کیلو بایت
دانلود کنید : http://www.4shared.com/file/3031676/...4f/1_vahy.html

ساربان:

خرافات" زملوني" را بعنوان چگونگي اغاز وحي جا نزنيد لطفا!

امير:

سلام

اولا اگر دقت کنید بنده نوشته ام (( برگرفته از کتب سنن ))

ثانیا بدون جا و جنجال و عصبانیت بیهوده ( که بیشترکار جاهلان است تا عاقلان ) لطفا نگاهی به برخی از تفاسیر شیعه در اینمورد بیاندازیم :

تفسير نمونه، ج‏27، ص: 153
در روايات آمده است كه پيغمبر اكرم ص به كوه" حرا" رفته بود جبرئيل آمد و گفت: اى محمد بخوان! پيامبر ص فرمود: من قرائت كننده نيستم.
جبرئيل او را در آغوش گرفت و فشرد، و بار ديگر گفت: بخوان! پيامبر ص همان جواب را تكرار كرد، بار دوم نيز جبرئيل اين كار را كرد، و همان جواب را شنيد، و در سومين بار گفت: اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ... (تا آخر آيات پنجگانه).اين سخن را گفت و از ديده پيامبر ص پنهان شد.
رسول خدا ص كه با دريافت نخستين اشعه وحى سخت خسته شده بود به سراغ خديجه آمد، و فرمود: زملونى و دثرونى:" مرا بپوشانيد و جامه‏اى بر من بيفكنيد تا استراحت كنم"...

الميزان في تفسير القرآن، ج‏20، ص: 70
و عن جوامع الجامع، روي: أنه قد دخل على خديجة و قد جئث فرقا «1» فقال: زملوني...

ترجمه تفسير الميزان، ج‏20، ص: 110
و از كتاب جوامع الجامع نقل شده كه گفته است: در روايتى آمده كه رسول خدا داخل خانه خديجه شد، در حالى كه از شدت كوفتگى و فزع و ترس نمى‏توانست روى پاى خود بايستد، و فرمود: مرا بپيچيد،

مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏10، ص: 579
في رواية فحييت منه فرقا حتى هويت إلى الأرض فجئت إلى أهلي فقلت زملوني فنزل «يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ»

زبدة التفاسير، ج‏7، ص: 220
قيل: دخل على خديجة، و قد جئث «1» فرقا و خوفا أوّل ما أتاه جبرئيل على صورته الأصليّة، و بوادره «2» ترعد، فقال: زمّلوني زمّلوني‏

الله اعلم
والسلام

ساربان:

تفسير الميزان - السيد الطباطبائي - ج 20 - ص 327 - 329
في الدر المنثور
أخرج عن عبد الرزاق وأحمد وعبد بن حميد والبخاري ومسلم وابن جرير وابن الأنباري في المصاحف وابن مردويه والبيهقي من طريق ابن شهاب عن عروة بن الزبير عن عائشة أم المؤمنين أنها قالت :

أول ما بدئ به رسول الله صلى الله عليه وسلم من الوحي الرؤيا الصالحة في النوم فكان لا يرى رؤيا إلا جاءت مثل فلق الصبح . ثم حبب إليه الخلاء وكان يخلو بغار حراء فيتحنث فيه وهو التعبد الليالي ذوات العدد قبل أن ينزع إلى أهله ويتزود لذلك ثم يرجع إلى خديجة فيتزود لمثلها حتى جاءه الحق وهو في غار حراء فجاءه الملك فقال : اقرأ قال : قلت : ما أنا بقارئ . قال : فأخذني فغطني حتى بلغ مني الجهد ثم أرسلني فقال : اقرأ فقلت : ما أنا بقارئ قال : فأخذني فغطني الثانية حتى بلغ مني الجهد ثم أرسلني فقال : اقرأ فقلت : ما أنا بقارئ فأخذني فغطني الثالثة حتى بلغ مني الجهد ثم أرسلني فقال : اقرأ باسم ربك الذي خلق خلق الانسان من علق اقرأ وربك الأكرم الذي علم بالقلم الآية .

‹ صفحه 328 ›

فرجع بها رسول الله صلى الله عليه وسلم يرجف فؤاده فدخل على خديجة بنت خويلد فقال : زملوني زملوني فزملوه حتى ذهب عنه الروع فقال لخديجة وأخبرها الخبر : لقد خشيت على نفسي فقالت خديجة : كلا ما يخزيك الله أبدا إنك لتصل الرحم وتحمل الكل وتكسب ( 1 ) المعدوم وتقري الضيف وتعين على نوائب الحق ( 2 ) . فانطلقت به خديجة حتى أتت ورقة بن نوفل بن أسد بن عبد العزى ابن عم خديجة وكان امرء قد تنصر في الجاهلية ، وكان يكتب الكتاب العبراني فيكتب من الإنجيل بالعبرانية ما شاء الله أن يكتب ، وكان شيخا كبيرا قد عمي فقالت له خديجة : يا بن عم اسمع من ابن أخيك . فقال له ورقة . يا بن أخي ماذا ترى ؟ فأخبره رسول الله صلى الله عليه وسلم خبر ما رآى فقال له ورقة : هذا الناموس الذي أنزل الله على موسى ! يا ليتني أكون فيها جذعا يا ليتني أكون فيها حيا إذ يخرجك قومك فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : أو مخرجي هم ؟ قال : نعم لم يأت رجل قط بمثل ما جئت به إلا عودي ، وإن يدركني يومك أنصرك نصرا مؤزرا ثم لم ينشب ورقة أن توفي وفتر الوحي . قال ابن شهاب : وأخبرني أبو سلمة بن عبد الرحمان أن جابر بن عبد الله الأنصاري قال وهو يحدث عن فترة الوحي فقال في حديثه : بينما أنا أمشي إذ سمعت صوتا من السماء فرفعت بصري فإذا الملك الذي جاءني بحراء جالس على كرسي بين السماء والأرض فرعبت منه فرجعت فقلت : زملوني زملوني فأنزل الله : يا أيها المدثر قم فأنذر وربك فكبر وثيابك فطهر والرجز فاهجر فحمي الوحي وتتابع . وفيه أخرج ابن أبي شيبة وابن جرير وأبو نعيم في الدلائل عن عبد الله بن شداد قال : أتى جبريل محمدا صلى الله عليه وسلم فقال : يا محمد اقرأ . قال : وما اقرأ فضمه ثم قال : يا محمد اقرأ . قال : وما اقرأ . قال : اقرأ باسم ربك الذي خلق . حتى بلغ " ما لم يعلم " . فجاء إلى خديجة فقال : يا خديجة ما أراه إلا قد عرض لي قالت : كلا والله ما كان ربك يفعل ذلك بك وما أتيت فاحشة قط فأتت خديجة ورقة فأخبرته الخبر قال : لئن كنت صادقة إن زوجك لنبي وليلقين من أمته شدة ولئن أدركته لأؤمنن به . قال : ثم أبطأ عليه جبريل فقالت خديجة : ما أرى ربك إلا قد قلاك فأنزل الله

‹ صفحه 329 ›

" والضحى والليل إذا سجى ما ودعك ربك وما قلى " .

أقول : وفي رواية أن الذي ألقاه جبريل سورة الحمد . والقصة لا تخلو من شئ وأهون ما فيها من الاشكال شك النبي صلى الله عليه وسلم في كون ما شاهده وحيا إلهيا من ملك سماوي ألقى إليه كلام الله وتردده بل ظنه أنه من مس الشياطين بالجنون ، وأشكل منه سكون نفسه في كونه نبوة إلى قول رجل نصراني مترهب وقد قال تعالى : " قل إني على بينة من ربي " الانعام : 57 وأي حجة بينة في قول ورقة ؟ وقال تعالى : " قل هذه سبيلي ادعوا إلى الله على بصيرة أنا ومن اتبعني " فهل بصيرته صلى الله عليه وسلم هي سكون نفسه إلى قول ورقة ؟ وبصيرة من اتبعه سكون أنفسهم إلى سكون نفسه إلى ما لا حجة فيه قاطعة ؟ وقال تعالى : " إنا أوحينا إليك كما أوحينا إلى نوح والنبيين من بعده " النساء : 163 فهل كان اعتمادهم في نبوتهم على مثل ما تقصه هذه القصة ؟ والحق أن وحي النبوة والرسالة يلازم اليقين من النبي والرسول بكونه من الله تعالى على ما ورد عن أئمة أهل البيت عليهم السلام

امير :

واقعا خجالت نمیکشید !!!! ( متاسفم )
علامه یک روایت دیگر را نقد کرده است نه این روایت را !!!!

الميزان في تفسير القرآن، ج‏20، ص: 70
((و عن جوامع الجامع، روي: أنه قد دخل على خديجة و قد جئث فرقا «1» فقال: زملوني...))
روش مولف المیزان ( علامه طباطبائی ) بر این است که وقتی حدیثی را در( بحث روایی ) نقل میکند و نقدی بر آن وارد نمیکند به معنای پذیرفتن آن است ، حال حدیث فوق که از ( جوامع الجوامع ) آورده و نقل هم کرده ، هیچ نقدی بر آن وارد نکرده پس حدیث را پذیرفته
شما یک روایت دیگری را آورده اید که علامه آن را نقد کرده و جالب اینجاست که نقد علامه هرگز به (( زملونی )) نبوده است ، بلکه نقد اصلی ایشان به چیز دیگری است ( اینکه یک نصرانی بیاید و...) و روایت را بدلیل وجود ((زملونی )) غلط ندانسته است چرا که در جایی دیگر روایتی دیگر را که شمال ((زملونی )) است را پذیرفته است .

از طرفی دیگر در تفسیر نمونه هم آمده :
رسول خدا ص كه با دريافت نخستين اشعه وحى سخت خسته شده بود به سراغ خديجه آمد، و فرمود: زملونى و دثرونى:" مرا بپوشانيد و جامه‏اى بر من بيفكنيد تا استراحت كنم

والله اعلم
والسلام

ساربان:

خجالت؟!
براي چي خجالت بكشم ؟

من اصولا پر رو هستم خصوصا در برابر بي سوادان
فرض كنيم بيخيال سند بيخود اين روايت هم بشويم ، ولي از شما دوست همه چيز دان بايد پرسيد ، آيا اين بود محمد محمد گفتنتان ؟ خب اين روايت كه نشان ميدهد قدرت خديجه بيش از پيامبر بوده چون پيا مبر از آمدن وحي ترسيده (فزع) و خديجه نجاتش داده ! و نيز نشان ميدهد ، اين ورقه نوفلي مسيحي صهيونيست ( به قول علامه ، نصراني متوهب ) بوده كه به پيامبر تسكين قلب داده و در نتيجه لابد او هم برتر و راسختر از پيامبر ما بوده . چگونه شد كه پيامبر در وحي شك ميكند و ميگويد ترسيدم كه جان من باز ستانده شود؟ چگونه شد كه شما هر تهمتي را نسبت به پيامبر قبول كرديد از جمله اينكه دهان پيامبر مي لرزد و بند آمده بود؟

در ثاني عائشه از چه كسي اين قصه را نقل كرده حال آنكه نه خديجه را ديده ونه ورقة را ؟ چگونه اين داستان كه خود پيامبر هم در آن حضور نداشته و گفتگوهاي ميان خديجه و ورقه به عائشه خردسال مغرض رسيده؟
چرا عائشه نميگويد خود پيامبر زملوني را برايم گفته ؟
عده اي را چه شده است ، روايات اسرائيلياتي كه در تفاسير و احاديث اهل سنت كم نيست و عموما با چراغ سبز بني اميه به كتب آنها راه يافت را وحي منزل قلمداد ميكنند و در برابر كسي را كه اين خزعبلات انها را قبول نميكند و آن را با عصمت پيامبرو با عظمت او در تنافي ميبيند مي ايستند و بي شرمانه دعوت به شرمساري ميكنند؟
مگر نميبينيد همين ابن شهابي كه روايت دوم را نقل كرده و علامه قاطعانه در برابر او ايستاده ، راوي همان روايت اول هم هست؟
مگر كور بوديد هنگامي كه علامه كلا اين قصه را كذب خواند و نگفت تنها اين روايت دومي كذب است ؟
فرض كنيم علامه نقد را پس از روايت دوم آورد ولي مگر كور بوديد هنگامي كه گفت ؟
وأشكل منه سكون نفسه في كونه نبوة إلى قول رجل نصراني مترهب وقد قال تعالى : " قل إني على بينة من ربي

خب عزيزبا سواد دقيقا همين اشكال به روايت اولي هم وارد است!
آيا شما حاضريد با هر خزعبلات يك يهودي مثل .. سرتان را تكان دهيد وقبول كنيد ؟
ايات قراني از جمله "قل إني على بينة من ربي" را يكي پس از ديگري به تاويل مي بريد كه به عباي فلان طاغوت بني اميه و فلان طاغيه بر نخورد ؟!
مولا علي را كه با هزار كلك و حيله گذاشتيد كنار و در اين سايت تنها محمد محمد مي كرديد ؟
حال نكند اين مرحله دوم مزدوري شماست كه محمد را هم فداي قباي فلان طاغوت كنيد؟
شرم كنيد اقا!

دموكراسي در ايران

faqih — Mon, 07 Aug 2006 06:25:18 GMT

فلاني :

ايران را ببينيد! مثل غنچه ايست كه مدتها در قفسي تنگ بوده و نتوانسته است بشكفد.
اينك زمانيست كه بايد در فكر آزاديش بود و اگر حكومت مانعي انعطاف ناپذير بر سر راه اين تحول باشد، خائن به ملت است. خائن به اين خاك، به ايران.
خودتان هم ميدانيد كه ديگر ظرفيتي براي تحمل رنجي خودساخته در اين مملكت وجود ندارد. رنجها بايد پايان يابد و مردم اينرا ميخواهند.
اينك زمانيست كه ذات و ماهيت حقيقي جمهوري اسلامي آشكار خواهد شد. اگر زمامداران و روحانيون ميخواهند بايد از آخرين فرصتها براي نشان دادن خيرخواهي خود بر كشورشان استفاده كنند و از منشهاي نادرست اجتناب كنند؛ وگرنه مسير چيز ديگري خواهد بود و روح شيطان را بايد در اينان ديد.
من بعنوان يك ايراني هوشمند و متعهد راي خودم را كه فكر ميكنم راي ميليونها ايراني ديگر هم هست اعلام ميكنم: «دوستي، صلح، ثبات، دموكراسي».
كشور ما ظرفيتش را دارد. همه چيز دارد! اگر امروز نه پس كدامين فردا؟ چرا؟ آيا ناتوانيد؟ آيا بنيانهاي شما آنچنان معيوب و پوسيده و غيرقابل اصلاح است؟
خشت اول چون نهد معمار كج ... تا ثريا ميرود ديوار كج

ساربان:

سلام
شما كه قبلا نظرات شديد تري داشتيد و روح شيطان را بالفعل در
روحانيون دولتي ميديد ، حال چه شد كه ان را مشروط
به عدم اصلاح كرديد؟

خير!
اصلاح حقيقي اصلاحي است كه دين در آن لحاظ شده باشد و حكومت لائيك ، گرچه ظاهري حقوق بشري و زيبا دارد ، ولي چون دين را به عنوان يك عنصر مانع از تحقق اين حقوق تلقي ميكند ، نميتواند نسخه خوبي براي بشر و اتوبياي يك اصلاح طلب ديني باشد!

خودتان را هم به در وديوار نكوبيد
باشد شما فكر كنيد ما خشت اول را كج گذاشتيم
و شما درست ، ولي جوجه را آخر پائيز خواهند شمرد!

فلاني :

نقل قول:

سلام
شما كه قبلا نظرات شديد تري داشتيد و روح شيطان را بالفعل در
روحانيون دولتي ميديد ، حال چه شد كه ان را مشروط
به عدم اصلاح كرديد؟

دموكراتي كه قادر به پذيرش نقص نسبي و مطلق بشري نباشه و نتونه خودش رو اصلاح بكنه قلابيه! قابليت گذشت و بخشش هم بايد در انسان تاحد توانش نامحدود باشه چرا كه انسان خود بي نياز از چنين موهبتي از سوي خالقش نيست.
دموكرات يعني همين. با معنويت هم سازگاري زيادي داره. خيلي بيشتر از ديكتاتوري.
محيط اطراف هم ثابت نيست و آدم بايد عكس العمل متناسب با شرايط محيط داشته باشه.
وقتي آدم عمل شيطاني ميبينه ميگه شيطاني شدن ولي شيطان بطور مطلق شايد وجود نداشته باشه. شيطاني بودن نسبيه.
ميگن در پيري هر گبري مسلمان ميشود! خب آدم بالاخره تغييرپذيره.
يه سريها هم ميميرن و جديدترها جاشونو ميگيرن. بدلهاي قلابي هم به مرور زنگ ميزنه و ميپوسه و رسوا ميشه. هزارجور احتمال وجود داره. نه؟
شيطانهاي واقعي و نه كساني كه فقط نيش شيطان رو نوش جان كردن، كساني هستن كه درشون نشانهء انعطاف و برگشت پذيري و انصاف و تعمق ديده نشه. خودپرستي و غروري دارن كه دقيقا شبيه شيطانه. يعني وقتي كه راه توبه هم دارن بازگشت نميكنن و به قدرت يا نشئهء روح شيطاني خودشون دلخوشن. انسان معمولي گمراه شده چنين قدرتي نداره و شايد بهتر كه نداره! چون اگر داشت ممكن بود شانس نجات نداشته باشه. بنظر من اين چيزي جز جبر خداوند براي بازگشت مخلوقات بسوي او نيست. بخصوص انسان كه اين بلا سرش اومد و روا نيست براي هميشه مجازات بشه.
كار انسان در اين دنيا تنها دفاع كردن از خود است در راستاي هدف اصلي يعني نجات. ما نه اومديم كه دنيا رو بهشت كنيم نه ميتونيم. ولي وقتي در راستاي درست و با تسليم دربرابر خداوند عمل كنيم بنظرم خيلي چيزها هم ممكنه عوض بشه. هدف مهمه! اگر جاذبه هاي دنيوي باعث تزلزل و خلل در هدف راستين خلقت نشه بنظرم دليلي نداره كه خداوند انسان رو دچار رنجهاي بزرگ بكنه. زندگي دنيوي هم تحت تاثير مسير درست انسان بايد روي خوش بهش نشون بده. چه اشكالي داره؟
مثلا همين فقر. همه ميدونن كه فقر معمولا چيزي جز فساد و بدبختي و گمراهي به ارمغان نمياره. بنظرم گفته هاي بزرگان هم دراينمورد هست.
بعضيا ميگن فقر كه از در بياد، دين و ايمان از پنجره فرار ميكنه!!
در قرآن و داستانهاي ديني از احوال قومهايي كه در خوشي و نعمت ميزيستن هم داريم. حضرت سليمان هم كلي ثروت و قدرت داشته و بهش بد نميگذشته! خوش بحالش! چقدر هم محترمانه و راحت جونش رو گرفت عزراييل.

نقل قول:

خير!
اصلاح حقيقي اصلاحي است كه دين در آن لحاظ شده باشد و حكومت لائيك ، گرچه ظاهري حقوق بشري و زيبا دارد ، ولي چون دين را به عنوان يك عنصر مانع از تحقق اين حقوق تلقي ميكند ، نميتواند نسخه خوبي براي بشر و اتوبياي يك اصلاح طلب ديني باشد!

دموكراسي تنها حكومت ديني و دين حكومتي را نميپذيرد. اين بخش سياسي و حكومتي كه يك بار هم جهان را به همين ورطهء انكار دين و خلقت هم انداخت كه ما ادامهء همان دوران هستيم هميشه دردسر ساز بوده و معلوم نيست سر و تهش كجاست! تقصير پيامبران و ولي دين نباشد تقصير ما هم نيست كه وقتي چيزي معيار درست و اثبات شده ندارد و قابل سوء استفاده است و مشكلاتي بزرگتر از مزاياي خود بوجود مياورد، از اين محدوده به بيرون رانده شده است.
چطور ميخواهيد اين را قبول كنيم بعنوان يك جزء غيرقابل ترديد، درحاليكه خودتان ميدانيد در جهان اسلام و بقيهء اديان هم، آنچنان پايگاه مستحكمي برايش وجود ندارد! آيا همهء آنها كه اين تفسير شما را قبول ندارند جهنمي و دشمن خدا هستند؟
آن ديني كه من باور دارم با لاييك بودن تضاد آنچناني ندارد. حداقل بيشتر از آنچه با لاييك بودن مشكل داشته باشد بنظر ميرسد با دين سياسي به سبك ديكتاتوري مشكل دارد! منكه گفتم اسلام خود را دارم و معتقدم هركس هم اسلام خودش را دارد. ميخواهيد اسمش را هرچه بگذاريد نميدانم ولي اينطورها هم غيرمنطقي نيست.
شما بر باور استواريد و سند كافي نداريد و اين دروغ بزرگ دينفروشان است كه اينها باور نيست.
امروز دين باور است. بر اين اساس نميتواند بيش از حد در حكومت دخالت كند و سرنوشت ديگران را بنا به باور عده اي كه خود را منبع صحيح آن معرفي ميكنند، تعيين كند. اين پارادوكس بوضوح هست!
ميخواهيد چكار كنيد با اين قضيهء باور؟ اگر زماني مردم ۹۹ درصد راي دادند و همه باور داشتند شايد با دموكراسي سازگاري داشت ولي امروز و با افت شديد در اين باورها چه؟
اگر فرضا الان تنها ۳۰ درصد مردم با انزوا و زير تحريمهاي گوناگون بودن موافق باشند مشروعيت را از كجا جور ميكنيد؟ غير از اينست كه همه ماست مالي و حكايت خر در گل مانده را با طناب سرپا نگه داشتن است؟
منهم نگفتم حكومت همين امروز قلب شود! ولي هدف استراتژيك را بايد دايناميك تر در نظر گرفت و انعطاف زيادي داشت تا به مرور به جاي بهتري برسيم.
دموكراتها صلحجو هستند و دنبال خشونت و خونريزي و كار نشدني نيستند. راههاي مختلفي هست. نافرماني مدني. همين باورهاي جديد خودش وقتي جمع شود و يكدست در جنبه هاي مشترك، نيروي جبري قابل توجهي ميتواند توليد كند.

نقل قول:

خودتان را هم به در وديوار نكوبيد
باشد شما فكر كنيد ما خشت اول را كج گذاشتيم
و شما درست ، ولي جوجه را آخر پائيز خواهند شمرد!

من وظيفهء خودم را انجام ميدهم.
شايد هم نميتوانم سنگيني بار واقعيتي را كه درميابم تحمل كنم و در خود پنهانش دارم.
ميدانم كه حرف من يك نفر هم ميتواند خيلي كارها بكند.
پس چرا از حداكثر آزادي بيان و امكاني كه در اختيار دارم استفاده نكنم؟
حداقل خود را بشناسانم بعنوان يك جزيي از اين مملكت. تا سكوت باعث نشود در برآوردها اشتباه شود؛ بايد مملكت براي ما باشد، نه براي موجودات خيالي ذهنهاي چند نفر ازخودراضي و تعريفي فوق العاده ساده شده و در حد فكر محدود خودشان از انسان.

جوجه اي هم در كار نيست. امروز براي ما زنده است و فردا نه! گرسنه ايم و داريم ميميريم! پس جوجه ها را ميخوريم

ببخشيد يكم شوخي كردم

ساربان :

اولا شما ميتوانيد بي دين باشيد ولي نميتوانيد بگوئيد ضروريات دين در دين نيست واسلام همين است كه شما شناخته ايد! نميتوانيد مثلا بگوئيد در دين ، نهي از منكر و امر به معروف و اين همه حد و تعزير و سفارشهاي حكومتي نيست و به اسم بودا(لابد) اين همه ايات و روايت را منكر باشيد و در عين حال ادعا كنيد ، دينتان اسلام است! خير اين كوسه ريش پهن نميتواند كسي را خر كند!

ثانيا : اينكه فرهنگ دموكراسي و قبول راي مخالف خوب است ، تا زماني كه مقابل دين نايستاد ، من مشكلي باش ندارم ، بله در اين فرهنگ ، نميتوان انسانيت بقيه را ناديده گرفت ، ولي سخن و سوال من اين است كه چرا دموكراسي معمولا بنفع كفار تموم ميشود ؟ و انها ميتوانند در يك جامعه تماما مسلمان به پيامبر آن كيش توهين كنند و ما هم به اسم داشتن دموكراسي و ازادي بيان حق مقابله با ان را نداشته باشيم؟ چرا بايد به اسم دموكراسي ، حق حكومت را به كفار بدهيم ، ولي حق حاكميت را از مسلمانهاي مثلا راديكال بگيريم؟

سوم اينكه ؛ فرموديد از دين سوء استفاده ميشود !
دوست من ! مگر هنگامي كه كسي با بنز دزدي ميكند و پليس هم به گرد پايش نميرسد ، اشكال كرده ايد كه چون از بنز سوء استفاده شد ، پس كسي بنز نخرد؟
عزيز ! سوء استفاده مگر چيست؟ مگر جان بولتون از سازمان ملل سوء استفاده نميكند ؟ مگر به اسم دموكراسي به كشورهاي ديگرحمله نميكنند ؟ مگر به اسم ازادي ، مستعمرين ، دهها سال اينجا را اشغال نكردند؟ مگر به اسم كنوانسيون حقوق زن ، جلوي ضروريات دين نايستادند ؟ مگر به اسم بيانيه حقوق بشر ، كشورهاي مخالف سياسي را محكوم و كشورهاي موافق را تاييد نميكنند ؟ مگر به اسم دموكراسي ، سازمانهاي بين المللي را براي منافع اسرائيل اجير نكرده اند ؟ مگر به اسم توازن قدرتها امريكا هر مخالفي را وتو نميكند ؟ مگر با اين ابزار ، همه مقاومتها را تروريست معرفي نميكنند ؟ خب چطور شد چشمهاي قيچ شما ، تنها دين وسوء استفاده از دين را ديد؟ واقعا اگر دنبال اصلاح هستيد ، ابتدا برويد اين ابزار دموكراسي و نهادهاي آن را از وجود راست افراطي بگيريد و تطهير كنيد سپس قدقد نمائيد !
اگر واقعا ماببينيم كه دموكراسي ابزار خوبي براي حكومت و اجراي حكم اسلامي است و كسي با ان سوء استفاده نميكند ، مگر مريضيم كه مخالفش باشيم؟! پس شما بجاي پاره كردن يقه خود و حرص و جوش ، شير خشك كن ، برويد تو سر استكبار امريكائي بزنيد كه نميگذارد مردم كشور شما ، عاشق دموكراسي شوند!

نقضهاي كوچكي بر دلايل لزوم اختياري بودن حجاب(2)

faqih — Sun, 30 Jul 2006 07:28:18 GMT

پاسخ جناب ايرج :

1)تا جاییکه خبر داریم؛ خود شما اصولیون بوده اید که این روش (اظهار نظر فقهی بدون طرح عمومی دلیل) را باب کردید و به بهانه "بحثی میان جاهل و عالم نیست." پرسش از حضرات روحانیون را منع فرمودید و به تقلید از ایشان امر کردید. حال چرا از این بنده خدا ایراد می گیرید؟!

2)قتل و دزدی امور عبادی نیستند. بلکه منع آنها از ملزومات زندگی اجتماعی است. حجاب اما قطعا از امور عبادی است. چرا که می بینیم جوامع بسیاری هستند که بدون حجاب سالهای سال است وجود دارند و چرخ اجتماعشان از کار نیافتاده است.

3)اینکه فرانسویان کار زشتی انجام می دهند؛ دلیل بر این نیست که ما همان کار زشت را در حق مردم خود انجام دهیم.

5)تمثیلی غلط و نامرتبط است.

6)منع قتل صرفا حکم دینی نیست.

8)نهی از منکر صرفا "یدی" و همچنین حکومتی نیست. شما دلیلی تاریخی بیاور که علی بن ابیطالب(ع) در زمان حکومت خود زنی را به جرم بدحجابی یا بی حجابی تعزیر فرموده باشد.

9)حق در گناه نیافتادن چه معنایی دارد؟! اگر کسی خیلی به چنین حق من درآوردی علاقه دارد؛ برود یقه حضرت حق را بگیرد که چرا امکان گناه را در من نهادی. این چه سخنی است که از برای اینکه یکوقت من خوش خوشانم نشود؛ باید همه زنهای کشور زیر آفتاب تیرماه مانتو و چادر و مقنعه بپوشند؟! تو چشمت را ببند اگر واقعا می ترسی در گناه بیافتی.
در ضمن میان الزام به حجاب و اجتماع سالم ارتباطی ندیده ایم. برعکس این الزام به مفاسد بیشمار (منجمله فراهم آمدن بهانه ای جدید برای ارتشاء مالی و جنسی! بعضی ماموران و مسئولان) انجامیده است.

10)یک زمانی حاج شیخ فضل الله نوری می گفت: مردم! مشروطه یعنی زنانتان چادر را بگذارند کنار و با چادر چرخی (همین چادری که امروزه بانوان متشرع به سر می کنند./توضیح از ایرج2531) بروند تو کوچه و بازار.

آن بنده خدا چادر چرخی را حجاب نمی دانست. مجتهد هم گویا بود. آنچه امروز شما واجب می دانی؛ شاید بعدا بگویند اصلا واجب نبوده و صرفا توصیه ای از سوی پیامبر بوده است.

12)نه معصوم که نبوده اند. ولی اینکه خود آقای خمینی خلاف نظر فقهیش رفتار کرده جالب است. مگر اینکه بگوییم نظر فقهی ایشان همان الزام به حجاب بوده و در آن برهه مشغول فریب مردم بوده است.

14)این هم نشد. حجاب یا مرز مشخصی دارد یا نه. اگر دارد؛ پس کمتر از آن بی حجابی است. و شما با الزامی کردن حجاب هم نتوانسته اید آن را عمومی کنید و همه دلایلتان درباره نهی از منکر و اجتماع سالم و... بر باد فنا!!! اگر هم حجاب مرز معینی ندارد و هر تکه پارچه ای روی سر حجاب محسوب می شود؛ که دیگر اینقدر خودتان را لوس نکنید؛ نبودن مرز معین برای حجاب معنایی جز استحباب آن ندارد. چرا که "امر حکیم" باید دقیق و معین باشد.

15.1)حدود و تعزیرات و جهاد و ... همه حکم دارند. شما حکم تاریخی از علی(ع) مبنی بر لزوم تعزیر بی حجاب بیاور.

15.2)امر به معروف و نهی از منکر واجب حکومتی نیستند. واجب فردی هستند. با حکومتی کردن مسئله حجاب؛ در واقع مسئولیت امر به معروف و نهی از منکر از دوش افراد برداشته شده است.
در ضمن آنقدر منکر در جامعه داریم (منجمله همین باز نهادن دست ماموران دولت در هر قصه ای از ماهواره گرفته تا سر و شکل خانمهای خیابان) که نوبت به حجاب و بی حجابی نمی رسد.

16)ضروری اسلام آن چیزی است که انکار آن به انکار قرآن بیانجامد. مستحب دانستن حجاب به انکار قرآن نمی انجامد.

17)امر به معروف و نهی از منکر چیزی نیستند جز "انجام مسئولیت فردی انسانی" (مثلا همینکاری که من الان دارم می کنم). باتوم دست گرفتن و کتک زدن مردم و ترساندن ایشان و.... نامش چیز دیگری است. گویا ارعاب باشد که البته از حکم آن نیز حتما خبر دارید.

18)کلمه حق یراد به الباطل نفرمایید. بفرمایید قانون "لزوم اجبار زنان به حجاب" را از کدام حدیث یا روایت تاریخی پیدا کرده اید.

19)حجاب امر اجتماعی نیست. امری عبادی است. مقلدین اقای خوئی اصلا مانتو و روسری را حجاب نمی دانند.

20)نخیر ! طبق آن فرمایش؛ "نمازی که منجر به گناه شود؛ حرمت ندارد." (مثلا نمازی که آغا محمد خان قاجار می خواند و ضمن آن حکم قتل هم صادر می کرد)

22)دیگران را نمی دانم. من شخصا به وجوب حجاب معتقدم. بحثم نه رد حجاب و امر به بی حجابی؛ بلکه رد الزام حکومتی به حجاب است. توجه دارید؟!
من معتقدم حجاب واجب (واجبی عبادی) است. الزام به حجاب (با توجه به عدم روایتی تاریخی از چنین رفتاری در دوران علی علیه السلام) اما بدعت است.

23) پس پیش به سوی خوانش خلفای سه گانه از اسلام! هان؟!

24)چی شد؟! کجای قرآن برای بی حجابی تنبیه گذاشته است؟!

25)اسلام دین است. برای "انسان" آمده است. قانون اجتماعی نیست. برای سامان دادن جامعه ذیل "قدرت" نیامده است. بابا مسلمان! دیگر تو به این دین مظلوم اینقدر فحش نده!!!!

26)فرمود: "کسی باور می کند مادری مهربان فرزند چند ماهه اش را در آتش بیافکند؟!" اصحاب عرض کردند "هرگز" فرمود "محبت خدا به بندگانش از محبت هر مادری به فرزندش بیشتر است."
جهنم چیست؟! دوری از وجود! و وجود نیز جز خدا نیست. جهنم دوری از خدا است. برای آن جهنمی رنجی بیش از حضور در حضرت حق وجود ندارد. محبت خدا است که او را از حضور خود مرخص می کند. همچون پدری که وقتی پسرش با رفقا جمع شده اند؛ نمی رود نزد ایشان بنشیند!!! داریم که دوزخیان با آتش جهنم بازی می کنند.

27)فحشاء را قاطی این بحث نکنید. فحشا حکم دارد (که البته به آن نیز عمل نمی کنید و تجسس می ورزید). بحث بر سر بی حجابی است.

30)اینها حداکثر حکم به وجوب حجاب می دهند. حکم به وجوب اجبار به حجاب کجاست؟!

31)شما فعلا حکم صریح علی بن ابیطالب (اینکه بر ایشان تاکید می کنم به دلیل آن است که صرفا ایشان یک حاکم معصوم اسلامی بوده اند. پیامبر معصوم بود. اما حاکم نبود. پیامبری می ورزید و دستش به پشتوانه وحی در هر چیز حتی نسخ احکام پیشین و حکم خاص در هر موضوعی باز بود. سایر معصومین نیز حکومت نکردند و احادیث ایشان می تواند دلالتهای دیگری داشته باشد. آنچه برای من مناط اعتبار است روش علی در مقام حکومت در این قضیه می باشد) را برای مسلمانان بیاور تا بعد برسیم به اهل کتاب. اما حریم اکثریت و ... را رها کن.
حکمی درباره ارث مجوس از علی(ع) دیده ام که می فرماید: "اگر مجوس با مادر خود ازدواج کند؛ پس از مرگش آن زن از او هم به عنوان مادر و هم همسر ارث می برد." این یعنی اسلام احکام حقوقی( و نه جنایی) اهل کتاب را برای خود ایشان به رسمیت می شناسد.

حلقه :

الف)
1)لابد ميدا نيد  كه فرهنگ امروز بشر همان آينده موعود ما نيست و كاري كه  بشر در عصر مدرن  انجام ميدهد و قبل از عمل تئوريزه كرده  ،  نبايد   آرمان شهر ما تعريف شود  حال بگذريم از اينكه  بسياري از خود   غريبان هم ديگر از اين مدرنيته امروزي حالشان به هم ميخورد ؛  در اين راستا  يكي از زنان غربي ميگويد :  كسانی می‌گویند مسئله‌ی غریزه‌ی جنسی و مشكل زن و حجاب در جوامع غربی حل شده است؛ آری، اگر از زن روی‌گرداندن و به بچه و سگ و یا هم‌جنس روی آوردن حل مسئله است، البته مدتی است این راه حل صورت گرفته است!
  یكی از دانشجویان محجبه درباره‌ی رواج فرهنگ مدگرایی در خاطرات قبل از انقلاب خود  ميگويد:  :یادم می‌آید آن وقت‌ها كه حجاب نداشتم، اگر دو روز پشت سر هم قرار بود كه به خانه‌ی كسی بروم، لباسی را كه امروز پوشیده بودم، حاضر نمی‌شدم فردا بپوشم! احساس می‌كردم مسخره است و سعی داشتم حتی اگر شده، لباس دیگران را به عاریه بگیرم و بپوشم، تا من هم با لباس جدیدی رفته باشم. این كارها واقعاً رفاه حال و راحتی را از خانم‌ها سلب كرده بود

2) صاحب كتاب حقوق اساسي ميگويد : آزادي  عبارت از اين است كه هر شخص هر كاري كه صلاح ميداند بكند  مشروط به اينكه به حقوق  ديگران و جامعه  ضرري نزند  و هرالد لاسكي هم ميگويد  : منظور از آزادي ، نبودن مانع براي اوضاع  وشرايط اجتماعي است  كه وجود  آن در تمدن امروزين   لازمه خوشبختي فرداست!
3) نتيجه اين دو مقدمه اين است  كه آزادي بايد  تابع ايدئولوژي حقيقي  اسلام باشد چرا كه  برداشتن  موانع امروز   و  منع بيگاريهايي كه  مرد مدرن  از  زن بي حجاب ميكشد ،   براي آينده اي است كه اسلام و اديان  هدفشان بوده  !


ب)
اين مذهب جديد آنارشيستي كه شما از اسلام در آورده ايد  ، باطل است چون مولا علي صراحتا به مالك اشتر در عهد نامه معروف مي نويسند:   من تو را براي استصلاح  مردم  ( اصلاح مردم =اصلاحات از بالا) فرستادم! و به هيچ  وجه  اينطور نيست كه حكومت براي اصلاح  ديني مردم كاري نكند!

ج) 1)شما قبول داريد كه  حجاب واجب است
2) ميدانيم واجبات و حرمات حدود  خدايي هستند چون   خداوند انها را حدود خود ناميده: تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ[ اينها حدود و مرزهاى الهى است‏؛ از آن‏، تجاوز نكنيد]
3) كسي كه از حدود خدائي تعدي كند  متجاوز و ظالم است: َمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللّهِ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الظَّالِمُون "‌‍!] هر كس از حدود  الهي  تجاوز كند، ستمگر است‏]
4)انبياء الهي براي  مبارزه باظلم و تجاوز  برانيگخته شده اند ‍: لقد ارسلنا رسلنا...ليقوم الناس بالقسط[ پيامبران را   فرستاديم ... تا مردم قسط را بر پا دارند]
5)بر پا داشتن قسط وعدل وظيفه هر انسان  با وجداني است    زيرا خداوند خطاب به مومنين  مي فرمايد :يا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ [قسط را بر پا داريد]
6)بر پا داشتن قسط   قطعا زور ميخواهد چون بسياري به  عدالت  تن نخواهند داد!

د)
1)بقول شما  حجاب واجب است و تركش حرام وگناه!

2) ولي ميدانيم  امر به معروف  و  نهي از منكر  هم يكي از واجبات الهي است كه دهها بار در قرآن بر آن تاكيد شده  ؛ امام باقر (ع) مي فرمايند نهي از  منكر  ،   روش انبياء  وطريقه مردم شايسته است  و واجبي است كه قوام واجبات ديگر مي باشد و  علي (ع) مي فرمايند :" الا كلكم راع و كلكم مسوول عن رعيته" [همه شما  شما در برابر همه مسووليت داريد] و   امام صادق (ع) مي فرمايند: واي بر آن قومي كه  امر به معروف و نهي از منكر را مسخره  كنند! و  در روايات  ما آن كس كه نهي از منكر نميكند  بي دين شمارده شده!

3)وجوب  نهي از منكر  نميتواند  تنها  زباني  باشد  امام صادق (ع) مي فرمايند : خداوند تنها زبان و يا تنها دست نداده  بلكه هر دو را داده  كه  با هم عمل نمايند (روايت وسائل در باب  نهي از منكر ) و علي(ع) مي فرمايند : كسي كه نهي از منكر را  با قلب و زبان و دست ترك نمايد   جزء مردگان بحساب آيد  و در اشاره اي به همين ترتيب ذكر شده  مي فرمايند :  قلب سپس زبان وسپس  عمل  ايشان در نهج البلاغه مي فرمايند  : كسي  كه  با شمشير   براي عدالت قيام كند   برتر از كسي است كه تنها با  زبان قيام كرده گرچه او نيز برتراز  ناهي از منكر با قلب باشد  و دهها روايت ديگر  بر همين مضمون و  جاي شكي باقي نمي ماند كه ما بايد بدنبال عدالت باشيم وعدالت را  كه همان  چيزي است كه خدا بيان كرده در جامعه پياده كنيم  !

4)به هيچ وجه  معقول نيست ،  تا جامعه بصورت مطلوب در نيامده  وبه انحاء  مختلف فاسد است  ،  اسلام  از مردم چيزي را  بطور كامل  طلب كند !  به همين سبب هم  سيد الشهداء (ع)  بر ضد طغيان   گر چه با دست خالي ،  قيام كردند  و قبل از حركت ،  در آن نهضت فراموش ناشدني فرمودند  : آگاه باشيد كه   بني اميه فرمان شيطان را پذيرفته  و طاعت  خدا را ترك گفته  و حدود خدا را تعطيل كرده ... او در ادامه مي فرمايد  آنها حدود خدا را تعطيل كرده اند   وحرام خدا را حلال  ... من بدنبال اصلاح در   امت جدم هستم  ، و بدنبال اين هستم  كه  امر به معروف و نهي از منكر كنم!

ه)
1)آيات  حجاب   زنان را از تبرج و خود نمائي  بر حذر مي دارد و آن را از صفات جاهليت ميشمارد!
2) پيامبرشعار اصلي خويش را مبارزه با صفات وارزشهاي جاهليت شمردند  ان هنگام كه فرمودند :  كل صفات الجاهلية تحت قدمي  [ من صفات جاهليت  را پايمال ميكنم]
3) قرآن مي فرمايد : پيامبر   را الگو قرار دهيد  : ولكم في رسول الله اسوة حسنة

و)
1) هواپرستي ،  بدترين نوع بردگي است و  شايد بتوان  گفت بدترين آن  و   حتي به قول قرآن همچون شرك  بدليل  آيه :  افرايت من اتخذ الهه هواه؟[ ايا نديدي كسي را كه  هوا و هوسش را خداي خويش قرار داد؟] علي (ع) مي فرمايد: پيروي از هوا و هوس  تو را از رسيدن به حق باز مي دارد! و نيز مي فرمايد : اگر از هوا و هوست  پيروي كني  كور وكر خواهي شد!

2) اسلام به سختي با  شرك  و خدايي جز خداي  واحد داشتن مبارزه كرد!

3) ومن يبتغ غير الاسلام دينا فلن يقبل منه(كسي كه غير از اسلام ديني  داشته باشد ، از او قبول نخواهد شد)

ز)
1) اسلام جامعه را بصورت كشتي ميداند و افرادش را ساكنان آن  و ضربه زدن به پيكره اين جامعه  را همچون سوراخ كردن آن كشتي كه مقدمه غرق آن را فراهم خواهد  آورد [روايت ابولفتوح رازي در جلد چهارم تفسيرش  از پيامبر(ص)]

2) پس نميتوان پذيرفت كه شخصي گناه كند ( كشتي را سوراخ نمايد) ولي   جلوي او را نگرفت!

دو نكته :
1) ضروري بودن   حكم  حجاب در اسلام جاي شك ندارد  و همچون روز روشن است  ،  چون ضروري بدين معناست كه هر مسلماني  (از پيامبر  تا ائمه  تا  اولياء  تا صحابه تا تابعين تا  علماء تا  مردم)  از ابتدا تا كنون در   فضاي اسلامي  قرار گرفته اند  ،  حكم به وجوب حجاب بر زن مسلمان كرده بله ضروري بودن   بايد مستند  قراني ويا روائي  قوي داشته باشد كه در مورد  حجاب  اينگونه است اگر قبول نداريد و  و وجوب حجاب را  منكريد  بگوئيد تا با دليل حرف بزنم !
بله البته   هر  منكر ضروري   كافر و مرتد نيست چون شايد نداند  انكار او به اصل اسلام و قرآن بر ميگردد و  فهمش از اسلام خطا بوده !
2) اينكه از زمان امير المومنين(ع) وادار كردن به حجاب  گزارش نشده  ،  دليلي به نفع شما نمي تواند باشد چرا كه فرهنگ آن زمان  (همچون  فرهنگ ايران و حتي يونان) همه  بر لزوم حجاب بوده   پس طبيعي است كه  اين سوال در ذهن  عموم آنها خطور نكرده  تا اگر اين خطور عمومي  شد انگاه  از حضرت بپرسند و حضرت به اين  شبهه عمومي پاسخ دهند!  حتي در باره مجوس و آزادي حجابي  زنان  آنها  نيز  همين احتمال  هست  و نميتوان گفت  چون انها در  رفتار خود آزاد بوده اند ، پس لابد بي حجاب هم بوده اند  و  چون  علي(ع) انها را  وادار به حجاب نكرده پس الزامي در كار نيست  ! خير چون آنها هم  طبيعتا با حجاب بوده اند و اساسا اين مشكل پيش نيامده تا  جويا شوند!

تعذيب المسلمين في صدر السلام

faqih — Thu, 27 Jul 2006 07:09:18 GMT

هذه ترجمتی لکتاب التاریخ فی الاسلام من اللغة الفارسیة الی العربیّة

تعذيب المسلمين

كان احدي اعمال المشركين ضد المسلمين هو الاذي و التعذيب و السجن .ليس بواضح تماما انه متي حصلت هذه الاعمال و بعد اية عوامل .

و يخبرنا التاريخ ان هذه حصلت من اول سنة البعثة وزمن اسلام ابي ذر ، حتي ما بعد الهجرة الي حبشة و حتي في المدينة ايضا . اما مشركو قريش لم يعذبوا المسلمين من يوم الاول قط و ما كان لهذا التعذيب اي داع من قبلهم .

ولعلهم عذبوا في اوائل البعثة عند موارد ولكنه ليس بمطرد و يظهر انهم تحاوروا مع ابي طالب في البدء و من ثم مع رسول الله و معهم اقتراحات و طلبوا معجزات و اختلقوا الاعذار و حرموا سماع القرآن و قاموا بدعاية ضد رسول الله ولكن ما رغبوه لم يحصل وبالتالي لم يقدروا منع ابي طالب و قبيلته في مؤازرة رسول الله و و لم يعط ثمارها ما دبورها ضد الدين و تاثيره في المجتمع بل فشل كل خططهم !

ولان ليس بامكانهم المنع من اقبال الناس ، فعذبوهم و آذوا رسول الله !

يخبرنا اصحاب السير و التاريخ تعذيب المسلمين ما قبل الهجرة النبوية ولكن لم يحافظوا الترتيب المطلوب

و لم يقولوا ما هو الدافع للمشركين من هذه المبادرات و ما كان نتائجها ؟و ما ذا فعل رسول الله (ص) و ابي طالب و بني هاشم تجاه المشركين؟ من هؤلاء المعذّبين؟ وكم طوّل تعذيبهم؟ و جواب هذه الاسئلة ليس بمعلوم تماما .

ابن اسحق : ثم عدوا علي من اسلم واتبع رسو الله فوثب كل قبيلة علي من فيها من المسلمين فجعلوا يعذبونهم و يفتنونهم عن دينهم .

ابن هشام : ثم انهم عدوا علي من اسلم فوثبت كل قبيلة علي من فيها من المسلمين فجعلوا يحبسونهم و يعذبونهم بالضرب و الجوع و العظش و برمضاء مكة اذا اشتد الحر من استضعفوا منهم يفتنونهم عن دينهم .

ابن سعد : زهري : لما كثر المسلمون و ظهر الايمان و تحدث به ثار ناس كثير من المشركني بمن آمن من قبائلهم فعذبوهم و سجنوهم (يؤدونهم) و ارادوا فتنتهم عن دينهم .

طبري : هشام بن عروة عن عروة انه كتب الي عبد الملك بن مروان : فانه لما دعا قومه .. لم يبعدوا ... حتي ذكر ظواغيتهم و قدم ناس من الظائف من قريش لهم اموال انكروا ذلك عليه واشتدوا عليه وكرهوا ما قال و اغروا به من اطاعهم فانصفق عنه عامة الناس فتركوه الامن حفظه الله و هم قليل فمكث بذلك ثم ائتمرت رؤسهم بان يفتنوا من تبعه عن دين الله من ابنائهم و اخوانهم و قبائلهم فكانت

قتنة شديدة الزلزال علي من اتبع رسو الله(ص)فافتتن من افتتن فلما فعل ذلك امرهم رسول الله ان يخرجوا الي ارض الحبشة.

ينقل النويري عن ابن عباس لما يئست قريش من ابي طالب و انه لا يخذل رسول الله (ص) و لا يسلمه ابدا بينهم علي من في القبائ فوثب كل قبيلة علي من فيهم من المسلمين يعذبونهم و يفتنونهم عن دينهم .

و يصرح انه كان هذه الخطوات حين عدم تمكنهم من منع ابي طالب في مؤزارة رسول الله ولكن هذه القطعة ليس في سيرة ابن هشام .

ويروي ابن ابي الحديد نفس المطلب ايضا.

ابن سعد : محمد بن عمر: و المستضعفون قوم لا عشائر لهم بمكة وليست لهم منعة ولا قوة فكانت تعذيبهم في الرمضاء بانصاف النهار ليرجعوا عن دينهم .

و يقول المقدسي _ بعد طلبهم المعجزة من رسول الله_ : و تواصوا من اسلم ، يعذبونهم جهارا و يقاتلونهم سرا فامر رسول الله(ص) بالهجرة الي الحبشة.

و يظهر من هذه التقارير ان مشركي قريش صاروا بصدد تعذيب المسلمين بعد ان زاد عددهم .( انتشر السلام ولم ينصرف ابو طالب و قبليته من مناشدة رسول الله واما المشركين لم يصلوا الي نتيجة ملموسة بعد تحاورهم مع رسول الله وطلب المعجزات و اختلاق الاعذار و تحريم سماع القرآن و الدعايه ضد رسول الله و اتهامه بالسحر و الشعوذة و يعد ان لم يظفروا من اذيتهم و المؤامرة لاغتيال رسول الله .

قال ابن سعد وابن هشام _كما سبق _ : سجنوا المسلمين و عذبوهم وقال المقدسي ايضا : كانو يقتلونهم سرا و يعذبونهم علانية.

و ينقل لنا التاريخ التعذيب و استشهاد بعض المسلمين ، بكثرة وان لم نجد ما رووه من اغتيالهم سرا و حبسهم علانية.

لم كان هذا التعذيب و من هم المعذّبون؟

علي هذه التقارير كان المسلمون يسجنون و يعذبون ، حتي يرجعوا عن الاسلام وكان هدفهم ارتداد المسلمين عن الدين. نعم لم يعذبوا كلهم بل المستضعفين الذين ما كان بقدرتهم الدفاع عن النفس وليس لهم اي حام ليذيبهم .

حتي قالوا : هم الذين سبقوا الي الاسلام و لا عشائر لهم تمنعهم و لا قوة لهم يمنعون بها فاما من كانت له عشيرة تمنعه فلم يصل الكفار اليه.

و بحسب اسس النظام القبلي ، لا يتعرض شخض الذي كانت له قبيلة تمنعه وعليه كان كل قبيلة يعذب مسلمي قبليته وبطبيعة الحال لم يتعرض المعروفين و من هو ذو صيت قبلي ، بل لم يتعرضوا اعضاء الاصلين من اي قبيلة ، لانه ليس بمقدور لباقي الاعضاء ، تعذيب من شاؤوا من القبيلة. لانه لا يجوز عند اسر القبيلة ، تعذيب اعضاء اسرة اخري منها والا لكان يوقع خلاف و نزاع بين القبائل.

و بالنتيجة يعذّب منسوبو القبائل كالعبيد و العمال و الاحرار و حلفائهم وبالاحري كان يعذب الاب ، ابنه او يسجنه.

او رب اسرة يعذب افراد اسرته او يعذب العاجزون و الايتام وليس كل المشركين في القبيلة يعذبهم بل رؤساء القبائل اولئك الائمة الكفر هم الذين كانوا يعذبون العجزة و كانوا يستخدمون العنف وتعذيب المسلمين.

ولم كان القريش يعذب المسلمين؟

وهل كان الهدف ردعهم عن الاسلام وارتدادهم او ايقاعهم في الضيق و الرعب لعل الاخرين لا يسلمون ولا ينتشر الاسلام ؟! و هم عالمون بعدم منع هذه المبادرات لانتشار الاسلام لانه ليسوا كلهم مستضعفين وليسوا كلهم مرتبطين ومنسوبين الي قريش. وما كان لتعذيبهم اثر ايجابي يرجع اليهم خارج المكة.

و في الاساس كانت هذه الخطوة ، رد فعل سلبي في مقابل انتشار الاسلام كما يصرحها ابن سعد حيث قال : لما كثر المسلمون و ظهر الايمان و تحدث به ... واشار اليه الاخرون ايضا.

ويظهر ان تعذيب المسلمين كان نوع انتقام من رسول الله(ص) حتي لا يسلموا البعض ابتداء ان تمكنوا من ذلك وثانيا يؤذون رسول الله من الناحية النفسية ولعلهم يريدون ان يقوم الرسول و المسلمون دفاعا عن المعذبين ايضا حتي يحاربون ضدهم و الدليل المذكور في تقارير اصحاب السير هو ارتدادهم عن الاسلام فقط ولكن يحتمل قويا انه ليس الهدف الوحيد للتعذيب بل

لهم اهداف اخر علي ما نقل عن مسلم بن صبيح العامل لاوامر تعذيب المشركين:

ابن اسحاق: حدثنا يونس عن حبيب بن حسان الاسدي عن مسلم بن صبيح قال : قال اصحاب رسول الله(ص) انا قد كثرنا فلو امرت كل عشرة منا فاتوا رجلا من صناديد القريش ليلا فاخذوه فقتلوه فتصبح البلاد لنا؟ فسر النبي بذلك حتي رؤي في وجهه فقام عثمان عفان فقال : يا رسول الله ابنائنا، اخواننا فما زال عثمان يردد ذلك حتي سلم رسول الله (ص) قولهم الاول ورؤي في وجهه حتي رفض ذلك واخدنا المشركون حين امسينا فما من احد من اصحاب رسول الله(ص) الا قد اعطي الفتنة غير بلال فانه قال احد احد.

و يروي ابن اسحق هذا التقرير في سيرته وا بن هشام يحذفه كما ان الاخرين ايضا يحذفونه لذم عثمان فيه. و لا يصح هذا التقرير عند السنة لوجود حبيب بن حسان السدي و يونس بن بكير . ولكن وثق مسلم بن صبيح الراوي المباشر لهذا الحديث . و كان حبيب بن حسان (ابن ابي الاشرس) من اصحاب الامام الباقر و الصادق (ع) و يحتمل ان عدم توثيقهم كان لسبب تشيعه!

وان كان يقال لعدم توثيقه انه كان يذهب الي الكنيسة و يميل الي االمسيحية ولكن لم يثبت هذا.

يقول ابن عدي : فاما احاديثه ورواياته فقد سبرته و لاري به باسا .. فلم اري

لرواياته باسا.... و هو يويد رواياته.

و الحديث مرسل ايضا وان نصرف النظر عن حبيب بن حسان ولكن ارساله قابل للجبر بسبب ان مسلم بن صبيح ينقله عن اصحاب النبي (ص) و بنظر اهل السنة هذا الارسال من اي صحابي كان لا يضرّ لان الصحابي ثقة . وعلي اي حال يري ابن اسحق ان هذا هو المبرّر للتعذيب .

وتلاحظ هذه الرغبة من جانب عثمان في غير هذا المورد ايضا كما في غزوة احد حيث اخفي رائد قريش في منزله و ايضا في الصلح الحديبية ذهب الي مكه في ذمة المشركين وفي فتحها اعطي الحماية لاخيه و علي اي لايبعد اخباره المشركين هاهنا ايضا .

و من البديهي لو كان لرسول الله قوة تمنع المشركين من المبادرة ضد الاسلام لكان يمنعهم بها جزما او يقاتلهم. ولان المشركين كانوا يعرفون رسالة النبي (ص) وكان رسول الله(ص) قد دعاهم الي الاسلام سنينا عديدة ولم يقبلوا منه ولم يترقب الهداية منهم فمن الطبيعي جدا انه(ص) يقبل هذا الاقتراح من اصحابه و يستقبله لانه هم الذين يحرّضون الناس ضد الرسول(ص) و هم الذين كانوا يمنعون المستضعفين ان يسلموا و لو كان الرسول يتمكن من هذه الخطة و يقتل ائمة الكفر او يسجنهم ، لما كنا يحصل كل ما حصل بعده من تحريم اقتصادي و الاذي لرسول الله و من المؤامرات و التعذيب و الهجرة الي المدينة و من الحروب الواسعة ضد الاسلام والمؤامرات الممتد من قبائل البدوية التابعة لقريش لهدم الاسلام و غير ذلك .

واما لماذا لم يقترحه النبي علي بني هاشم او المسلمين ؟

لانه كان لا يقبل اقتراح النبي (ص) ايضا لنفس السبب الموجب لمخالفة عثمان مع اقتراح الاصحاب لان الذين اسلموا في مكة كان اكثريتهم من قريش و اما العبيد والمرتطبتين مع قريش كانوا في القلة و لعله كما خالف عثمان بعض الاصحاب قد يخالف الاخرون ايضا

و اما بنو هاشم وبنو عبد المطلب حيث اتضح عدم امكان الحرب مع قريش بوحدهم ، راوا ان هذه الخطة بلا نتيجة و كان يمكن ان تنتج شيئا لو يشارك فيها مسلمو قبائل قريش والحال انهم بسبب ارتباطهم القومي و القبلي كانوا مخالفين لهذه.

و علي اي حال ، كان المشركون يؤذون المسلمين و يعذبونهم قي مقطع زمني خاص ولا نتردد ان مشركين قريش كانوا ذا قسوة و المعذبون كانوا من المستضعفين وبالرغم من عدم ضبط التاريخ لاسماء الفاعلين ولكن سجلت اسامي المعذّبين.

و سياتي اسماء هؤلاء

مباني فقهي ارتداد

faqih — Sun, 23 Jul 2006 15:00:18 GMT

نگاهي به مباني فقهي ارتداد

با توجه به اين كه احاديث زيادي در مورد كشتن مرتد داريم ، ضرورت بررسي روايت مربوطه و اختلافهاي بوجود آمده در وجود يا عدم وجود چنين حكمي در اين زمان ، در پي آنم كه با نگاهي اجمالي به اقوال مختلف در اين مساله به كنكاشي بيشتر در روايات موجود بپردازيم !
اولا :
آيا حكم مرتد ،حكمي ولايي است؟ و مربوط به نگاه داشتن حكومت اسلامي و در واقع يك حكم سياسي و موقتي و زير نظر مستقيم حاكم اسلامي (امام معصوم از خطا) و تنها منوط به دستور اوست ؟ يا خير يك حكم خدايي وشرعي و كلي است؟ و هر كس وظيفه دارد به آن عمل كند ؟

ثانيا :
آيا اين روايات ، حكم به اعدام هر مرتدي كرده اند ؛ يا تنها ناظر به مرتديني است كه علارقم اينكه هيچ شبهه ايي در مورد بر حق بودن اسلام نداشته اند ، باز هم كافر شده اند؟

ثالثا :
آيا روايات ناظر به اين مطلب است كه تنها كافريني كه در صدد بر هم زدن پيكره اصل اسلامند كشته ميشوند؟ يا ميخواهند بگويند : آنها ولو به فكر تخريب و دست اندازي بر ضد اسلام هم نباشند ، كشته ميشوند؟

رابعا :
آيا حكم مرتد يك حد است(منظور از حد ، عقوبتي است كه شارع براي جرمي تعيين كرده ) يا يك تعزير است( منظور ، عقوبتي است كه شارع تعيين نكرده و بر اساس زمان و مكان بدست حاكم اسلامي است؟

در وهله اولي پاسخ به اين سوالات كار مشكلي به نظر ميرسد ،چرا كه هر يك از دو سوي سوالهاي بالا قائليني دارند و بر حكم خود شواهدي ذكر ميكنند؛
عده اي گفته اند :
حكم ، حكمي ولايي است و حاكم هر گونه كه صلاح ببيند ميتواند عمل كند؛ به اين علت كه بين تصرفاتي كه مولا علي وپيامبر و روايات ائمه بعد تفاوت وجود دارد مثلا مولا علي ، توبه خوارج را ميپذيرفتند حال آنكه ، بسياري از علماء ، قيام بر ضد حاكم اسلامي را موجب كفر ميدانند.
جواب اين استدلال اين است كه :
در كفر خوارج بحث هست واين تصرف مولا علي مي تواند نشانگر اين باشد كه آنها كافر نبوده اند!
استدلال ديگر بر اين قول اين است كه :
اساسا چيز هايي كه به عنوان فريضه در قران نيامده امرش بدست معصوم و حاكم اسلامي است وحاكم در هر جايي كه صلاح ببيند ميتواند اعمال حكم كند .
اما جوب اين استدلال :
جواب ميتواند مبنايي باشد و كساني كه اين مبنا را قيول ندارند را نميتوان با آن راضي نمود و ميتواند بنائي باشد يعني اگر چه اين حرف رابپذيريم ولي در اين نوع قضايا نميتوان به اين حرف استدلال نمود ؛ بدين سبب كه ائمه هميشه به سنت وسيره رسول الله استناد ميكردند و اگر ثابت شود كه سيره رسول الله اين بوده و خودشان هم طبق آن فتوا داده اند ، ديگربه اين سادگي ها ، نميتوان حكم را تغيير داد.

استدلال سومي :
استدلا ل ديگري كه ميتوان براي اين قائلين آورد اين است كه طبق احاديث زيادي كه وجود دارد ، حديث هم مانند روايت نسخ ميشود و اين بهترين دليل است كه بدست معصوم ، حكم ، ميتواند تغيير كند واگر ثابت شود كه اين حق با روايات عمر بن حنظله و اسحاق بن يعقوب به فقيه هم رسيده فقيه ميتواند با ضرورتهاي اجتماعي هرعصري حكم را تغيير دهد.

جواب اين استدلال :
جواب اي ن استدلال هم اين است كه روايتهايي كه ميگويند : حديث نسخ ميشود ، همانطور كه قران نسخ ميشود ،به هيچ وجه اطلاق ندارند ؛يعني نميتوان از آن فهميد كه پس هر حديثي كه ميتوانسته نسخ شود ،نسخ شده ويا نسخش جائز است ؛ بلكه آن حضرات بسبب علم خاص ومخصوص به خودشان حكم به نسخ بعضي از احاديث داده اند و اگر از اين طائفه از احاديث بتوان استفاده كرد كه همه احاديث قابليت نسخ را دارند لابد اين را هم ميتوان استفاده كرد كه قران هم بدست فقيه ممكن است نسخ شود واين بالاجماع باطل است .
پس نقد اين قول را ميتوان در دو سه جمله خلاصه نمود كه
اولا:اين حكم مبتني بر كبراي وجود حكم ولي فقيه است كه ان هم مبتني بر وجود دليل لفظي بر اين حكم است كه بسياري از علما آن را قبول ندارند و
در ثاني مبتني بر وجود اطلاق در ادله رواياتي است كه حديث نسخ ميشود ،كه پذيرش آن هم سخت است.

اما قول دوم را ميتوان اينگونه بيان كرد كه :
حكم مرتد مشروط به زماني است كه شخص به حقانيت اسلام علم پيدا ميكند ولي علارقم علم به حقانيت اسلام باز راه كفر در پيش گيرد و كافر شود ؛ در اين صورت ميتوان گفت : تقريبا تعداد مرتديني كه مستحق حكم اعدامند چيزي قريب صفر خواهد بود.

استدلال اين گروه ميتواند آيه شريفه :
وجحدو بها واستيقنتها انفسهم ظلما وعلوا فانظر كيف كان عاقبة المفسدين

انكار كردند در حالي كه يقين داشتند ...
ودر واقع اشاره به اين مطلب كه انكاري كه همراه يقين است مذموم است نه هر انكاري ولو باشك همراه باشد .

جواب اين است كه :
كليت اين قاعده نميتواند با اين آيه ثابت شود چرا كه هيچ بعيد نيست در پاره اي ازموارد خود جحود وانكار اثر داشته باشد و چه بسا بگوئيم :بله عقوبت اخروي منوط به ان چيزي است كه اين ايه فرموده ، ولي اين عقوبت هيچ ملازمه اي با عقوبت دنيوي ندارد واگر روايات موجود حكم ارتداد را بر روي خود جحود و كفر برده باشند( كه همينگونه هم هست) نميتوان كليت و اطلاق و عموم آن را با چنين دليلي تقييد و تخصيص زد .

استدلال دوم اين گروه مضمون رواياتي است كه ميگويد :
الحدود تدرا بالشبهات( حد ، با شبهه برداشته ميشود)
واستدلال شده كه چون مرتد ، معمولا شبهه دارد و بسبب شبهه خويش به آئين ديگري ميگرود . پس به مقتضاي اين روايت حد آن نيز برداشته ميشود.

جواب اين است كه:
اولا : چنان كه گفتيم ، در حد بودن مجازات مرتد ،اختلاف هست و مثلا اشخاصي همچون محقق حلي ميگويند : مجازات مرتد يك نوع تعزير است.
و ثانيا : در سند اين روايت اشكال است و ورايت ثابت شده نيست.

و اگر گفته شود به دليل زير مجازات تعزير هم برداشته ميشود
و آن دليل اولويت است ، يعني بي معنا ست كه حكم حد ، كه مجازات تعييني از سوي خداست ، برداشته شود ولي مجازات خفيفتر ،كه تازه خدا هم آن را وضع نكرده ، برداشته نشود!!
جواب اين است كه :
اين قياس است و باطل ؛ چرا كه به هر حال نميتوان از "حد" ، الغاء خصوصيت كرد

اما قول سوم در اين زمينه :
حكم مرتد ، يك حكم سياسي و اجتماعي و براي نگاه داشتن فضاي خاصي بوده و اين را نميتوان به هر شخصي كه مرتد بشود سرايت داد .

شواهدي كه بر اين مساله ذكر ميشود:
اول : اين آيه شريفه است كه اساسا كار عده اي از يهوديان اين بود كه براي تخريب جبهه اسلام ، ايمان مي آوردند وسپس با بازگشتن به آئين خود ، راه رابراي اهداف توطئه آميز خود كه همانا نابودي اسلام بود باز ميگذاشتند.

"و قالت طائفة من اهل الكتاب آمنوا بالذي انزل علي الذين امنوا وجه النهار و اكفروا اخره لعلهم يرجعون"

جواب اين است كه اولا :
اين ايه شريفه ، هيچ ارتباطي با تشريع حكم ارتداد ندارد و قضيه خاصي براي اگاه كردن مسلمانان بود وبس
وثانيا بر فرض بپذيريم كه ايه به علت حكم ارتداد اشعار دارد، ولي باز هيچ مانعي ندارد كه شارع مقدس ، حكم ارتداد را بر عموم افراد ولو براي انان كه به فكر تخريب دين نيستند بياورد ؛ مثلا به اين دليل كه : چون تشخيص "مخرب " از "غير مخرب" ، كار دشواري است ، حكم عام جعل شده باشد.

دوم :
شاهد ديگر بر اين قول اين است كه حكم اسلام راجع به مرتد، نميتواند حكمي برخواسته از عدم اعتناء به راي مخالف باشد ، چرا كه اگر حكم مرتد به اين سبب بود كه كسي نبايد نصراني ويا يهودي و يا زنديق شود اصولا اسلام نبايد با نصارا و اقليتهاي ديني ديگر كه در سرزمينهاي اسلامي بودند به رفق ومدارا برخورد كند ؛ و عدم برخورد شديد اسلام با اين اقليتها و دادن ازادي ديني به آنها بهترين دليل بر اين است كه وجود اصل راي مخالف مشكلي برهم نميزد & بلكه اين اسلام داشتن وسپس در هم شكستن اسلام بوده كه موجب وجود چنين حكمي دراسلام مي شده و درنتيجه درحال حاضر هم ميبايد به اين قدر متيقن اكتفاء نمود و از برخورد با كساني كه درجهت ضربه زدن به اسلام دين خود را عوض نميكنند، پرهيز كرد.
جواب اين استدلال و ياشاهد هم معلوم و مشخص است :
و اساسا چنيني استدلالهايي كه در فقه تشيع، با نام قياس خوانده ميشود ماداميكه دليل قطعي براي آن ، پيدا نكنيم، هيچ جايگاه و ارزشي ندارد .

گذشته از اينكه به اين حرف هم ميتوان اين ايراد را گرفت كه :
اگرمراد روايات اين تحليل ميبود، امام در پاسخ سوال كنندگان بايد از اين قضيه پرسش مينمود وسپس ، حكم به اعدام ان اشخاص ميداد ، حال آنكه در هيچ يك از ان روايات ، اين تحليل وسوال وجواب به چشم نميخورد!!

سوم :
استدلال مشابه ديگري كه براين قول ميتوان بيان كرد اين است كه : نظر به حكم اسلام در رابطه به ارتداد زن وعدم اعدام او ، ميتوان به اين نتيجه رسيد كه ، ارتداد مرد در آن برهه از زمان ، بازتاب اجتماعي خاصي داشته وميتوانسته بر پيكره اجتماع ضررجبران ناپيذيري وارد آورد ، برخلاف ارتداد زن كه معمولا خطري از جانب او جامعه را تهديد نميكرد وبه همين سبب ، حكم به اعدام او نشده . پس وجود اين حكم درموردمرد و عدم ان در مورد زن ميتواند بهترين قرينه بر سياسي واجتماعي بودن اين حكم باشد!

جواب اين هم همان جواب سابق است:
يعني اينگونه استدلالات در فقه شيعي قياس است وتا نصي بر آن نباشد دليلي ندارد و قابل تبعيت نيست .
اگر گفته شود :
رواياتي كه در فقه اهل بيت در اين زمينه وجود دارد ، نظر به اين كه در فضاي سني آن برهه از زمان گفته شده و حكام آن زمان ، بنا بر ديدگاه اهل سنت، مرتدين را اعدام مي كرده اند ، پس امام نميتوانسته علنا با اين حكم مقابله كند و محبور به تقيه بوده .

جواب اين است كه :
اولا :
حكم ارتداد تنها مربوط به زمان خلفا نبوده
و ثانيا :
تقيه وضرري كه منجر به كشته شدن ديگران شود نقض غرض است و دليلي ندارد ، يعني بي معناست كه بگوئيم : امام جون قصد تقيه داشته فرمان به كشتن مرتدين داده (حال آنكه اين مرتدين بي گناه بوده اند!!) ! يعني براي كشته نشده حكم به كشتن دهيم!!
و ثالثا :
اين حرف در صورتي ميتواند به واقعيت نزديك باشد كه حد اقل بعضي از روايات حكم به غير اعدام كرده باشند ، حال آنكه دهها روايتي كه در اين زمينه وجود دارد همه بر وجود حكم مرتد متفقند.

نتيجه اينكه :
اسلام ، حال به هر دليلي كه هست ، راه مبارزه با جرم ارتداد را در پيش گرفته ، حال بدليل اين باشد كه انها محارب اسلامندو حكم كسانيكه با اسلام محاربند وميجنگند ، جنگ است وقتال ، يا بدين سبب باشد كه انها راه دهايت را بر بسياري از مردمان بيگناه ميبندند ويا بدين سبب باشد كه آنها از طريق اضلال و گمراهي عوام الناس سعي در تخريب جبهه اسلام دارند ويا بدين سبب كه انها در جهت تضعيف نيروي دفاعي مسلمين گام برمي دارند و مثلا با ايجاد هرج ومرج در ميان صفوف مسلمين، موجب ميشوند كه انها هيچگاه نتوانند ميزان اصلي نيروهاي خود را به حساب آورند وهميشه اين احتمال از سوي مسلمين برود كه نيروهاي انها همينك كافر ميشوند وديگر قدرتي براي مبارزه با كفر وجود نخواهد داشت.

به اين دليلها يا ادله ديگر ، هر چه كه هست اسلام دستور به محاربه با مرتدين را داده .
حال اگر گفتيم: ادله ولايت فقيه تام است ، ويا گفتيم: گرچه اين ادله تام نيست ، ولي حكم مرتد مجازاتي بود كه با اختيارات مستقيم معصوم اجرا ميشد و حكمي سياسي و موقتي بوده ،
در اين دو صورت ميتوان در اين برهه اززمان نسبت به مجازات مرتد ، تعديلي صورت داد .
اما گر اين دو سخن را قبول نكرديم
و بر "حلال محمد حلال الي يوم القيامه وحرامه حرام الي يوم القيامه" ،
مصر بوديم در اينصورت با توجه به روايات ديگر ميتوان شبهه اي نسبت به اصل حكم اعدام اين گروه وارد آورد و آن اين است كه چون دراسلام جان وعرض يكي ازمحرمات قطعيه است و جز ، با دليل قطعي نميتوان آن را از كسي گرفت وادله ما دراين باب ، نهايتا ظني هستند ، به مقتضاي خود ادله حفط جان و مال وعرض ، نبايداين حكم در اين زمان اجرا شود خصوصا با توجه به مشكوك بودن مباني و حكم ثانوي بودن ويا تعزير بودن و يا بدست ولي فقيه يا حاكم بودن آن ؛
بله نهايتا ما مجبوريم قدر متيقن روايات را اجرا كنيم و آن در صورتي است كه گروهي با اين ترفند ارتداد ، در صدد محاربه با اسلام باشند ونيزدر صورتي كه عدم اعدام گروهي از مرتدين موجب به خطر افتادن اصل اسلام (كه از آن تعبير به بيضه اسلام شده است) شود.

چند پست ديگر:

۱)))

در حال حاضر در فقه ما دو نوع نگرش وجود دارد
1) نگرش ولايت محور : در اين نگرش كه از بعضي از ادله ولايت فقيه بدست مي ايد، ميتوان دست فقيه را باز گذاشت كه بر طبق مصالح هر دوره از زمان حكم كند واگر در اين برهه از زمان بسبب مصالح موجود راه براي بعضي از احكام اوليه بسته شده ميتواند حكمها وروشهاي ديگري را تجربه كند. اين روش كه همينك هم در ايران در حال اجراست راه را بستن دهان انچه حقوق بشر غربي بد ميبيند باز ميگذارد. فكر نكنيد اين روش با اسلام همخواني ندارد بلكه از بسياري از ادله بر ميآيد كه صلاحيت يك حاكم عادل وفقيه و مجتهد اسلامي حتي در نسخ احكام اوليه هم وجود دارد. به هر حال اين طرز تفكر كه از صميم اسلام هم هست را بسياري ازعلما برنمي تابند!
2) نگرش شريعت محور : كه طبق آن فقيه نميتواند دخالت در موضوعات كند و تنها حق بيان آنچه از شرع فهميده دارد ، در اين روش كسي نميتواند بگويد حدود جاري شود يا نشود بلكه ميتواند بگويد ما در شرع اسلام در زمان پيامبر حدود داشته ايم!
البته پيروان اين نطريه هم كه اكثريت فقهاي شيعه را تشكيل ميدهند خود سه گروهند :
بعضي ميگويند خود پيامبر وامام هم مشرع بوده اند و بسياري از احكام را بر طبق مصالح زمان خويش وضع ميكردند و در نتيجه وجود اين احكام در زماني خاصي ، نميتواند بر عام بودن آن در كل زمانها دلالت كند ولي اين نظر شاذي است و عموم فقهاي ما ان را نميپذيرند.
اما نظر دوم ميگويد :
پيامبر و امام هم حكم ولايي داشته اند و ميتوانسته اند خلاف هم نظر بدهند ومثلا پيامبر فرمود در نه چيز زكات هست ولي مولا علي از اسب هم زكات ميگرفت. و اين گر چه عين حكم خدا ست ولي به هر حال با شخصيت امام در آن زمان خاص هم پيوند دارد وطبق اين نظر ميتوان در بسياري از احكام ، حكم ديگري فهميد.
گروه سوم ميگويند : خير ! هر چه آن زمان عمل شده بي برو برگشت همينك هم بايد عمل شود !

غرض از اين بيان اين است كه اولا آنچه حضرت امام (ره) در اين حكومت به آن قائل است ، فقهي است كه حتي ميتواند حدود را تغيير دهد و حتي ميتواند مجازات ارتداد را هم برچيند و به هيچ وجه هم نميتوان گفت اين خلاف شرع است.
وبر طبق سخن بعضي از اقوال ديگر دراين زمينه هم ميتوان برچيد شدن اين احكام را تصور كرد و اصولا اين پويايي اسلام را نشان ميدهد كه علاوه بر وجود حكمي در كل زمانها ، بيان آن حكم را طوري برنامه ريزي كرده و مثلا بدست فقيه ميدهد كه بتواند با معيارهاي هر زماني سازش داشته باشد!
به هر حال بنده خودم گرچه حكم ولايي را ميپسندم ، ولي به هيچ وجه تغيير موضع در برابر ارتداد را بر نمي تابم ؛ وبه نطر من اگر ما اسلام را بر حق ميبينم و ان سوي گود را گمراهي و ضلالت ، نبايد به بشر عاجز ، اجازه چنين تغيير مسير به اين بزرگي را داد! (البته اين نطر شخصي من است)

۲)))

آيا شما كمونيستها را نديديد؟
اگر شخصي براي تخريب آنها ، به دينشان نفوذ ميكرد وسپس از درون سعي در تخريب انها داشت و مثلا با حفظ اسم كمونيسيت تمام چهارچوبهاي اصلي ان مكتب را ميشكست ،
آيا به نظر انها اين شخص مرتد شناخته نميشد؟ در زمان صدر اسلام هم همين گونه بود خداون در قران ميفرمايد: مشركين براي از بين بردن اين بيداري جزيرة العرب ، كساني را مزدور ميكردند و آنها را به كارهاي تخريبي مي گماشتند ؛ يك از اين كارها اين بود كه بروند و اول صبح اظهار ايمان كنند ولي براي اينكه مردم را سست كنند دوباره شب كافر گردند! يعني اين يك مبارزه با وجود اسلام بود و بله پيامبر بنا بر وطيفه الاهي كه دارد چنان كه با كفار جهاد ميكردند ، اين وظيفه را هم داشتند كه از اين شكوفه نو نهال اسلام بيشترين حمايت را انجام دهند !
من گفتم : هر عاقلي در جهان به اين قاعده اذعان دارد كه مثلا اگر بابك به ساسان در ازاء عملي ، لطفي نمود اگر ساسان از ان عمل شانه خاله كرد ، بابك حق دارد لطفا خود را از او دريغ بدارد ايا واقعا اين گونه نيست؟
وبراي شما مثال زدم اگر كسي با ديگري قرارداي وضع كرد وبه او حق برخورداري از مالي را داد ولي آن شخص توزرد از آب درآمد و بر خلاف مفاد قرارداد از آن سرپيچي كرد در اين حال، حق برخوردادري از منافع آن قرارداد از او سلب خواهد شد ؛
همچنن هم خدا انسان را از نيستي به هستي فراخواند و به او قدرت و حق اختيار داد و به او راه حق را نشان داد وبه او گفت اگر داخل اين راه آمدي خوش امدي واگر امدي ولي رفتي من اين حق خود را ازتو سلب خواهم كرد اين را تمام عقلاي عالم ميتوانند تصور كنند و كاملا معقول است اما اينكه چرا شما نميتوانيد مشكل من نيست!
غير از اينكه ، نكته ديگري هم درقضيه هست:
توجه كنيد :
فرض كنيد ما در جهاني آشفته زندگي ميكنيم كه هيچ نظم وقانوني ندارد، در اين حال كسي ميخواهد قانوني بگذارد تا از اين آشفتگي كم كند و انسان را به سر منزل مقصود برساند ؛ بسيار خب! فرض كنيم بگويد : هر كسي معامله كند ديگر نميتواند پس دهد( يا جنس فروخته شده پس گرفته نميشود) در اين حالت اگر چه ممكن است كه عده اي از اين قانون كلي ضرر كنند ولي مطمئنا عده بيشتري از انسانها هم نفع ميبرند! چرا كه اگر اين قانون نبود همه ضرر ميكردند و ضرر منحصر به آن عده خاص نمي بود ولي با وضع اين قانون از ضرر كردن بسياري از انسانها جلو گيري به عمل مي ايد.
اينجا هم همينطور ممكن است چند نفر انسان از خدا بي خبر بگويند قانون ارتداد چيست ؟ و من ميخوام چشمانم را ببندم و كافر بشوم ، ولي همين قانون باعث ميشود كه نسخه اصلي راه بشر از گزند بسياري از حوادث مصون و ايمن بماند و ديگر هر كس و ناكسي با بريدن از دين ، اين صراط مستقيم را كج نكند وآيندگان را از وجود آن بي بهره نسازد.

۳)))

به نظر من مجازات مرتد ، مجازاتي طبيعي و كاملا عقلايي است؛
البته اين مجازات شرايطي دارد :
1) شخص علم به دين پيدا كند.
2) در حالي كه علم دارد از دين بر گردد.
3) اين عمل را در اجتماع و براي تخريب جبهه دين انجام دهد.
4) چيزي را انكار كند كه باعث تكذيب پيامبر باشد.
5) خود آن شخص به اين ملازمه علم داشته باشد.
و اينك چند مثال براي مجازات ارتداد :
1) كسي كه در فارومي كار ميكند و از ابتدا قانون را امضا ميكند، اگر قرار باشد بر ضد آن قانون اقدام كند و قوانين آن فاروم را عمل نكند ، ازآن فاروم اخراج خواهد شد چرا كه مرتد شده.
2) كسي كه در كشوري زندگي ميكند و تابعيت آن كشور را پذيرفته، اگر بر طبق قوانين آن كشور عمل نكند و قصد بر هم زدن نظام ان كشور را داشته باشد و خود را تابع آن كشور نداند عملا مرتد شده و تابعيت آن كشور از او گرفته ميشود.
3) كسي كه در مهماني وارد ميشود ولي بدور از شان آن مهماني هر گونه عمل ناشايستي را انجام ميدهد ، مرتد شناخته شده وبا اردنگي از مهماني بيرون انداخته خواهد شد.

۴)))

اعدام روشهاي مختلفي دارد ، بيرون كردن از فاروم ، پس گرفتن حق تابعيت ، محكوم به طلاق كردن ، همه وهمه گونه هاي مختلف اعدامند.
يعني فرقي ندارد كه شما را بسبب يك نوشته منافي با قانون از حق عضويت منع كنندو يا بسبب ندادن نفقه از حق برخورداري همسر ويا بسبب اظهاز نظر كفري از حق زندگي.
فقط تفاوت در اينجاست كه حق زندگي را خدا به شما داده و حق عضويت در فاروم را مالك فاروم!

خشونت در قرآن و مساله فلسطين

faqih — Wed, 19 Jul 2006 13:35:18 GMT

صبح:

بسم الله الرحمن الرحيم

كفار ، كساني كه با رفتار خود نابودي جوامع را در پي دارند ، مسلمانان را متهم به خشونت مي‌كنند ... به آنها نسبت تروريسم مي‌دهند و به همين بهانه به مسلمانان حمله‌ور مي‌شوند ... بسياري از مسلمانان تسليم تبليغات آنان شده و مسلمانان را از خشونت منع مي‌كنند . اين مخالف صريح آيات قرآن است ... و اگر بهتر دقت بفرماييد كفار خود بهتر از ما به قرآن عمل مي‌كنند ... اما تنها جاي كفر و اسلام را عوض كرده اند .

اگر باور نداريد به درونتان رجوع كنيد كه شما در طول زندگيتان چقدر از سوي كفار شامل آمريكا ، اروپا ، و صهيونيستها ، مورد تهاجم قرار گرفته‌ايد و چقدر ترسيده‌ايد ... و چقدر از بمب اتم آنها مي‌ترسيد و چند بار صحنه انفجاري شبيه به هيروشيما در شهري از ايران را در ذهن خود مجسم كرده ايد ... آنها در اين حال با اين قواي وحشي‌خود از ما اعتماد سازي مي‌خواهند ، و ما را بواسطه بمب‌ها ، هواپيماهاي جنگي و سلاح‌هايشان مي‌ترسانند ... و شاهد هستيد كه در عرصه فرهنگي چگونه سربازان و مزدوران خود را قدرتمند جلوه مي‌دهند ... و اين عليرغم تمام ضعف‌هايي است كه سپاهيان اسلام ابدا دچار آن نيستند .

مدعي هستم كه آنها ما را مي‌ترسانند ... و برايمان چنگ و دندان هاي تيز خود را نشان مي‌دهند ... در عين حال ما را متهم به تروريسم مي‌كنند ... مي‌دانيد كه ، ترور يعني ارهاب ... و اگر در لغتنامه ببينيد يعني دهشت ، ترس زياد ، وحشت ، بلا ... حال بين ما و خدا ، بياييد قضاوت كنيد ، كداميك از كفر و اسلام يكديگر را بيشتر ترسانده‌اند ؟‌ آيا شما تا بحال بخود جرأت داده‌ايد آمريكا را بترسانيد ؟ اين ريشه در سالها زحمت و تبليغات غرب دارد ... تبليغات بر روي اصالت تكثر آراء و برداشت‌هاي شخصي و اومانيستي حتي از دين ،‌ باعث مي‌شود كه هيچ‌كس جرات حركت بخود ندهد .

اينجا دو جبهه است كه با هم جنگ مي‌كنند .
يكي كفر و يكي هم اسلام ... ما بعنوان مسلمانان بايد جاي خود را مشخص كنيم .

كفر آمده است ، نور افكن‌ها و دوربين‌هاي خود را روي مسلمانان گذاشته است تا آنان را در حركاتشان محتاط كند ... بخاطر همين مسلمانها در ميان اين دنيا احساس غربت مي‌كنند .

حال ببينيم اين آيات كتاب هدايت و مهرباني براي عالميان (هدی و رحمة للعالمين) چه مي‌فرمايد :

جزء 11 سوره التوبة آيه 123
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ قَاتِلُواْ الَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ الْكُفَّارِ وَلِيَجِدُواْ فِيكُمْ غِلْظَةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! با كافرانى كه به شما نزديكترند، پيكار كنيد! آنها بايد در شما شدّت و خشونت احساس كنند؛ و بدانيد خداوند با پرهيزگاران است‏!

جزء 10 سوره الانفال آيه 60
وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ
هر نيرويى در قدرت داريد، براى مقابله با آنها ، آماده سازيد! و اسبهاى ورزيده ، تا به وسيله آن‏، دشمن خدا و دشمن خويش را بترسانيد! و گروه ديگرى غير از اينها را، كه شما نمى‏شناسيد و خدا آنها را مى‏شناسد! و هر چه در راه خدا انفاق كنيد، بطور كامل به شما بازگردانده مى‏شود، و به شما ستم نخواهد شد!

و آيا براي شما حرف خداوند ارزشمندتر است يا تبليغات كفار ؟

اگر دوستان آيات بيشتري در اين مورد سراغ دارند بيافزايند اينها آياتي است كه بدستور آمريكا در كتب درسي و دانشگاهي ملت‌هاي مسلماني كه تحت سلطه مزدوران آمريكا قرار داده‌اند حذف شده‌اند ... ولي ما مي‌خواهيم به سفارش پروردگار يكتا ، با كفار خشن باشيم.

ساربان:

كشتن بدوي كفار ومثلا هجوم به مرزهاي آمريكا و انگليس در اين زمان حرام است ، يعني دليل شرعي ندارد و حتي كساني مثل امام خميني كه به ولايت مطلقه فقيه قائلند هم آن را حرام ميدانند!
مسلماناني هم كه احساس بي عدالتي ميكنند ميتوانند به كشورهايشان برگردند!
بله جنگ براي پيشبرد اهداف الهي ، مشروع است ولي تنها بدست شخص معصوم (امام زمان) اما در عصر غيبت جائز نيست وتنها جنگ دفاعي جايز ، بلكه واجب است!

صبح:

سلام عليكم ،

ممنونم از اينكه در بحث شركت مي‌فرماييد ....

تا آنجا كه بنده اطلاع دارم تنها فتح سرزمين‌هاي ديگر است كه جايز نيست ... اما انجام عمليات دفاعي مثلا در بوسني يا حتي در آمريكا جهت رفع تهاجم هيچگونه اشكالي ندارد . توجه كنيد كه مرزهاي ايران محدوده اسلامي عمل كردن نيست

ياحق

ساربان:

دفاع جايز است ودر آن بحثي هم نبوده وبه خاطر آن ، كسي را هم خشونت طلب نميخوانند!
پس لابد قصد مطرح كردن بحث ديگري به نام هجوم براي پيشبرد اهداف اسلامي را داشته ايد
كه آن هم البته جايز نيست ، چون كشت و كشتار در بر دارد و اجازه جنين كشتاري
در شرع ما وجود ندارد ! ( لابد شرع ديگري را مي فرمائيد!!)

صبح:

اتفاقا الآن گروهي همچون حماس را كه صرفا اهداف آزادسازي فلسطين را دارد ،‌تروريست ، مهاجم و خشونت طلب مي‌خوانند . همچنين حزب الله لبنان ... و همچنين ايران را ...

در زمان امام خميني نيز ما فاو را گرفتيم و بصره را محاصره كرديم و شعار فتح كربلا سر داديم ... اكنون هم هدف فتح قدس را داريم ... اينها اعمالي بود كه در سايه امام خميني (رحمة الله عليه) اتفاق افتاده .... البته معناي فتح نمي‌دهد و فقط دفاع در مقابل حكومت ظالم و مهاجم است ... آنچه كه مجاز نيست (كشورگشايي) است ... كشور هم سرزمين‌هاي اسلامي است ... نه ايران .

توجه كنيد كه مثلا "محو اسرائيل از نقشه" صرفا بازگرداندن فلسطين و دفاع است ...

ساربان:

فتح فلسطين به ما ربطي ندارد!
دفاع از فلسطين هم جنگ دفاعي نيست چون جزء كشور ما نيست* و
اساسا چه كسي گفته (به چه دليل شرعي )هر كس در هر جاي عالم مسلمان شد،
ما وظيفه دفاع از او را داريم؟!

*) توجه به اين نكته ضروري است كه حاكميت واحد بر كشورها ، ميتواند حفظ ثغور تلقي شود
ولي هنگامي كه هر كس حاكميت جدايي دارد ، نابودي يك كشور مسلمان(آن هم از نوع وهابيش) ربطي به نابودي ديگر كشورها ودر نتيجه از بين رفتن بيضه(اصل) اسلام (يعني تنها چيزي كه از لحاظ شرعي حفظش واجب است) ندارد!

صبح:

البته موضوع صحبت اين نبود ... و موضوع اصلي طرز برخورد با كفار بود ... كه البته طبيعتا فلسطين هم جزو اين برخورد آن مي‌شود ... واشنگتن هم ... بهرحال

اما بفرماييد كه :

آياتي داريم ، خطاب به مسلمانان ... كه اتحاد را حفظ كنند ... (واعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا )
- طبق شرع كجا مرز ايران يا شيعيان بعنوان مرز مسلماني تعريف شده است ؟‌
آيا مسجد الأقصي ، مسجد مقدس مسلمانان نيست ، و حمله و غصب مسجد الأقصي مستحق دفاع از سوي مسلمانان نيست ؟
آيا زمين و ملت فلسطين ، مسلمان نيست كه در مقابل حمله به آن سكوت كنيم ؟

توجه كنيد كه :

اصل اسلام ( شهادة لا اله الا الله و محمد رسول الله ) نيز هست .
وَقَاتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبِّ الْمُعْتَدِينَ
- در راه خدا، با كسانى كه با شما مى‏جنگند، نبرد كنيد! و از حدّ تجاوز نكنيد ، كه خدا تعدّى‏كنندگان را دوست نمى‏دارد!
وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُم مِّنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ وَلاَ تُقَاتِلُوهُمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّى يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِن قَاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذَلِكَ جَزَاء الْكَافِرِينَ
- آنها را هر كجا يافتيد، به قتل برسانيد! و از آن جا كه شما را بيرون ساختند، آنها را بيرون كنيد! و فتنه از كشتار هم بدتر است‏! و با آنها، در نزد مسجد الحرام ، جنگ نكنيد! مگر اينكه در آن جا با شما بجنگند. پس اگر با شما پيكار كردند، آنها را به قتل برسانيد! چنين است جزاى كافران‏!
وَمَا لَكُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَـذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا
- و چيست شما را كه پيكار نمى‏كنيد در راه خدا و ناتوانان از مردان و زنان و كودكانى كه گويند پروردگارا برون كن ما را از اين شهرى كه ستمگرند مردمش و قرار ده براى ما از نزد خود سرپرستى و قرار ده براى ما از نزد خود ياورى‏

پس چطور است كه اصل اسلام را تنها محدود به اعتقادات صرف خود مي‌دانيد ؟ لطفا اگر واقعا ، غير شيعه را مسلمان نمي‌دانيد ... در بحث ديگري ادامه بدهيد

ساربان:

نقل قول:

آياتي داريم ، خطاب به مسلمانان ... كه اتحاد را حفظ كنند ... (واعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا )

يا ايها الذين آمنوا اتقوا الله....واعتصموا بحبل الله جميعا....
ايمان غير از اسلام است بدليل :
قالت الاعراب آمنا قل لم تومنوا ولكن قولوا اسلمنا...
ضمن اينكه هيچ كس نگفته اتحاد واجب است و مثلا اگر من و صبح متحد
نباشيم و در مساله فلسطين اختلاف نظر داشته باشيم ، گناه كرده ايم!
حال فرض كنيم مثلا فلسطين را پس گرفتيم ، بسيار خب آيا اتحاد ايجاد شده؟!
و آيا ما مثلا با مصر و تركيه اشغال نظامي نشده ، بر ضد كفر متحديم؟
خوب اگر نيستيم پس چه بهتر كه براي ايجاد اتحاد ، ابتدا مصر و تركيه را فتح كنيم !
تازه آيه مي فرمايد اتحاد را حفظ كنيد ؛ معلوم نيست
جناب صبح از كجاي آيه در آورد كه براي حفظ وايجاد اتحاد ، خون خود را بريزيد !؟

نقل قول:

آيا مسجد الأقصي ، مسجد مقدس مسلمانان نيست ، و حمله و غصب مسجد الأقصي مستحق دفاع از سوي مسلمانان نيست ؟

دليل شرعي نداريم كه اگر در يكي از نقاط زمين ، مسجدي بدست كفار
خراب شد، وظيفه ما جهاد و خونريزي باشد و ما بتوانيم با هجوم به
آن كشور ( حتي اگر آن مسجد در چين و يا روسيه و ژاپن باشد )
و اشغال آن جا ، مردم مسلمانش را نجات دهيم و دوباره مسجد را بسازيم
(دليل نداريم من چكاركنم؟! زوري كه نيست! )
بلكه چنان كه گفتم ، دليلها بر اين نكته تكيه دارند كه _1_اگر حاكميت اسلامي
، يكدست باشد(يعني يك دولت واحد بر سرتاسر آن جامعه حاكم باشد
مثل زمان امير المومنين از خراسان گرفته تا مصر )
و _2_ آن مسجد هم جزء حدود و مرزهاي اسلامي آن حاكميت
حساب شود و_3_ضربه زدن به آن حاكميت ، ضربه زدن به اصل اسلام باشد
، در اينصورت ، جنگ ميشود جهاد دفاعي و مي بايست جنگيد!
ودر غير اينصورت ماهيت جنگ ، ابتدائي و بدوي است و دليل شرعي
بر كشت و كشتار ، در آن را نداريم!

نقل قول:

آيا زمين و ملت فلسطين ، مسلمان نيست كه در مقابل حمله به آن سكوت كنيم ؟

زمين ، كه مسلمان نيست وقدسيتي ندارد
(در عصراهل بيت هم ، بارها زمينها جابجا شد و به اين و
آن رسيد و كسي چيزي نگفت چون اصل حاكميت ، ظالم بود و غاصب ...
ملت فلسطين هم، هم مسيحي دارد وهم مسلمان و هم يهودي
اما اينكه چه كسي بر آنها حاكم باشد و آيا شرع گفته حتما بايد
خالد مشعل باشد و مثلا نتانياهو ويا گروههاي مسيحي نميشود ،
خير دليل نداريم ! اگر هم فر ض كنيم دليل داشته باشيم ، مساله اي
مربوط به خود آنهاست ، چون تحت حاكميت ما نيستند تا غصه اش را
بخوريم!(الامتناع بالاختيار لا ينافي الاختيار)پس چنان كه حاكميت
يك مسيحي مشكلي نداشت و مسلمانان ميتوانستند تحت حاكميت او زندگي كنند
( نجاشي حبشه و دستور پيامبر به جعفر براي كوچ عده اي از قريش به آنجا )
حاكميت گروه مسيحي ويهودي فلسطين هم نميتواند مشكلي بر هم زند والا مسلمانان ساكن
در غرب ، چرا بر عليه حاكمان مسيحي خود جهاد نميكنند مگر حرام نبود؟
تازه اين حكم فرضي ، حكم خود شان است و خودشان مسووليت دارند ،
ولي ربطش به ما و جواز راه انداختن كشتار در اين فرض ، از سوي ما معلوم نشد!

نقل قول:

اصل اسلام ( شهادة لا اله الا الله و محمد رسول الله ) نيز هست

بله حكم ظاهري اين آقايان اسلام است كسي هم انكار نكرده
( اگر بعضي از علماء هم كه ميگويند آنها كافر ند ، منظورشان اين جمله
است : اسلام و ايمان به همه معتقدات و كفر به امامت) ولي توجه داشته باشيد
كه وظيفه ما دفاع از هر مسلمان در هر گوشه اين كره خاكي با هر قدرتي كه داريم
ولو كشته شويم نيست و كشت و كشتار چه رسد به خودزني دليل ميخواهد!
و حدود آن را شرع تعيين ميكند نه عقل دو تا آدم اصول گراي افراطي !!
و اگر قدرت داشتن ملاك نيست ، پس چرا خود اهل بيت در آن زمان آمريكاو اروپا
را نگرفتند؟

مثل اينكه پولهاي اسرائيل اثر كرده!

صبح:

سلام عليكم
آنچه كه قبلا ذكر كردم حاكي از آن بود كه ... :

اتحاد ، يك فرمان است ... اعتصموا بحبل الله ( به ريسمان الهي دست يازيد ) ، شوخي يا تعارف يا پيشنهاد نيست كه بتوانيد در آن تشكيك كنيد بلكه همچون ديگر احكام و مباني كه از چنين آيات قرآني نشأت مي‌گيرند ، فرماني شرعي است . همچنين مرزهايي كه انگليسي‌ها كشيده‌اند ، مرزهاي اسلام نيست . من شايد بخواهم اسلام را به كوچه محل خودمان محدود كنم . يا مثلا فقط استان تهران را محدوده مرز بدانم صد سال پيش امارات و بحرين و افغانستان مال ما بود ... آيا آنروز آنها جزو محدوده دفاع اسلامي بودند و امروز نيستند ؟ مثلا وقتي به (مزار شريف) شيعه نشين حمله شد ، آيا ما وظيفه دفاع نداشتيم ؟
از مقدسات اسلام ، بيضة الإسلام مساجد مقدسي همچون مسجد النبي و مسجد الحرام است و پس از آن ، مسجد الأقصی در همين رديف قرار دارد ... و با اين منطق شما نمي‌توانيد ادعائي دفاعي درباره كربلا و سامرا داشته باشيد ....
جنگ و تندي و سخت گيري با كفار نيز ، يك فرمان است ، تا از فتنه خود دست بردارند ... آيات جهادي بمراتب تكرار شده است و كساني كه از جهاد و كارزار و جنگ با كفار مهاجم ، فراريند به شدت نكوهش شده اند ، مي‌توانيد به سوره (توبه) نگاهي عميق بياندازيد .
بحث " حاكميت ما بعنوان ايران" كه شما بدان اشاره كرده‌ايد منبع شرعي ندارد كه آن را در مقابل مسئوليت‌هاي تعريف شده براي فرد فرد مسلمانان بياوريم ؟ دليل شرعي دفاع از سرزمين‌هاي اسلامي وظيفه تك تك مسلمانان ديگر است .
بحث فلسطين ، بحث مبارزه با دشمن اسلام نيز هست و حتي مي‌توان بدون توجه به مردمان فلسطين اين مبارزه را پيش گرفت . البته بنده قبلا در مورد دفاع از سرزميني كه متعلق به مسلمانان است احاديثي براي دفاع خوانده ام اما پيدا نكردم و دلايل ذكر شده ، براي اهل باور حجتش كافي‌است

اضافه مي‌كنم از پيامبر اكرم

من اصبح و لم يهتم بامور المسلمين فليس بمسلم
- هر كس صبح را آغاز نمايند و در امور مسلمانان نكوشد مسلمان نيست .
من سمع رجلا ينادي يا للمسلمين فلم يجبه فليس بمسلم
- هر كس بشنود كه كسي فرياد برآورده است كه اي مسلمانان به فريادم برسيد و او را اجابت نكند مسلمان نيست .

و اگر ادعاي ولايتمان مي‌شود ، امير مؤمنان علي عليه السلام مي‌فرمايد :

كونا للظالم خصما و للمظلوم عونا
- براي ظالم دشمن و براي مظلوم ياور باشيد .

و دست آخر :

جزء 10 سوره التوبة آيه 81
فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلاَفَ رَسُولِ اللّهِ وَكَرِهُواْ أَن يُجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَقَالُواْ لاَ تَنفِرُواْ فِي الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَّوْ كَانُوا يَفْقَهُونَ
تخلّف‏جويان از مخالفت با رسول خدا خوشحال شدند؛ و كراهت داشتند كه با اموال و جانهاى خود، در راه خدا جهاد كنند؛ و گفتند: (در اين گرما، حركت نكنيد!) بگو: (آتش دوزخ از اين هم گرمتر است‏!) اگر مى‏دانستند!

ساربان:

	نقل قول:
	من اصبح و لم يهتم بامور المسلمين فليس بمسلم من سمع رجلا ينادي يا للمسلمين فلم يجبه فليس بمسلم كونا للظالم خصما و للمظلوم عونا

چيزي كه شما توجه نمي كنيد اين است كه آيات قتال ، ويا اين احاديث ،
موضوع خود را نمي سازند بلكه تنها فاعليت فاعل را مشخص مي كنند نه قابليت قابل را !
توضيح:
اگر من بگويم بر شما واجب است كه به من كمك كنيد ، مشخص است كه نحوه كمك
شما ، نميتواند خارج از محدوده شرع باشد ، يعني اگر مثلا بفكر شما خطور كند كه
براي كمك به من ، صد نفر مسلمان ديگر را بكشيد ، در اينصورت آيا ميتوان گفت ، آن
درخواست من بدين معناست كه اين افراد را هم بكش و خانه هايشان را هم خراب كن؟!

خير !
به همين دليل هم ، هنگامي كه امام مثلا مي فرمايند ، ولي فقيه از جانب من منصوب
است نميتوان گفت ولي فقيه هر چه ميلش بكشد ، ميتواند انجام دهد ومثلا ميتواند نماز را
هم بر چيند ويا شراب خواري را حلال كند! بلكه واضح است كه او تنها در آنچه شارع گفته
و با دليلهاي ديگر ، شرعيتش ثابت است ميتواند دخالت داشته باشد!

در اينجا هم سخن همين است !
يعني حال كه من بايد به برادر مسلمان خود كمك كنم(*)، آيا اين كمك ، مثلا در حد پول دادن
و كمك مادي كردن و سخنراني است و يا ميتوانم بلكه چنان كه ادعاي شما ست واجب است
حتي كشوري مثل فرانسه را بسبب ظلمي كه به مسلمانان آنجا ميشود ، اشغال كنيم ؟
!و لابد چون در امريكا پس از 11 سپتامبر به مسلمانان توهين شده پس آنجا را هم اشغال كنيم!

بحث اين است كه اين كار ، دليل شرعي ندارد پس در حيطه شرع نيست تا امر
(من اصبح و لم يهتم بامور المسلمين ) شاملش شود!
در نتيجه چون كشتن و حمله كردن به كشورهاي ديگر دليل شرعي ندارد
( كه اين امر را من نمي گويم بلكه خود علما مي گويند و تقريبا اجماعي است )
پس ما ميتوانيم تنها براي خالي نبودن عريضه ، اظهار همدردي( يا همان كمك معنوي)
بكنيم اما حمله نظامي دليل شرعي ندارد(**) بلكه مصداق بارز آيه شريفه
(ولاتلقوا بايدكم الي التهلكة) و اساسا از مختصات امام معصوم است !
نحوه مرز بندي و حفظ ثغور كشور اسلامي هم همان شرايطي را دارد
كه عرض كردم و متاسفانه باز هم توجه نفرموديد!
پس يك بار ديگر ميگويم :
1_اگر حاكميت اسلامي، يكدست باشد(يعني يك دولت واحد بر سرتاسر
آن جامعه حاكم باشد مثل زمان امير المومنين از خراسان گرفته تا مصر )
2_ آن مسجد هم جزء حدود و مرزهاي اسلامي آن حاكميت حساب شود
3_ضربه زدن به آن حاكميت ، ضربه زدن به اصل اسلام باشد
، در اينصورت ، جنگ ميشود جهاد دفاعي و مي بايست جنگيد

دليهاي قبلي شما را هم پاسخ دادم ولي جوابي نگرفتم:
1)
اتحاد: وجوب اتحاد ، نميگويد همديگر را بكشيد والا اينك ، يا من نبودم و يا شما
چون با هم اختلاف داريم نه اتحاد !
ضمن اينكه اين وجوب خيالي اتحاد ، شما را ملزم ميكند عربستان را هم بگيريد
چون اتحادي ميان مسلمانان ايران وعربستان نيست ؛ پس چرا معطليد؟!

2)
مسجد الاقصي: دليل بياوريد كه اگر مسجدي در آمريكا به آتش كشيده شد
(جنان كه در حوادث 11 سپتامبر اين چنين شد) بايد آمريكا را اشغال كرد!

(*) اين روايات معمولا در فضاي خود حاكميت گفته شده و ناظر به فضا هاي
ديگري كه دست ائمه و مردم از آنجا كوتاه نيست!
و به اصطلاح علماء ، دليل از مورد بحث ما انصراف دارد!

(**)چنان كه جمهوري اسلامي هم اين را ميداند وتا به حال به اسرائيل حمله نكرده ،
چون ولي فقيهي پشتش است كه ميداند حرمت يعني چه!

صبح:

	نقل قول:
	در اينجا هم سخن همين است ! يعني حال كه من بايد به برادر مسلمان خود كمك كنم(*)، آيا اين كمك ، مثلا در حد پول دادن و كمك مادي كردن و سخنراني است و يا ميتوانم بلكه چنان كه ادعاي شما ست واجب است حتي كشوري مثل فرانسه را بسبب ظلمي كه به مسلمانان آنجا ميشود ، اشغال كنيم ؟ !و لابد چون در امريكا پس از 11 سپتامبر به مسلمانان توهين شده پس آنجا را هم اشغال كنيم!

بنده كي چنين حرفهائي زده ام ؟‌ بحث بيضة الإسلام است ... بنده گفتم در شرايطي كه مثلا به ايران حمله شود ، ما مي‌توانيم فاو را فتح كنيم براي دفاع و تضعيف مهاجم ... آنچنان كه اين عمل انجام شد ...

طبق حكم علماي شيعه ، وقتي كه به مرزهاي مسلمانان حمله مي‌شود ، براي دفاع و بيرون راندن و متوقف كردن مهاجم ، حتي فتواي جهاد هم لازم نيست.

	نقل قول:
	بحث اين است كه اين كار ، دليل شرعي ندارد پس در حيطه شرع نيست تا امر (من اصبح و لم يهتم بامور المسلمين ) شاملش شود!

فرمان اسلام دفاع از مسلمانان و مظلومين در مقابل تهاجم است ، آن احاديث كه تبعيت حتمي از رسول الله را در پي دارد ... (من اصبح ، ياللمسلمين، للمظلوم عونا )و آيات (واخرجوهم من حيث اخرجوكم ) دليل شرعي ... شما نمي‌توانيد دليل بودن اينها را نفي كنيد ، حال بفرماييد حرمت شرعي كجاست ؟ آنچه كه حرام نيست مباح است و اين به سياستي كه ما انتخاب مي‌كنيم بستگي دارد عده اي دوست دارند بنشينند ... و عده اي مي‌خواهند با خدا معامله كنند ...

	نقل قول:
	در نتيجه چون كشتن و حمله كردن به كشورهاي ديگر دليل شرعي ندارد

حمله كردن در مقام دفاع حرمتي ندارد و مغايرتي نيز با شرع ندارد .

	نقل قول:
	( كه اين امر را من نمي گويم بلكه خود علما مي گويند و تقريبا اجماعي است )

در كجا چنين گفته شده است كه دفاع از مسلمانان دليل شرعي ندارد ... شما بايد بدنبال حرمت باشي برادر ؟ از شما كه براي حركت نبايد اجازه گرفت

	نقل قول:
	پس ما ميتوانيم تنها براي خالي نبودن عريضه ، اظهار همدردي( يا همان كمك معنوي) بكنيم اما حمله نظامي دليل شرعي ندارد(**) بلكه مصداق بارز آيه شريفه (ولاتلقوا بايدكم الي التهلكة) و اساسا از مختصات امام معصوم است !

نه بابا ... ابراز همدردي هم زياد است ... چون اوف مي‌شويم ! اين ابراز همدردي هم دليل شرعي ندارد

	نقل قول:
	نحوه مرز بندي و حفظ ثغور كشور اسلامي هم همان شرايطي را دارد كه عرض كردم و متاسفانه باز هم توجه نفرموديد! پس يك بار ديگر ميگويم : 1_اگر حاكميت اسلامي، يكدست باشد(يعني يك دولت واحد بر سرتاسر آن جامعه حاكم باشد مثل زمان امير المومنين از خراسان گرفته تا مصر ) 2_ آن مسجد هم جزء حدود و مرزهاي اسلامي آن حاكميت حساب شود 3_ضربه زدن به آن حاكميت ، ضربه زدن به اصل اسلام باشد ، در اينصورت ، جنگ ميشود جهاد دفاعي و مي بايست جنگيد

اينها شرايطي است كه امام معصوم حاكم باشد كه او خود تعيين مي‌كند به كجا حمله بشود و نشود ، در حال حاضر امام غائب‌ازنظر است و مسلمانان به حكم امت اسلامي بيضة الإسلام ، دار الإسلام ،‌و ملة الإسلام بايست با يكديگر تعامل كنند ... اينها نه تنها شرايط شرع است شرايط عقل نيز است ... كل ما حكم به العقل حكم به الشرع و بالعكس .

	نقل قول:
	دليهاي قبلي شما را هم پاسخ دادم ولي جوابي نگرفتم: 1) اتحاد: وجوب اتحاد ، نميگويد همديگر را بكشيد والا اينك ، يا من نبودم و يا شما چون با هم اختلاف داريم نه اتحاد ! ضمن اينكه اين وجوب خيالي اتحاد ، شما را ملزم ميكند عربستان را هم بگيريد چون اتحادي ميان مسلمانان ايران وعربستان نيست ؛ پس چرا معطليد؟!

اتحاد حول ريسمان الهي است ... يعني آنچه كه خدا مي گويد ، نه آنچه كه سليقه من يا شما مي‌گويد ... اين فرمان است براي مؤمنين و تسليم شدگان (مسلمانان) ، نه كساني كه دنبال امر خود هستند .

	نقل قول:
	2) مسجد الاقصي: دليل بياوريد كه اگر مسجدي در آمريكا به آتش كشيده شد (جنان كه در حوادث 11 سپتامبر اين چنين شد) بايد آمريكا را اشغال كرد!

كسي نگفت اشغال و شما خود افزوديد ... مسجد الإقصي به اين دليل بايد دفاع شود كه هسته اسلام (بيضة الإسلام) است ... و مسلمانان موظف به دفاع از آن ... هر كجا كه باشد ... قطعا اگر آمريكا روزي مسلمانان را قلع و قمع كرد ، دفاع از آنان جهاد است ...

	نقل قول:
	(*) اين روايات معمولا در فضاي خود حاكميت گفته شده و ناظر به فضا هاي ديگري كه دست ائمه و مردم از آنجا كوتاه نيست! و به اصطلاح علماء ، دليل از مورد بحث ما انصراف دارد!

همانطور كه عرض كردم حاكميت اسلام ، حاكميتي نيست كه مرز آنرا انگليس براي ما كشيده است ... نص احاديث اشاره به مسلمانان و امور آنان دارد .

	نقل قول:
	(**)چنان كه جمهوري اسلامي هم اين را ميداند وتا به حال به اسرائيل حمله نكرده ، چون ولي فقيهي پشتش است كه ميداند حرمت يعني چه!

پس اسرائيل بايد از صحنه روزگار محو شود ، يعني چه ؟!

ساربان:

با سلامي مجدد
بيائيد از ابتدا شروع كنيم!
سوالي كه من در صدد پاسخ به آن هستم ، اين است كه آيا اعلام جهاد
بر ضد اسرائيل و در عصر حاضر ، شرعي است يا خير؟!
داشته هاي ما:
از طرفي ايجابي است :

1) آيات قتال در قرآن!
2)بعضي از روايات كه ميگويد ، به مسلمانان ديگر كمك كنيد!
3) چون اسرائيليان متجاوزند و فلسطينيان مظلوم، عقل و نقل ميگويند به
مطلوم بر ضد ظالم كمك كن!
4)قول بعضي از علماء كه مبارزه با اسرائيليان مشروع ميدانند!

از سوي دگر منفي است :

1) رواياتي كه ميگويند ، جنگ در زمان غيبت برداشته شده!
2) رواياتي كه جهاد ابتدائي را مشروط به امام ميداند!
3) رواياتي كه بر حرمت از بين رفتن خون و مال مسلمانان دلالت دارد(واين دليل دو جانبه است يعني اگر جنگ ، باعث از بين رفتن ما شود حرام واگر باعث از بين رفتن دشمن و آزادي مسلمانان آنجا شود حلال خواهد بود)
4) قول مشهور علماء(به استثناي خوئي و خامنئه اي و جند تن ديگر) بلكه به ادعاي بسياري اجماع علماء ، بر حرمت جهاد ابتدائي در عصر غيبت !
5) دليلهايي كه جنگ ابتدائي ضعيف با قوي را حرام كرده!
6) دليلهاي طرف مقابل مخدوش است و بيشتر شعاري است نه ديني!

اما مسائلي كه براي پيشبرد بحث ، بايد به آن توجه كرد:

1) ماهيت جنگ فلسطين و اسرائيل
2) ماهيت مفهوم بيضة الاسلام كه در بعضي از روايات بعنوان دليل مشروعيت جهاد آمده
3)مفهوم مرز و ثغور در جامعه فعلي جهان و امت اسلام و كشورهاي اسلامي!

بنده در ابتدا موضع خود را در اين سه مساله ميگويم:

(1) تاريخ نزاع اسلام و يهود در فلسطين :

قبل از اسلام ، عد ه اي يهودي و مسيحي ( بعنوان كشور روم) در فلسطين زندگي ميكرده اند و سپس در زمان عمر و سپس بني اميه ، اين سرزمينها فتح شد و با استمرار حاكميت اسلامي بني اميه و سپس بني عباس ، بتدريج بسياري از مردم بومي آن ديار به اسلام گرويدند بله عده اي مسلمان ديگر نيز از سرزمينهاي دور و نزديك بدانجا كوچ كردند و از آن طرف هم ، بسياري از يهوديان و مسيحيان به سرزمينهاي ديگر از جلمه روم آن زمان ، هجرت كردند اما اين منطقه ، منطقه اي نبود كه روميان آن را رها كنند ؛ در نتيجه بارها دست بدست گرديد و خونهاي فراواني ريخته شد ودر جنگهاي صليبي 1099 ميلادي بدست مسيحيان افتاد و مسلمانهاي آنجا قتل عام شدند ولي پس از حدود 300 سال در سال 1291 بدست صلاح الدين ايوبي تمام آنجا ، پس گرفته شد اما از 1260 تا 1516 بدست مغول بود وبه شش قسمت تقسيم شد و سپس بدست عثماني افتاد و تا جنگ جهاني اول هم انها حاكم بودند و سرانجام يهود و صهيونيسم در جهان قدرت گرفت وبه كمك انگليس وسپس آمريكا بار ديگر بسياري از يهوديان و حتي يهودياني كه اصالتا ربطي به اينجا نداشتند را به اين منطقه آورد واين بار ، براي خود ، حاكميتي قوي تشكيل داده و مانع از رجوع دوباره مسلمانان شدند ، ولي ديگر ، مسلمانان كشور واحدي همچون عثماني و عباسي و اموي و و و نبودند وحتي مغولي هم وجود نداشت كه توانايي مقابله جدي با قدرت روز افزون غرب را دارا باشند ؛ به همين سبب هم ، جنگهاي شش روزه اعراب و به درو ديوار كوبيدنهاي آنها ، سرانجامي جز شكست نداشت و آخر سر هم مجبور به صلح با اسرائيل و پذيرش مشروعيت او شدند (كمپ ديويد).. در اينجا ميبينم كه آنجا اصالتا مال يهود است(بدين معنا كه انها ابتدا در آن زندگي مي كرده اند) و در آن شكي نيست ؛ حتي در قران هم ، بر آن تاكيد شده ولي از سويي ديگر بسياري از همين يهوديها و مسيحيان بومي بودند كه مسلمان شدند پس نميتوان گفت آنجا متعلق به يهود باقي مانده ، بلكه متعلق به همه ساكنان چه يهود و چه مسلمان است و همه حق عودت و رجوع دارند ، چه مسلمانان آواره و چه يهوديان ساكن وبومي و حتي يهودياني كه اصالتا بومي آنجايند ، ولي بتدريج كوچ كرده بود ند

چنان كه ميبينيم اين منطقه بارها دست بدست شده و بيش از سيصد سال هم بدست حكمرانهاي غير اسلامي ولائيك مغول بود .... بني عباس هم حكومتي لائيك و سكولار بود نه اسلامي بمعناي معاويه بني اميه و يا عثماني ، چه رسد به حكومتي خليفه ايي صدر اسلام !
به هر حال مشاهده نميكنيم كه ائمه در اين برهه زماني ، بر جهاد ضد عباسيان ترغيب كنند تا بر اثر آن حكومت واقعي اسلامي و نه سكولار جور وظلم ، بر آن مناطق مسلط شود ؛ علارقم اينكه ، قدرت شيعه در آن زمان بسيار بود و تنها در سبزوار ، يك صد هزار نفر(بنا بر بعضي از نقلها) حديث سلسلة الذهب را نوشتند!

(2)ماهيت مفهوم بيضة الاسلام كه در بعضي از روايات بعنوان دليل مشروعيت جهاد آمده:

البته اين مفهوم ، وحي منزل نيست و تنها در يك روايت ضعيف السند از امام رضا وارد شده ولي مفهومي است كه بيشتر علماء ، مشروعيت جهاد دفاعي را از بابت آن مي دانند!
در آن روايت آمده:

فقال له الرضا عليه السلام : " ... ولكن يقاتل عن بيضة الاسلام ، فإن في ذهاب بيضة الاسلام دروس ذكر محمد عليه السلام

بدين معنا كه براي حفظ بيضة الاسلام ، بايد جنگيد ولي خود حضرت ، بنحوي اين مفهوم را معنا ميكنند و ميفرمايند : نابودي ذكر و نام پيامبر به معناي از بين رفتن بيضة است .. طبق اين معنا :

(الف) : اگر حكومت يهودي ويا مسيحي ، اجازه فعاليتهاي مذهبي به مسلمانان بدهد ، بيضه در خطر نيست چرا كه نام حضرت محمد از بين نرفته ولي اگر حكومت اسلامي همچون يزيد بر سر كار باشد و امام حسين را بكشد و كعبه را به منجنيق ببندد و بر لشكر خود به مدينه سه روز عرض و مال مدنيان را اباحه كند اين چيزي جز از بين رفتن اساس اسلام نخواهد بود بدين سبب هم حسين قيام ميكند
(ب) : غير از اينكه اگر بلاد اسلامي زيادي داشته باشيم ، با نابود شدن اسلام در يك منطقه ، صحيح نيست كه بگوئيم اسلام بصورت كلي از بين رفته به اين دليل كه طبيعيت كلي به وجود يك فرد ، شكل ميگيرد ، ولي به انعدام تمام افراد منعدم و نابود ميشود مثال : اگر فرمودند : "نماز بخوان" در صورتي كه من حتي يك نماز هم بخوانم ، اين امر ، اجرا شده ولي در مقابل ، جمله "غذا نخوردن به معناي مردن است " تنها در فرضي صحيح است كه انسان هيچ غذايي نخورد اما اگر تصميمش بر اين شد كه صبح ها ، غذا نخورد وبجايش در نهار ، چلو كباب ميل كند ، اين غذا نخوردن نه تنها بمعناي مردن نيست ، بلكه باعث فربه تر شدن آن شخص هم خواهد بود! از سوي ديگر ، شكي نيست كه اندلس اسپانيا و بسياري از نقاط هند و حتي قسمتي از چين و بسياري از كشورهاي آسياي ميانه كنوني هم ، بدست مسلمانان افتاد ولي آن مناطق باز پس گرفته شد بتدريج اسلام در ان مناطق از ميان رفت و يا رو به ضعيف گذاشت ، ولي اسلام از ميان نرفت و در نتيجه طبق اين مقدمات بيضة السلام از ميان نرفته!

(3)مفهوم مرز و ثغور در جامعه فعلي جهان و امت اسلام و كشورهاي اسلامي!:

در طول تاريخ اسلام ، صورتهاي مختلفي از مرز وجود داشته :
1) آنچه كه در مدينة النبي ، بدست خود پيامبر با تشكيل اولين حكومت اسلامي حاصل شد !
2) آنچه كه پس از فتح مكه حاصل آمد و بدون فتح توسعه اي وقائم به شمشير ، بيشتر شبهه جزيره مسلمان شد( ورايت الناس يدخلون في دين الله افواجا)
3)آنچه كه در زمان خلفا حاصل آمد و ايران و مصر بدست مسلمانان افتاد!
4) آنچه كه پس از آن ، در زمان امويان و عباسيان بود واز مركز هندوستان گرفته تا اندلس جزو مرز اسلامي بود!
5)آنچه كه در حكومتهاي منطقه اي زمان خلافت كلي عباسيان از صده سوم تا صده پنجم شكل گرفت وهر گروهي ، منطقه اي را مرز خود قرار داده بود ودهها حكومت منطقه اي ومتضاد آمدند ورفتند وهر كس بيشتر زور داشت ، بر مرز بيشتري هم حاكم بود وكسي از مرز ديگري حميات نميكرد كه هيچ ، بل تشنه بچنگ آوردن آن هم بود !
6) تشكيل خلافت عثماني و از اين سوي ، حكومتهاي رنگارنگ در ايران واز سوي ديگر حكومتهاي خوارج در گوشه وكنار امت اسلامي و از وسي ديگر شكل گيري وهابيت در عربستان و از ديگر سو به قدرت رسيدن حكومتهاي مستقل و كاملا مختلف و متضاد در آفريقا و جدايي همه از هم و اختلاف همه با هم و تكفير هر گروه بدست گروه ديگر و خونريزيهاي بي پايان !
7) مرزهاي بين المللي فعلي و تقرير آن بدست سازمان ملل ، نتيجه صدهها سال جنگ بي پايان بر سر مرز!

و مرحله بعدي جهان انچنان كه آنها ترسيم كرده اند :
بي مرزي مطلق و گلوباليزيشن جهاني ...

حال بايد پرسيد ، كدام يك ، از اين 7 مرز موجود ، مرز مورد بحث ماست ؟
چه كسي بايد ماهيت آنچه مرز كشور اسلامي مي نامند ، تعيين كند ؟

اين مساله بحث مفصلي مي طلبيد و من تنها نظر خودم را ، آن هم بصورت مجمل بيان مي دارم :

از نظر فقه چون مفهوم مرز و حدود آن در روايات نيامده و اين ماهيت و مفهوم ، تنها در ارتكاز متشرعه وجود داشته و بقول علماء ، سيره ، دليلي لبي است و به اجماع ، در دليل لبي ، بايد به حد اقل اكتفا كرد ، پس بايد گفت ، آنچه فعلا مرز ماست ، مرز ايران زمين است و بس !

شاهد اين گفته :

اگر مرز اسلام ، آنچه حكومتهاي اسلامي گذشته بدست آورده اند باشد ، بايد پرسيد ، كدام حكومت؟

فرضها :
(1) حكومت پيامبر را مي فرمائيد ، كه مرز ش تنها شبهه جزيره بود وبس

(2) حكومتهاي خلفا را مي فرمائيد ، در آن زمان هم ، مرز مشخص و معيني
وجود نداشت و هر روز كم وزياد ميشد ؛ غير از اينكه هيچ يك از حكومتهاي
اسلامي بعدي به اين مرز پايبند نبودند وهر كس زور خود را ميزد كه مرز
بيشتري بدست آورد اين را هم اضافه كنيد ، نتيجه اين حرف اين است كه
مناطقي را كه خلفا نگرفتند و بني اميه گرفتند ، همچون طبرستان و آسياي
ميانه و از آن سوي مصر و الجزاير ووو جزء ومرزهاي اسلامي نباشد .

(3) حكومت بني عباس را ميگوئيد ، گذشته از اينكه بايد پرسيد به چه دليل
مرز بني العباس تا آخر الزمان بايد مرز اسلام باقي بماند ، ميتوان اين
خدشه را هم كرد كه خود بني العباس هم توسط فاطميون و سپس آل بويه
عقب نشستند و مرزها ، ميان گروههاي مختلف تقسيم شد و مرزي بنام
مرز بني العباس باقي نماند !

(4) اگر منظور از حكومت ، حكومتهاي منطقه اي بعدي همچون آل بويه
ويا خوارج و يا حكومت تركها و سلجوقيان است ، باز هم بايد پرسيد ،
چرا كار مثلا سلجوقيان بايد براي هزاران سال بعد حجت باشد ؟ غير از
اينكه اين حكومتهاي منطقه اي در پار ه اي موارد ، تنها بر بعضي از
شهرها حاكم بوده اند ونه بيشتر ، مثلا حكومت زنجيان كه تنها بصره و
شهرهاي اطراف را گرفتند ونميتوان گفت مرز كشور اسلامي تنها بصره است !

(5) حال اگر فرض كنيم ، مرزهاي فعلي جهان وحكومتهاي اسلاميشان ،
آن مرز موعود باشد ، بايد پرسيد :
اولا : اين گفته ، بر چه اساسي است ؟
ثانيا: اگر فرض كنيم مبنا ، حكومت اسلامي داشتن است !
پس در اين صورت كشورهايي همچون تركيه و مصر و تونس و افغانستان و آذربايجان
و حتي كشورهاي خليج ، كه حكومت اسلامي ندارند و حكومتهايي لائيك و سكولارند
و شدت سكولاريته و افراط علمانيت در حكومتي همچون تركيه ، حتي بالاتر از
حكومتهايي همچون آمريكا ست ، پس آنها نبايد جزء مرزهاي اسلامي حساب شوند!

و از آن طرف بايد مرزها را تنها به كشورهايي كه حكومت اسلامي دارند گسترش داد
مثال بارزش طالبان افغانستان است كه در اين صورت هم باز كار بيخ پيدا ميكند
چرا كه چون با از ميان رفتن حكومتي مثل طالبان در واقع ، به مرزهاي اسلامي
ضربه زده شده ، پس بايد كوشيد كه دوباره آنها بازگردند !

اگر فرض كنيم مبنا ، وجود مسلمان در آن منطقه است وبه هر مسلماني در عالم ، تعرض شود به مرزهاي اسلامي حمله شده !

در اين صورت بايد با كشته شدن هر مسلماني در جهان و با هر اهانت به پيامبر
در دانمارك و با هر آتش زدن مسجدي پس ترور وانگوك در هلند و با هر اهانت به
مسلمانان در آمريكا و انگليس ، پس از 11 سپتامبر و با هر كشته شدن مسلمانان
چچني در روسيه ، بايد پس از هر يك از اينها ، علماء نجف وقم ، حكم جهاد سر دهند
و با همه عالم بجنگند و 3 سوته هم با بمب اتمي انها نابود شوند !
غير از اينكه هنگامي كه ما بيينم ، در كشورهاي اسلامي به مسلمان توهين ميشود و
آن مسلمان حتي حق عبادات شخصي و مدني خود را ندارد وبنظر ما هم نبايد اينگونه
باشد ، طبق اين مبنا ميتوانيم به عربستان و خليج هم حمله كنيم وعراق و پاكستان را
هم بگيريم و بزنيم وبكشيم تا ديگر كسي به مرزهاي اسلامي كه همان مسلمانان باشند
متعرض نشود !
چنانكه ميبينيد ، اين قول هم نميتواند صحيح باشد!
وبا ابطال اين فرضها فرض بنده مستدل ميشود :

يعني چون مرز بندي ، دليل مشخص روائي يا قرآني صريح ندارد ، در نتيجه ما بايد به حد اقل اكتفا كنيم زيرا بيش از آن مقدار ، دچار تعارض و تضاد و و از هم پاشيدگي دروني و بالاتر از هم عدم دليل و مشروعيت هستيم !

اما دليل اول ، كه آيات قتال باشد :
اين آيات ، هفت قسمند :

1) ايات قتال با مشركين بطور عموم از غير اهل كتاب:

( قاتلوا المشركين كافة كما يقاتلونكم كافة )
( فاقتلوا المشركين حيث وجدتموهم )

2) آيات قتال با مشركين قريش:

(اذن للذين يقاتلون بأنهم ظلموا وأن الله على نصرهم لقدير
الذين اخرجوا من ديارهم بغير حق إلا أن يقولوا ربنا الله )
(قاتلوهم حتى لا تكون فتنة ويكون الدين كله لله )

3) آيات قتال با اهل كتاب:

(قاتلوا الذين لا يؤمنون بالله ولا باليوم الاخر ولا يحرمون
ما حرم الله ورسوله ولا يدينون دين الحق من اللذين اوتوا
الكتاب حتى يعطوا الجزية عن يد وهم صاغرون )

4) آياتي كه بر قتال با كفار بصورت مطلق (بدون هيچ قيدي)تاكيد كرده:

( قاتلوا الذين يلونكم من الكفار وليجدوا فيكم غلظة )

5) آياتي كه بر قتال با منافقين و بغاة (تجاوزگران)مسلمان تاكيد دارد:

( يا أيها النبي جاهد الكفار والمنافقين واغلظ عليهم )

و چنانكه منافق كسي است كه ظاهرا مسلمان است ، باغي هم كسي است كه
در ظاهر نام مسلمان دارد ، ولي از اسلام صحيح برگشته ، حال آنكه پيامبر فرمود:
يا علي لا يبغضك الا منافق(هر كس كه بغض تو را داشته باشد ، منافق است)
در نتيجه اين آيه را ميتوان بر جنگهاي جمل و نهروان و صفين هم تطبيق كرد...
لذا امير المومنين در جنگ جمل فرمودند : به خدا قسم اين آيه تطبيق
نشده بود مگر امروز!

6) آياتي كه بر قتال با كساني كه بر ضد مسلمين مي شورند تاكيد كرده :

وقاتلوا في سبيل الله الذين يقاتلونكم ولا تعتدوا إن الله لا يحب المعتدين )

7) آياتي كه بر قتال بدون هيچ قيدي تاكيد كرده :

( وجاهدوا في الله حق جهاده )
( فليقاتل في سبيل الله الذين يشرون الحياة الدنيا بالاخرة )
( الذين آمنوا يقاتلون في سبيل الله والذين كفروا يقاتلون في سبيل الطاغوت )

حال سوال من اين است كه آيا در زمان كنوني همه اين آيات ، قابليت اعمال دارند يا خير ؟
يعني ما بايد هم با خوارج واقعي اين زمان كه اباضيون عمان باشند بجنگيم و چنان كه مولا علي با خوارج نهروان كرد ما هم سرزمين " ليمو اماني "را از شر باقيمانده خوارج نجات دهيم ، وهم با بغاة و متجاوزين وخوارج ظاهري وهابي كه چند كشور عمده خليج ، حاوي آنها ست بجنگيم چرا كه جداي اينكه ايشان خلافت را از خاندان علي بيرون ميبينند ، شيعه را هم از دشمن ترين دشمنان خود ميدانند و شبانه روز دهها وصدهها نفر از ما را ميكشند ( كاري كه حتي يهود هم نكرده) و قطعا مصداق بارز آيه اي است كه مولا علي بر اهل جمل تطبيق نمود ونيز مصداق بارز آيات قتال با متجاوزين مسلمان است و هم با مشركين اهل كتاب كه 30% مردم جهان را تشكيل ميدهند بجنگيم تا كلمه اسلام را در محيطهاي شرك آلود بر پا داريم و مسلمانان آن مناطق را از ظلم و جور حاكمان شرور سكولار نجات دهيم و هم اعلان جنگ با مشركين غير اهل كتاب كنيم، و از چين و ژاپن گرفته تا برسيم به هند و آفريقا ووو را هم جزو دشمنان واقعي خود بدانيم و هم با كفار كه طبق آخرين بر آوردها 5% جمعيت جهان هستند بجنگيم... گذشته از اينكه اگر بخواهيم مسلمان واقعي باشيم و قران را كاملا تطبيق كنيم ، بايد آيات قتال بصورت عام ، كه شامل بقيه آنهايي كه نام نبرديم مي شود را نيز تطبيق كنيم!!

و چنان كه ظاهر است ، ما با جمعيت 60 ميليوني خود(بنا بر اينكه همه ايرانيان جزء گروه ما باشند!!!!!) وبا امكانات فعلي خود (شهاب 3 در برابر بمب اتم انها !!!) توانايي جنگ و جدال با هفت ميليارد بشر را نداريم( كه قران ميفرمايد اگر تعداد دشمن بيش از دو برابر شما بود ، ميتوانيد نجنگيد)
پس چنان كه در روايات خواهد آمد ، عملا آيات قتال ميماند براي امام زمان نه اشخاصي با امكانات و تفكر محدود و همراه اشتباهات فراوان ، چون ما !
ضمن اينكه ترجيح هر كدام از اين آيات بر آيات ديگر و عدم تطبيق ديگر آيات ومثلا حكم به جنگ با يهود ، ولي نجنگيدن با وهابيون و خوارج يا نصارا ويا بودائيان مشرك ، به هر حال خروج از قرآن است!

لعن

faqih — Tue, 11 Jul 2006 17:37:18 GMT

امیر:

علامه فضل الله که مرجع تقلید است و مسلط بر احادیث و سیره امامان میفرماید : لعن از منهج اهل بیت نیست و ما در منهج آنها از این کار منع شده ایم والسلام

ساربان:

منهج ائمه را چگونه ميتوان فهميد؟ ايا جز با روايات؟
پس زيارت عاشوراء و ديگر روايات موجود چيستند؟
و اگر ائمه ، منهجشان بر لعن نبوده چون لعن بد است ،
پس بطريق اولي ، منهج قرآن هم نبايد بر لعن باشد..
حال آنكه در قرآن بارها كفار و منافقين و ظالمين لعن شده اند!

امیر:

زیارت عاشورا از نظر علامه فضل الله سندا ضعیف است و علامه عسکری آن را بدون لعن دانسته
لعن قرآن بر عنوان تعلق میگیرد و بر شخص وارد نشده .....ما هم طبق قرآن مجاز هستیم لعن کلی بکنیم اما لعن شخصی طبق گفته علامه از منهج قرآن نیست و از منهج اهل بیت هم نیست

جناب ساربان قبلا جواب این سوالات را داده ام اما فرض را بر این نهاد م که فراموش کرده اید اگر بازهم سوالات تکراری بپرسید منتظر جواب نباشید

والسلام

ساربان:

1) به چه دليل ضعيف است؟
2)علامه عسكري آن را بدون لعن ندانست بلكه گفت ، لعن عمر وابوبكر در آن نيست!
3) فايده لعن كلي چيست؟ لابد ميدانيد كه در منطق، كليات منتج نيست؟ چون فايده" تبري" كه
جزء لا ينفك دين است ، در مصداق يابي است، نه كلي گوئي .. چون "تبري "از كليات و
عدم ذكر مصداق، مساوي است با نزديكي وتولي به مصاديق تبري !

فرض كنيد شما بگوئيد از شير فرار كن و اين را صد بار تكرار كني.. خوب ، آيا توقع داريد
كه اگر ما شير ديديم، فرار نكنيم؟ به اين بهانه كه مثلا حرفتان كلي بوده ، نه شير خاصي ؟
فكر نميكنيد كه دراين صورت ما به دام شير خواهيم افتاد و طبق سخن شما،
حتي در هنگام هلاك شدن هم نميتوانيم و نبايد بگوئيم ، بابا جان ، عقل و شرع گفته اند
از اين درنده فرار كن!
چرا ؟ لابد چون آنها كلي گفته اند نه جزئي و ما جايز نيست كلي را بر جزئي تطبيق دهيم...

چر ا در هنگام گناه ، نهي از منكر واجب شده ؟ و نگفته اند به تذكر كليات اكتفا كنيد؟
بلكه گفته اند ، بگوئيد اين گناه را نكن؟ و چرا شما در اين موارد ، مصداق يابي ميكنيد؟

يا فرض كنيم كه زن وشوهري كه كارشان به جدايي كشيده واينك بفرموده
قرآن "حكم" آورده اند در مجلس رفع اشكال ، هي به ذكر كليات اكتفا شود كه آقا بايد نان بياورد
وخانم بايد تمكين كند ووو وديگر از آن دو نپرسند كه مشكل واقعي شما چيست؟
واگر هم خواستند دهان باز كنند به ايشان بگوئيم خير به كليات اكتفا كنيد..
ايا فكر نميكنيد تا مشكل ريشه اي حل نشود و به كليات اكتفا نشود ،آن زن و شوهر،
بار ديگر تا آستانه طلاق خواهند رفت؟

آيا به كسي كه زنا كرده ميتوان گفت زنا حرام است ولي زناي تو را نميدانم؟
يا ميگوئيد بد بخت زنا نكن!
و آيا به كسي كه غصب كرده ، ميتوان فقط گفت غصب حرام است ،
ولي غصب تو را نميدانم؟ شايد غصبت حلال باشد؟

شما اصولا چرا از بوش و صدام و هيتلر، بدتان مي آيد؟و يا از آنها هم بدتان نمي ايد؟!
يا مثلا به ملحد بگوئيد ، فقط بايد به يك موجود فرا زميني باور داشت ولي چون مصداق يابي
جايز نيست، نگوئيم اين موجود كلي فرا زمين كسي جز خدا نميتواند باشد !
مسيحيت و يهوديت را چون دينهاي جزئي هستند ، محكوم نكنيم و به شيطان پرست نگوئيم ،
تو راه اشتباه ميروي و هزار ان نقض ديگر !

پس مي بينيد كه راهي كه شما در پي آن هستيد تمام دين را از بين خواهد برد !
چرا كه دين را در يك لفافه پوشالي كلي گوئي منحصر ميكند وو ان را در عالم ديگري
نگه ميدارد و نميگذارد بدرد مردم بخورد!

و در واقع در اين صورت ، دين ، راهي كه قرار شده به ما نشان دهد را نشان نميدهد و
" صراط مستقيم" ، صراط نشد چون هر عمل ما ،عملي جزئي است و لابد قرار نيست،
كليات قرآن بر آن منطبق باشد! بس كلا قرآن پَر!

4) اگر اينگونه باشد كه كليات قران را نتوان تطبيق كرد ، پس" اقيموا الصلاة" هم براي ما نيست،
چون كلي است و" اتو الزكاة "هم هكذ او و ديگر هم نميتوان هيچ فرع فقهي استنتاج كرد ،
چون استنتاج ،هميشه مصداق يابي است پس نميتوان گفت كه اينترنت هم حلال است يا حرام ،
چون در قرآن فقط كليات آمده وهزاران نقض ديگر قراني !
و اگر نميتوان ظالم را لعن كرد ، چرا خود پيامبر بارها ، ظالمين زمان خودش را لعن كرد؟
5) اگر علامه فضل الله گفته لعن نكنيد، اولا، بدرك وثانيا،
دهها علامه ديگر گفته اند لعن بكنيد پس اين به آن در!
6) كسي مجبورتان نكرد پاسخ بدهيد!

آیا ائمه(ع)صاحب ما هستند؟!

faqih — Sat, 01 Jul 2006 06:20:18 GMT

صبح :

تیتر حقیقتا گزاف است .صاحب خلق و بشر کیست ؟

آیا شما عبد و بنده فرستادگان پروردگارید ؟ یا خود پرودگار ؟
البته در زبان عربی بسیار می گویند صاحبنا ، اما برای احترام ....

نه اینگونه تعریفی و نهادینه شده .

ساربان:

عليكم السلام
1)مي فرمائيد براي احترام حتي به دوستان هم ميتوان گفت ، پس حضرت كه جاي خودش را دارد!
2)"صحب "در اصل به معناي همراهي است و به معناي "مالك" مجازا بكار ميرود!
3) رواياتي كه كلمه صاحب در آن بكار رفته:

قرب الاسناد - الحميري القمي - ص 44
142 - قال : ودخلت أنا وأبو بصير على أبي عبد الله عليه السلام - وعلي ابن عبد العزيز معنا - فقلت لأبي عبد الله عليه السلام : أنت صاحبنا ؟ فقال : " إني لصاحبكم ! " ثم أخذ جلدة عضده فمدها فقال : " أنا شيخ كبير ، وصاحبكم شاب حدث " ( 3 )

كمال الدين وتمام النعمة - الشيخ الصدوق - ص 325
2 - حدثنا أحمد بن هارون الفامي ( 2 ) ، وعلي بن الحسين بن شاذويه المؤدب ، وجعفر بن محمد بن مسرور ، وجعفر بن الحسين رضي الله عنهم قالوا : حدثنا محمد بن عبد الله ابن جعفر الحميري ، عن أبيه ، عن أيوب بن نوح ، عن العباس بن عامر القصباني . وحدثنا جعفر بن علي بن الحسن بن علي عبد الله بن المغيرة الكوفي قال : حدثني جدي الحسن بن علي بن عبد الله ، عن العباس بن عامر القصباني عن موسى ابن هلال الضبي ، عن عبد الله بن عطاء قال : قلت لأبي جعفر عليه السلام : إن شيعتك بالعراق كثيرون فوالله ما في أهل بيتك مثلك فكيف لا تخرج ؟ فقال : يا عبد الله بن عطاء قد أمكنت الحشو ( 3 ) من أذنيك ، والله ما أنا بصاحبكم ، قلت : فمن صاحبنا ؟ قال : انظروا من تخفى على الناس ولادته فهو صاحبكم .

روضة الواعظين - الفتال النيسابوري - ص 222
قال زياد بن مروان القندي : دخلت على أبي إبراهيم " عليه السلام " ، وعنده أبو الحسن ابنه فقال لي : يا زياد هذا ابني فلان كتابه كتابي ، وكلامه كلامي وقوله قولي ورسوله رسولي وما قال فالقول قوله . قال داود الرقي : قلت لأبي إبراهيم : جعلت فداك ان كبرت سنى فخذ بيدي وأنقذني من النار . من صاحبنا بعدك ؟ قال : وأشار إلى ابنه أبى الحسن ، وقال : هذا صاحبكم بعدي

شرح أصول الكافي - مولي محمد صالح المازندراني - ج 6 - ص 219
علي بن محمد ، عن جعفر بن محمد الكوفي ، عن بشار بن أحمد البصري ، عن علي بن عمر النوفلي قال : كنت مع أبي الحسن ( عليه السلام ) في صحن داره ، فمر بنا محمد ابنه فقلت له : جعلت فداك هذا صاحبنا بعدك ؟ فقال : لا ، صاحبكم بعدي الحسن

4) از اينها گذشته رواياتي كه ميگويند بشر ، بخاطر جمال روي محمد و آل محمد خلق شده اند كم نيستند و به اين اعتبار ، بله آنها صاحب اختيار ما هستند(اختيار تشريعي نه تكويني البته ).. ايا اينها هم غلو هستند؟
5) براي غلوبودن چيزي آيا ميتوان به عموم آيات قرآن تمسك كرد ؟ اگر آري ، پس عموم ايات شرك هم كه ميگويند هر گونه توسلي حرام و شرك است بايد مورد قبول باشد در حالي كه نيست واگر نه ، پس معيار بنظر دوستان چيست؟

صبح :

سلام علیکم
همانطور که می دانید ، صاحب در عربی هم خانواده مصاحبه است ، این بمعنای همدم ، هم پیمان، رفیق ، دوست و غیره است ... و با معنی آن در فارسی در تعارض است .... وقتی در تیتر این موضوع در میان کلمات فارسی نوشته می شود (صاحب ما کیست) ، این کاملا با آنچه که شما در حدیث آوردید فرق دارد و همچنین آنچه در اسلام آمده در تعارض است و انحرافی آشکار است ... و غلوی که صورت گرفته در همین نقطه است . شما که دیگر استاد مایید می توانیم بگوئیم ولی امر ما کیست ... می توانیم بگوئیم رهبر ما کیست ، اما صاحب گفتن با این لحن ، تطابقی با قرآن و سنت و عترت ندارد.

ساربان:

عليكم السلام
فرض كنيم اين دوست ما ، همان معناي مالك را در نظر گرفته، حال شما بگوئيد مالك بودن خدا به چه معناست و چرا تنها او ميتواند مالك باشد و لا غير( بالاستقلال و وبالاذن؟)

صبح:

سلام علیکم

ما دنبال این نبودیم که بگوئیم تنها خدا می تواند مالکیت انسانها را داشته باشد . بلکه بدنبال دلیلی شرعی برای ادعای این دوستمان بودیم ... که خداوند مالکیت شیعیان یا انسانها را "به معنای دقیق مالکیت" به امام مهدی (عج) بسپرد. و آنچه که شما سوال کردید ادعای بنده نبوده است

ساربان:

اين هم دليل شرعي :
يا سلمان نزلونا عن الربوبية ، وادفعوا عنا حظوظ البشرية ، فانا عنها مبعدون ، وعما يجوز عليكم منزهون ، ثم قولوا فينا ما شئتم ، فان البحر لا ينزف ، وسر الغيب لا يعرف ، وكلمة الله لا توصف ، ومن قال هناك : لم ومم ، فقد كفر

( 1 ) أمالي الصدوق : 511 ح 10 مجلس 77 ، عنه البحار 21 : 26 ح 25 ، وفي علل الشرائع : 172 ح 1 . ( 2 ) الفردوس 2 : 191 ح 2952 ، عنه البحار 38 : 150 ح 120 . ( 3 ) البحار 53 : 178 ح 9 عن الاحتجاج 2 : 536 ح 342 ، والغيبة للطوسي : 285 ح 245 . ( 4 ) شرح الأخبار 1 : 93 ح 8 ، كفاية الطالب : 274 ، المناقب للمغازلي 223 ح 268 ، كنز العمال 6 : 399 . الصواعق المحرقة : 188 ، الباب التاسع . ( 5 ) سنن الترمذي 5 : 429 ح 3800 ، سنن ابن ماجة 1 : 51 ح 144 ، الصواعق المحرقة : 291 ، كشف الغمة 2 : 216 ، البحار 43 : 295 ح 56 . ( 6 ) مشارق أنوار اليقين : 70

صبح:

و این چطور با " قل انما انا بشر مثلکم یوحی الی أنما الهکم اله واحد " می خواند ؟ این که تا این حد متناقض است ...

ساربان:

اي واي! بعد از اين همه سال هنوز معناي اين آيه مشخص نشده؟!!
اين آيه مي فرمايد : من همانند شما بشر هستم
يعني مثلا ملك نيستم و يا هر آنچه خدا ميگويد بر شما بازگو ميكنم و از خود اختياري ندارم كه هر انچه خود حتي مقابل خدا بخواهم انجام دهم!
اما تا به حال ، هيچ يك از مفسرين نگفته كه آيه ميگويد : من دقيقا مثل شما هستم!!
چون دراين صورت جاي اين سوال بود كه اگر پيامبر دقيقا مثل بقيه است، پس چرا او بعنوان پيامبر برگزيده شده و نه ما ؟! و آيا واقعا او هيچ خصوصيت متمايزي نداشته؟

صبح:

ممکن است ترجمه حدیثی که آوردید بنویسید ... ؟ بنده در ترجمه آن کمی شک دارم ... آنچه که من خواندم چیزی فراتر از این " همانند شما بشر هستم " بود . و تازه آن حدیث دلیلی بر مالک بودن ائمه نبود .لطفا اگر زحمتی نیست ترجمه را بنویسید .

ساربان:

يا سلمان نزلونا عن الربوبية ، وادفعوا عنا حظوظ البشرية ، فانا عنها مبعدون ، وعما يجوز عليكم منزهون ، ثم قولوا فينا ما شئتم ، فان البحر لا ينزف ، وسر الغيب لا يعرف ، وكلمة الله لا توصف ، ومن قال هناك : لم ومم ، فقد كفر

اي سلمان!
ما را از ربوبيت پائين بياوريد و دفع كنيد از ما بديهاي بشريت را كه ما از ربوبيت دوريم واز آنچه برشما جايز است ، منزهيم!
سپس هر آنچه ميخواهيد به ما نسبت دهيد كه دريا تمام نشدني و سر غيب شناخته نشدني و كلمة الله ،وصف ناشدني است !
و كسي كه بگويد ، چرا و يا از كجا؟ كافر است!

صبح:

ممنونم حال این مالکیتی که دوستمان تعریف می کنند ... ، جزو گستره ربوبیت و از خصایص آشکار ربوبیت نیست ؟ و آیا نباید به سفارش همین حدیث و انطباق با قرآن ، از نسبت دادن نسبت های اغراق آلود که با گستره حکومت پرودگار تداخل می کند پرهیز کرد ؟

بنده عرض می کنم ، یک موقع هست می گوئیم برای انسجام مسلمانان ، رهبر و رئیس تعیین شده ... و ما ولی عصر و ولی امر داریم . این طبیعی است . اما یک موقع هست که می گوئیم ما یک صاحب داریم و آن هم امام مهدی است ... در حالیکه صاحب مطلق خلق ، خداوند است ... آیا با من موافق نیستید که این بطور آشکار شرک است .

ساربان:

خير نبايد به اين سادگي به كسي نسبت شرك داد!
اگر او بگويد: ائمه مالك ما هستند با اجازه خدا (كه گوينده هم قطعا همين را ميگويد)، اين كار او قطعا شرك نيست!
چرا كه ربوبيت خدا و مالكيت بالذات خدا در اين عبارت حفظ شده ؛ پس ائمه شريك طولي خدا شدند نه عرضي.
يعني دقيقا همان چيزي كه ما در ولايت و شفاعت ووو نيز ميگوئيم!

صبح:

سلام علیکم
در کجای این عبارت ربوبیت خدا و مالکیت بالذات خدا ذکر شده است ؟ اگر شده بود که ما از همان ابتدا تسلیم بودیم عنوان برای بنده بسیار لرزاننده است ... وقتی وارد تاپیک شدم انتظار داشتم که در مورد قدرت و زیبائی خداوند یکتا صحبت شده باشد ... که ناگهان به چنین متنی خوردم .

بنده نیز نسبت شرک به این نگرش و عملکرد متصورم... نه به شخص خاصی ... اینکه ایشان چه منظوری دارند ، یک طرف است ... و اینکه روی مخاطب چه تاثیری دارند ، طرف دوم که نباید از آن گذشت ...

اگرچه مسندی وجود ندارد که امامان صاحب انسانها باشند ، اما اگر هم منظور ایشان این باشد ، بهتر بود بخوبی تبیین می کردند تا شبهه شرک وارد نشود .... و مخاطب به خطا نیافتد .

ساربان:

پس لابد اگر من هم تاپيك بزنم كه علي ولي ماست ، مشرك شده ام ، چون تنها خدا ولي است؟

امیر:

	نقل قول:
	يا سلمان نزلونا عن الربوبية ، وادفعوا عنا حظوظ البشرية ، فانا عنها مبعدون ، وعما يجوز عليكم منزهون ، ثم قولوا فينا ما شئتم ، فان البحر لا ينزف ، وسر الغيب لا يعرف ، وكلمة الله لا توصف ، ومن قال هناك : لم ومم ، فقد كفر اي سلمان! ما را از ربوبيت پائين بياوريد و دفع كنيد از ما بديهاي بشريت را كه ما از ربوبيت دوريم واز آنچه برشما جايز است ، منزهيم! سپس هر آنچه ميخواهيد به ما نسبت دهيد كه دريا تمام نشدني و سر غيب شناخته نشدني و كلمة الله ،وصف ناشدني است ! و كسي كه بگويد ، چرا و يا از كجا؟ كافر است!

این روایت را در کتب اربعه و کتاب های معتبر شیعه پیدا نکردم ........ ثانیا آیا ممکن است که معصوم چنین حرفی بزند ؟؟!! در بالابردن ما هر چه خواستید بگویید غیر از ((ربوبیت)) ؟؟!!!
یعنی بگویید ما پرواز میکنیم و احتیاج به غذا نداریم و...
مخالف با نص صریح نیست ؟؟!!در جایی که آمده : وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً لا يَأْكُلُونَ الطَّعامَ... آنان (انبیا ) را جسدی که غذا نخورند قرار ندادیم ....
طبق روایت می توان غیر از ربوبیت هرچیزی را نسبت داد...مثلا" بی احتیاج بودن به غذا را نسبت داد در حالی که قرآن درباره نبیای کرام با آن مقاماتشان میفرماید : وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً لا يَأْكُلُونَ الطَّعامَ ....آنان (انبیا ) را جسدی که غذا نخورند قرار ندادیم ....

آیا این روایت را میپذیرید !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟

	نقل قول:
	اي واي! بعد از اين همه سال هنوز معناي اين آيه مشخص نشده؟!! اين آيه مي فرمايد : من همانند شما بشر هستم يعني مثلا ملك نيستم و يا هر آنچه خدا ميگويد بر شما بازگو ميكنم و از خود اختياري ندارم كه هر انچه خود حتي مقابل خدا بخواهم انجام دهم! اما تا به حال ، هيچ يك از مفسرين نگفته كه آيه ميگويد : من دقيقا مثل شما هستم!! چون دراين صورت جاي اين سوال بود كه اگر پيامبر دقيقا مثل بقيه است، پس چرا او بعنوان پيامبر برگزيده شده و نه ما ؟! و آيا واقعا او هيچ خصوصيت متمايزي نداشته؟
	در اصل توسط sareban نوشته شده است

چنین نوشتنی شان یک انسان متواضع نیست !!!!
علمای بزرگ و فیلسوفان معروف ومفسران قرآن وقتی تفسیر یک آیه را مینویسند آخرش میگویند (((والله اعلم ))) آنچنان با قاطعیت سخن میرانید که گویا تفسیر آن را با تمام وجود درک کرده اید ؟؟!!!!
((از قدیم گفته اند درخت هرچه پر بارتر شود افتاده تر میشود ))
والسلام

صبح:

	نقل قول:
	پس لابد اگر من هم تاپيك بزنم كه علي ولي ماست ، مشرك شده ام ، چون تنها خدا ولي است؟
	در اصل توسط sareban نوشته شده است

سلام علیکم
"ولی "، که همان مالک نیست ... ! انما ولیکم الله ورسوله والذین امنوا الذین یقیمون الصلاه ویوتون الزکاه وهم راکعون

ساربان:

	نقل قول:
	سلام علیکم "ولی "، که همان مالک نیست ... ! انما ولیکم الله ورسوله والذین امنوا الذین یقیمون الصلاه ویوتون الزکاه وهم راکعون
	در اصل توسط صبح نوشته شده است

با هوش جان "ولي" را مثال زدم!
گفتم اگر گفتن صاحب ، بدون آوردن قرينه ، شرك باشد بايد گفتن" شفيع" و "ولي" هم شرك باشد
چون كسي شك ندارد كه تنها خدا شفيع و ولي بالذات است وبس!
حال هي برويد براي خودتان علامت پيروزي بگذاريد!
مگر اين وهابيها ، مبارزه با شرك را از كجا شروع كردند كه اينك تمام مسلمان را
مشرك ميدانند و همه را ميكشند؟ از همين حمل نكردن فعل مسلم بر صحت بوده است ديگر!
چطور ميتوانيد به همين راحتي در دام آنها بيفتيد و خود را هم پيرو ز بدانيد؟
انوقت ميگويند تبليغات اثر ندارد!!!

	نقل قول:
	این روایت را در کتب اربعه و کتاب های معتبر شیعه پیدا نکردم ........ ثانیا آیا ممکن است که معصوم چنین حرفی بزند ؟؟!! در بالابردن ما هر چه خواستید بگویید غیر از ((ربوبیت)) ؟؟!!! یعنی بگویید ما پرواز میکنیم و احتیاج به غذا نداریم و... مخالف با نص صریح نیست ؟؟!!در جایی که آمده : وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً لا يَأْكُلُونَ الطَّعامَ... آنان (انبیا ) را جسدی که غذا نخورند قرار ندادیم .... طبق روایت می توان غیر از ربوبیت هرچیزی را نسبت داد...مثلا" بی احتیاج بودن به غذا را نسبت داد در حالی که قرآن درباره نبیای کرام با آن مقاماتشان میفرماید : وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً لا يَأْكُلُونَ الطَّعامَ ....آنان (انبیا ) را جسدی که غذا نخورند قرار ندادیم .... آیا این روایت را میپذیرید !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟
	در اصل توسط امیر نوشته شده است

بله اين روايت را ميپذيرم!
1) ما مثل سنيها نيستيم كه عدم ذكر حديث مثلا در بخاري را ، دال بر ضعف بدانيم!
2) روايت منابع زيادي داشت مقاله را بخوانيد لطفا
3) حصر ، حصر اضافي است .. مثلا روايت " لا صلاة الا بطهور" بدين معنا نيست
كه صلاة بدون ركوع صحيح است (چنانكه ابو حنيفه گفته) بلكه دراين روايت مورد بحث
بدين معناست كه آنچه نسبت دادنش شدني است ، بايد اين دو شرط را داشته باشد! فهميديد؟!

امیر:

مگر عقل برایتان حجت نیست !!!!؟؟؟
مگر حدیث را در صورت تضاد با قرآن بر دیوار نمیکوبید ؟؟!!!!!!!

	نقل قول:
	نسبت دادنش شدني است ، بايد اين دو شرط را داشته باشد! فهميديد؟!

این نسبت دادن ها را چه کسی تعیین میکند ؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!
یعنی پرواز کردن و سایه نداشتن را هم شامل میشود ؟؟!!!

ساربان:

	نقل قول:
	این نسبت دادن ها را چه کسی تعیین میکند ؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!
	در اصل توسط امیر نوشته شده است

عقل!
و چنانكه گفتيم مالك بودن ائمه مشكل عقلي و شرعي ندارد!

	نقل قول:
	یعنی پرواز کردن و سایه نداشتن را هم شامل میشود ؟؟!!!

اگر لازمه جسم بودن سايه داشتن باشد خير والا ، بله چون
در آنصورت مشكل عقلي و شرعي وجود ندارد!

صبح:

وصیت نامه امام حسن مجتبی به برادرش

" هذا ما اوصي به الحسن بن علي الي اخيه الحسين بن علي: اوصي انه يشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريک له، و انه يعبده حق عبادته، لا شريک له في الملک، ولا ولي له من الذل، و انه خلق کل شيء فقدره تقديرا، و انه اولي من عبد، و احق من حمد، من اطاعه رشد، و من عصاه غوي، و من تاب اليه اهتدي.

فاني اوصيک يا حسين بمن خلفت من اهلي و ولدي و اهل بيتک ان تصفح عن مسيئهم، و تقبل من محسنهم، و تکون لهم خلفا و والدا، و ان تدفنني مع رسول الله صلي الله عليه و آله فاني احق به و ببيته، فان ابوا عليک فانشدک الله بالقرابة التي قرب الله عزوجل منک و الرحم الماسة من رسول الله صلي الله عليه و آله ان تهريق في محجمة من دم، حتي نلقي رسول الله صلي الله عليه و آله فنختصم اليه و نخبره بما کان من الناس الينا بعده" ثم قبض .(1)

جزء 18 سوره الفرقان آيه 2
الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيرًا
خداوندى كه حكومت آسمانها و زمين از آن اوست‏، و فرزندى براى خود انتخاب نكرد، و همتايى در حكومت و مالكيّت ندارد، و همه چيز را آفريد، و به دقّت اندازه‏گيرى نمود!

++++++++++++++++++++++++++

جزء 15 سوره الاسراء آيه 111
وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَم يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلَّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا
و بگو: (ستايش براى خداوندى است كه نه فرزندى براى خود انتخاب كرده‏، و نه شريكى در حكومت دارد، و نه بخاطر ضعف و ذلّت‏، [حامى و] سرپرستى براى اوست‏!) و او را بسيار بزرگ بشمار!

ساربان:

	نقل قول:
	جزء 18 سوره الفرقان آيه 2 الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيرًا خداوندى كه حكومت آسمانها و زمين از آن اوست‏، و فرزندى براى خود انتخاب نكرد، و همتايى در حكومت و مالكيّت ندارد، و همه چيز را آفريد، و به دقّت اندازه‏گيرى نمود! ++++++++++++++++++++++++++ جزء 15 سوره الاسراء آيه 111 وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَم يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلَّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا و بگو: (ستايش براى خداوندى است كه نه فرزندى براى خود انتخاب كرده‏، و نه شريكى در حكومت دارد، و نه بخاطر ضعف و ذلّت‏، [حامى و] سرپرستى براى اوست‏!) و او را بسيار بزرگ بشمار!
	در اصل توسط صبح نوشته شده است

مگر مُلك(نه مالك) ، بمعناي مالكيت است؟ اگر اين گونه باشد كه در روايات متعددي گفته شده كه ملك از آن ائمه استو در خود قران هم آن رابه امثال سليمان داده. ولي چون اينگونه(ملك بمعناي مالك و صاحب ) نيست پس اين دليل شما بدرد نميخورد و چنانكه گفتم ، آيات منافاتي با انچه من گفتم ندارد.. خدا غني و مالك و شفيع و ولي ووو بالذات است ولي عقلا ميتوان پذيرفت كه اين قدرتهاي خود را به كساني داده باشد .. بله اين عدم منافات عقلي ، دليلي بر اثبات مدعاي ما نيست ولي واگر طبق رواياتي كه وجود دارد كسي اين ادعا را هم بكند ، سخن چندان گزافي كه شايسته باشد او را مشرك بخوانيم نگفته ، مثلا در زيارت جامعه كبيره ميخوانيم: واسترعاكم امر خلقه(سرپرستي خلقش را به شما واگذار كرد) غير از اينكه اصولا مگر مالك چيست ؟ و چه حقوقي دارد؟ مالكيت ، به معناي داشتن معجزات تكويني كه قابل انكار نيست و گمان هم نكنم شما انكار كنيد؛ بله اگر مالكيت بمعناي دادن دستوراتي خلاف شرع باشد ، ائمه از آن بريئند.

البته طبق قول حق، كه بيشتر علماي فعلي هم قائلند ، امام هم ولايت مطلقه ندارد يعني امام نميتوان بگويد كه از اين پس نماز نخوانيد ويا روزه نگيريد حال بعضي از آقايان براي ولي فقيه هم ولايت مطلقه قائلند ! و همين صحبتها باعث ميشود كه در ائمه هم غلو كنند!

حق جو:

	نقل قول:
	البته طبق قول حق، كه بيشتر علماي فعلي هم قائلند ، امام هم ولايت مطلقه ندارد يعني امام نميتوان بگويد كه از اين پس نماز نخوانيد ويا روزه نگيريد حال بعضي از آقايان براي ولي فقيه هم ولايت مطلقه قائلند ! و همين صحبتها باعث ميشود كه در ائمه هم غلو كنند!
	در اصل توسط sareban نوشته شده است

ولایت کامل مورد نظر ما تنها و تنها به شرط عصمت حاصل می شود. اگر عصمت را بطور کامل پذیرا شویم امر امام در هر موردی چون و چرا ندارد حتی موردی که به نظر ما نادرست است .

بنا بر این فرض جناب صبح هم در باره معصوم فرض محال است! اگر معصوم امر به گناه می کرد خدا اطاعت او را با خودش همسنگ قرار نمی داد.

صبح:

	نقل قول:
	با هوش جان "ولي" را مثال زدم! گفتم اگر گفتن صاحب ، بدون آوردن قرينه ، شرك باشد بايد گفتن" شفيع" و "ولي" هم شرك باشد چون كسي شك ندارد كه تنها خدا شفيع و ولي بالذات است وبس! حال هي برويد براي خودتان علامت پيروزي بگذاريد! مگر اين وهابيها ، مبارزه با شرك را از كجا شروع كردند كه اينك تمام مسلمان را مشرك ميدانند و همه را ميكشند؟ از همين حمل نكردن فعل مسلم بر صحت بوده است ديگر! چطور ميتوانيد به همين راحتي در دام آنها بيفتيد و خود را هم پيرو ز بدانيد؟ انوقت ميگويند تبليغات اثر ندارد!!!
	در اصل توسط sareban نوشته شده است

سلام علیکم
علامت پیروزی برای قبول ولایت بود برادر ، نه برای اینکه کسی در بحث پیروز شده باشد

یک موقع است که می گوئیم ولی الله ، شفیع الله ... اینجا ماشاءالله یاد خدا زیاد پیدا می شود . نصوصی داریم که بصراحت می گویند ولایت شما خدا و رسول و اولی الأمر هستند ... و مؤمنان این ولایت را بپذیرند تا مؤمن باشند ، یا نصوصی داریم که می گویند که ائمه مؤمنین را نزد خداوند شفاعت می کنند... اما آیا نصی هم داریم که بگوید ائمه مالک مؤمنین هستند؟ و آیا اصلا ولایت برابر مالکیت است ؟ ما اصلا در مورد ولایت و اطاعت بحث نکرده ایم که بحثی درش نیست ...

مساله این است که نمی توان گفت که ولایتی که ائمه بر مؤمنین دارند ، از جنس مالکیتی است که خدا بر انسان دارد بلکه متفاوت است و نمی توان با اغراق ، آن را در مالکیت خداوند دخیل دانشت ... که طبق قرآن ، خداوند مالک همه چیز است ... بطور مسلم مالکیت پدر بر فرزند ، رئیس بر مرئوس ... من بر کامپیوترم ، امام بر مأموم ، طبق قرارداد و توافق و اختیار وجود دارد ... اما این مالکیت با مالکیت خدا در دو فاز متفاوت هستند ، و ما هم متنی نداریم که گفته باشد ، امام مالک انسان است و پرهیزگاری آن است که از خود چیزی بر اسلام اضافه نکنیم .

چرا دو کلمه "مالکیت انسان" با "ولایت انسان" ، " یا مالکت امامت " یکی نشدند ؟ بهرحال فرقی میان ولایت و مالکیت وجود دارد . تحت ولاء قرار گرفتن ، انتخاب خود انسان است ، اما مملوکیت انتخاب خود انسان نیست ... ، این فرق آشکار این دو مفهوم است ... و باز هم شما دلایلی در اثبات ولایت ، طاعت و حکمت آوردید که باز هم از پاسخ دادن در مورد "مالکیت بر انسان" چیزی مشاهده نشد شما تنها فرمودید که خداوند از فضل خود ، ملک عظیم را به ائمه اطهار اعطا کرده که جائی این حکمت تفسیر شده و گاهی ملک امامت ... اما کجای اینها ، ملک انسان است ؟ در وادی اطاعت از خداوند و پیامبر و اولی الأمر ، ما مجاز نیستیم که به همین راحتی معانی کلمات مختلف را بنا بر رای خود تفسیر کنیم .

__________________

ساربان:

ثابت شد كه قائل به مالكيت كسي شدن مساوي با شرك نيست والا اسلامي كه برده داري را (حتي موقتي) پذيرفته ، بايد شرك را قبول مي داشت در حالي كه اين همه ايات راجع به شرك در قران هست و هيچ يك از ائمه ، صحابه و تابعين و علما و غيرشان نگفتند كه خدا با آيات شرك، برده داري را نفي كرده!
اما بله غير از آنچه گفتم(آن روايت)، دليل واضحي براي مالك بودن اعتباري نداريم !
چند نكته :
1) مالكيت اگر بمعناي معهود خود باشد ، منافاتي با اختيار داشتن انسان ندارد چرا كه ما هم مختاريم ولي صاحب ما خداست ! پس اين هم اشكالي ندارد كه ائمه مالك ما باشند ولي ما مختار باشيم!
2) نكته ديگري كه در صحبتهاي دوست عزيزمان جناب صبح ديده شد ولي اشتباه است ، اين است كه ولايت، امري تكويني و حقيقي است وبه انتخاب ما باز نميگردد!

3) ملكيت امري اعتباري است نه حقيقي، بله بجز ملكيت خدا كه همه وجودمان از اوست و مساوي خالقيت است؛ در نتيجه اگر بحثمان بر سر ملكيت اعتباري باشد، هيچي مشكلي ندارد كه بگوئيم ائمه مالك ما هستند ولي اگر منظور، ملكيت حقيقي يمعناي خالقيت باشد البته كه اين ادعا شرك است

صبح:

سلام علیکم

جناب ساربان ، ما در اکثر قریب به اتفاق نقاط با هم مشترکیم ، جز اینکه بنده معتقدم در صورتیکه ولایت تکوینی امام (حتی اگر بدون اذن خدایش ، ثابت شود ) ، باز هم نمی تواند جدای از مالکیت خدا باشد ... و کسی که اختیار ملکش دست دیگری باشد مالک حقیقی نیست . البته فکر کنم شما هم همین عقیده را داشته باشید

اما :

	نقل قول:
	1) مالكيت اگر بمعناي معهود خود باشد ، منافاتي با اختيار داشتن انسان ندارد چرا كه ما هم مختاريم ولي صاحب ما خداست ! پس اين هم اشكالي ندارد كه ائمه مالك ما باشند ولي ما مختار باشيم!

چطور منافاتی ندارد ؟ ما در اینکه مالک و خالق ما خداست ، و خدا ما را خلق کرده ، اختیاری که نداریم ؟... بر عکس آنزمانی که ولایت معصوم را با آگاهی می پذیریم ... آنزمان اختیار داریم ، اختیاری که در خلقتمان و از سوی مالک حقیقی انسانها وجود دارد ، ... ضمن اینکه هر لحظه که بخواهیم می توانیم این مالکیت امر را از معصوم سلب کنیم . البته مشخصا این شرط بی دینی است ! اما شدنی ... لذا ما تا مؤمنیم ، تحت امر و اطاعت معصومیم ... ، که این از نصوص صحیح قرآن بر می آید ، و اگر بی دین و غیر مؤمن شدیم ، نه ولایتی وجود دارد ، نه اطاعتی ، نه مالکیتی ... پس این چه نوع مالکیتی است که به اراده مملوک ارتباط دارد ؟

و جناب حق جو ، تصور نمی کنم شما در مقامی باشید که اکنون پیش از حشر ، رستاخیز برگزار کنید و درصد تقوا و ولایت پذیری مرا بسنجید ، لذا شما را دعوت می کنم از اینطور پیش فرضهای ناپرهیزگارانه بخاطر آخرتتان هم که شده ، پرهیز کنید ...

حق جو:

و با تشکر از جناب ساربان که مطلب را آنگونه که هست در یافته اند:

	نقل قول:
	ثابت شد كه قائل به مالكيت كسي شدن مساوي با شرك نيست والا اسلامي كه برده داري را (حتي موقتي) پذيرفته ، بايد شرك را قبول مي داشت در حالي كه اين همه ايات راجع به شرك در قران هست و هيچ يك از ائمه ، صحابه و تابعين و علما و غيرشان نگفتند كه خدا با آيات شرك، برده داري را نفي كرده! اما بله غير از آنچه گفتم(آن روايت)، دليل واضحي براي مالك بودن اعتباري نداريم ! چند نكته : 1) مالكيت اگر بمعناي معهود خود باشد ، منافاتي با اختيار داشتن انسان ندارد چرا كه ما هم مختاريم ولي صاحب ما خداست ! پس اين هم اشكالي ندارد كه ائمه مالك ما باشند ولي ما مختار باشيم! 2) نكته ديگري كه در صحبتهاي دوست عزيزمان جناب صبح ديده شد ولي اشتباه است ، اين است كه ولايت، امري تكويني و حقيقي است وبه انتخاب ما باز نميگردد! 3) ملكيت امري اعتباري است نه حقيقي، بله بجز ملكيت خدا كه همه وجودمان از اوست و مساوي خالقيت است؛ در نتيجه اگر بحثمان بر سر ملكيت اعتباري باشد، هيچي مشكلي ندارد كه بگوئيم ائمه مالك ما هستند ولي اگر منظور، ملكيت حقيقي يمعناي خالقيت باشد البته كه اين ادعا شرك است
	در اصل توسط sareban نوشته شده است

جناب ساربان

به روایت مهمی و متناسبی اشاره کرده اید که شیعیان فهیم از کنار آن به سادگی نمی گذرند.
بنده در باره این روایت نکته ای را اضافه می کنم و از شما سوالی دارم.
این روایت بطور مکرر وارد شده و در متونی که من دیده ام اغلب قولوا فی فضلنا ما شئتم است.
و اما سوال انکه شما کلمه حظوظ را بدیها ترجمه کردید که ظاهرا باید به معنای بهره ها یا نصیبها باشد.

و اما دلیل واضحتری هم برای مالکیت اعتباری داریم :

قل اللهم مالک الملک توتی الملکمن تشاء و تنزع الملک ممن تشاء
پس خداوند مالکیت را اعطا کرده و می کند و خود قادر به گرفتن آن است. نه شرکی در کار است و نه تناقضی با مبانی اسلام!

در اینجا تنها سوالی که باقی می ماند این است که که خداوند ملک و مالکیتی را که مطلقش به او تعلق دارد به چه کسی بطور اعتباری اعطا کرده است؟

اینهم جواب از قران و حدیث:
ام یحسدون الناس علی ما اتاهم الله من فضله فقد اتینا آل ابراهیم الکتاب و الحکمه و اتیناهمملکا عظیما

عن ابی جعفر فی قوله تعالی "فقد آتینا آل ابراهیم ....."
قلت و آتیناهم ملکا عظیما قال الملک العظیم ان جعل فیهم ائمه من اطاعهم اطاع الله و من عصاهم عصی الله فهو الملک العظیم
امام باقر در باره آیه " ما به آل ابراهیم...."
فرمود ملک عظیم این است که امامان را در آن خانواده قرار داده که هر کسی اطاعت آنها کند اطاعت خدا کرده و هر که نافرمانی آنها کند نافرمانی خدا را کرده است این است ملک بزرگ.

جناب صبح و جناب مین

این خداوند است که در باره اطاعت از پیامبر و اهل بیت به ملک و مالکیت تعبیر می کند نه بنده
بدون شک موضوع این مالکیت جمادات یا حیوانات نیست بلکه موضوع مالکیت همان موضوع امامت است که مومنین را شامل می شود.

مومن تا زمانی که در محدوده ایمان است تحت مالکیت خدا و اولیاء خداست. من ادعا نکرده ام که این مالکیت تحمیلی و اجباری است و همانگونه که جناب ساربان اشاره کردند می تواند اختیاری باشد.
از این گذشته مگر خارج شدن از ایمان برای مومن دل بخواه است؟؟!!

مومن می تواند از ایمان خارج شود ( اختیار دارد ) اما با این کار عقوبت و عذاب می شود. به عبارت بهتر مالکیت تشریعی خدا و اولیاء خدا هم مثل همه مالکیتها خط قرمزی دارد که با تجاوز از آن عقوبت و عذاب و افتادن از چشم لطف خدا مترتب می شود. و به همین اعتبار است که گفتند مومن اسیر الله است.
اینها همه در مقام تشریع است و ولایت تکوینی هم مجال خودش را می خواهد.

ساربان:

با سلام
دليل شما خوب ، ولي مبتني بر دو مقدمه مشكوك است!
1) "مُلك" بمعناي ماليكت اعتباري باشد.
2) ملكيت اعتباري ، همان ولايت و واجب الاطاعة بودن ائمه باشد.
حال اگر ميتوانيد اين دو مقدمه را ثابت كنيد.

پ.ن) بله من ميدانستم "حظوظ" بمعناي بهر ه ها ست ولي در آن روايت ، به همان معنايي است
كه عرض كردم(استفاده معنا از سياق) والا روايت معناي عكس ميدهد!

ساربان:

	نقل قول:
	سلام علیکم چطور منافاتی ندارد ؟ ما در اینکه مالک و خالق ما خداست ، و خدا ما را خلق کرده ، اختیاری که نداریم ؟... بر عکس آنزمانی که ولایت معصوم را با آگاهی می پذیریم ... آنزمان اختیار داریم ، اختیاری که در خلقتمان و از سوی مالک حقیقی انسانها وجود دارد ، ... ضمن اینکه هر لحظه که بخواهیم می توانیم این مالکیت امر را از معصوم سلب کنیم . البته مشخصا این شرط بی دینی است ! اما شدنی ... لذا ما تا مؤمنیم ، تحت امر و اطاعت معصومیم ... ، که این از نصوص صحیح قرآن بر می آید ، و اگر بی دین و غیر مؤمن شدیم ، نه ولایتی وجود دارد ، نه اطاعتی ، نه مالکیتی ... پس این چه نوع مالکیتی است که به اراده مملوک ارتباط دارد ؟ .
	در اصل توسط صبح نوشته شده است

سلام
ببينيد خدا انسان را تابع اعتبارات دنيايي خلق كرده ولي به او اختيار هم داده.. هيچ كس نميتواند بگويد چرا من فرزند فلان بابا شدم.. ميتواند؟ ولي در عين حال او مختاراست كه از پدر خود اطاعت كند (در عين وجوب تشريعي).. اگر اينجا هم دليلي بر ملكيت اعتباري ائمه پيدا كرديم ، يعني تكوين آنها مالك فرض شده اند و نتيجه اين اعتبار الهي ، وجوب اطاعت شما از آنهاست (ولي در عين حال ، باز هم شما مختاريد). حتي بالاتر.. چنانكه در مثال پدر و مادر ديديم ، در امور تكوينيه(نه اعتباريه كه سهل الموونه است) هم تكوين با اختيار جمع شدني است . ببينيد ! ديگر شما در ملكيت خدا كه شكي نداريد درست است؟ خوب اگر ملكيت با اختيار تنافي دارد پس لابد ما هم تكوينا مجبور به اطاعت از خدا هستيم؟ وبقطع ميدانم كه شما جبر گرا نيستيد.پس ملكيت داشتن كسي ، با اختيار داشتن مملوك در تنافي نيست.

حق جو:

	نقل قول:
	با سلام دليل شما خوب ، ولي مبتني بر دو مقدمه مشكوك است! 1) "مُلك" بمعناي ماليكت اعتباري باشد. 2) ملكيت اعتباري ، همان ولايت و واجب الاطاعة بودن ائمه باشد. حال اگر ميتوانيد اين دو مقدمه را ثابت كنيد. پ.ن) بله من ميدانستم "حظوظ" بمعناي بهر ه ها ست ولي در آن روايت ، به همان معنايي است كه عرض كردم(استفاده معنا از سياق) والا روايت معناي عكس ميدهد!
	در اصل توسط sareban نوشته شده است

1- معنای ملک روشن است و مالکیت از همین ریشه است. تنها چیزی که باقی می ماند اعتباری بودن یا نبودن آن است که تصور نمی کنم نوع غیر اعتباری و مطلق آن را بتوانیم به معصوم نسبت دهیم!
2- مقدمه دوم هم در متن آیه و حدیث بروشنی اثبات شده است یعنی واجب الاطاعه بودن معصوم به تعبیر خداوند ملک و مالکیت دانسته شده است و بنده معذورم!

پس دلیل خوب مقدمه هم خوب

قصد من در باره حدیث نقد سخن شما نبود بلکه قصدم کسب اطلاع برای خودم بود.
اگر ما نتوانیم حدیث را با حظوظ به معنای بهره ها و نصیبها ( که معنای صحیح آن است ) ترجمه کنیم ظاهرا اقدام بعدی تحقیق است نه جایگزین کردن با کلمه ای که مرتبط نیست.
من همیشه از سخنان شما و جناب مین و جناب صبح استفاده کرده ام و انشاء الله همینگونه هم خواهد بود.

ساربان:

	نقل قول:
	1- معنای ملک روشن است و مالکیت از همین ریشه است. تنها چیزی که باقی می ماند اعتباری بودن یا نبودن آن است که تصور نمی کنم نوع غیر اعتباری و مطلق آن را بتوانیم به معصوم نسبت دهیم! .
	در اصل توسط حق جو نوشته شده است

ملك بمعناي حكم و حكومت است :
َقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ
و يا :
َهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآَتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ
ويا نمرود :
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آَتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

بله ماليكت از همان ريشه "ملك" است ويا بهتر بگويم عكسش صحيحتر است (ريشه حكم ، ملك است )چون در واقع حكومت ، معناي ثانوي "ملك" است؛ چرا كه يك نحو قدرت و اسيتلاء كه لازمه ماليكت است در حاكم وجود دارد ، ... ولي قطعا شما قبول داريد كه هر حاكمي ، مالك مردم نيست !( چون نمرود هم حاكم بود ولي مالك ابرهيم نبود و اصولا نميتوان پذيرفت كه مثلا ولي فقيه چون حاكم است ، مالك ما باشد؛ ميتوان؟) پس ، اينكه خدا و ائمه مالك باشند را بايد از دليل ديگري بدست آورد واين لفظ(ملك) چنان كه عرض شد اين معنا را نميدهد!

	نقل قول:
	2- مقدمه دوم هم در متن آیه و حدیث بروشنی اثبات شده است یعنی واجب الاطاعه بودن معصوم به تعبیر خداوند ملک و مالکیت دانسته شده است و بنده معذورم!

اين مقدمه مبتني بر اثبات اولي است!

	نقل قول:
	قصد من در باره حدیث نقد سخن شما نبود بلکه قصدم کسب اطلاع برای خودم بود. اگر ما نتوانیم حدیث را با حظوظ به معنای بهره ها و نصیبها ( که معنای صحیح آن است ) ترجمه کنیم ظاهرا اقدام بعدی تحقیق است نه جایگزین کردن با کلمه ای که مرتبط نیست

دوست من!
اگر ائمه بپرسند چه چيز بشريت را ميتوان از آنها نفي كنيم ؟!، منظور از اين نقطه چين ، چه چيزي جز بديهاي بشريت ، ميتواند باشد؟

حق جو:

المنجد:

ملک ( به فتح سه حرف ) احتواه قادرا علی التصرف و الاستبداد
الملک ( ضم میم ) ما یملکه الانسان و یتصرف به. العضمه و السلطه
الملک ( کسر لام ) صاحب الملک . صاحب الامر و السلطه علی امه او قبیله او بلاد

همانگونه که شما هم اشاره کردید معنای اصلی کلمه ملک همان مالکیت و تملک است و به این اعتبار که پادشاه یا حاکم بر رعیت خود تملک دارد او را نیز ملک می خوانند یا پادشاهی را ملک می نامند.
خداوند می توانست در آیه مورد نظر من از کلمه حکومت یا ریاست یا امارت استفاده کند اما این کار را نکرده و ملک را به کار برده که همیشه تملک و مالکیت را در خود دارد و این قابل انکار نیست.
از اینکه بحث لغوی قضیه را هم باز کردید ممنونم.
لذا مقدمه اول هم پذیرفتنی است.
.............................................
توضیح شما را در باره حدیث مفید و قابل استفاده می دانم و البته جای بررسی بیشتر هم هست. اگر نکته دیگری به نظرتان رسید ما را بی بهره نگذارید.

والله یوتی ملکه من یشاء ......

صبح:

سلام
با این اوصاف ، آیا امام می تواند ، اختیاری که خداوند به انسان داده را _بدون اذن خدا_ سلب کند ؟ و آیا امام بطور مطلق ، مالک اختیار انسان است ؟

و نیز ، ولایت واگذار شده تکوینی ... که بسیاری از علما بدان معتقد نیستند ... بازهم خالی از اذن خدا نیست آنچنانکه خدا می گوید ( هروقت بخواهم ملک می دهم ، و هر وقت بخواهم می گیرم ) ، این خاصیت را ، امام با خواست خود ندارد مگر آنکه اذنی از خدا داشته باشد ، و لذا محکمتر می توان گفت مالک مطلق ما خداست .

ساربان:

	نقل قول:
	المنجد: ملک ( به فتح سه حرف ) احتواه قادرا علی التصرف و الاستبداد الملک ( ضم میم ) ما یملکه الانسان و یتصرف به. العضمه و السلطه الملک ( کسر لام ) صاحب الملک . صاحب الامر و السلطه علی امه او قبیله او بلاد همانگونه که شما هم اشاره کردید معنای اصلی کلمه ملک همان مالکیت و تملک است و به این اعتبار که پادشاه یا حاکم بر رعیت خود تملک دارد او را نیز ملک می خوانند یا پادشاهی را ملک می نامند. خداوند می توانست در آیه مورد نظر من از کلمه حکومت یا ریاست یا امارت استفاده کند اما این کار را نکرده و ملک را به کار برده که همیشه تملک و مالکیت را در خود دارد و این قابل انکار نیست. از اینکه بحث لغوی قضیه را هم باز کردید ممنونم. لذا مقدمه اول هم پذیرفتنی است. ............................................. توضیح شما را در باره حدیث مفید و قابل استفاده می دانم و البته جای بررسی بیشتر هم هست. اگر نکته دیگری به نظرتان رسید ما را بی بهره نگذارید. والله یوتی ملکه من یشاء ......
	در اصل توسط حق جو نوشته شده است

اين نوشته ، جواب تمام گفته هاي من نبود!
عرض شد كه" ُملك" در قرآن بمعناي حكومت بكار رفته(اگر مخالفيد ، به آن آيات جواب دهيد) پس به احتمال فراوان، منظور قرآن از" ملك" همان چيزي است كه خود در آيات ديگر بكار برده...

پس دليل شما ، پََر!

	نقل قول:
	سلام با این اوصاف ، آیا امام می تواند ، اختیاری که خداوند به انسان داده را _بدون اذن خدا_ سلب کند ؟ و آیا امام بطور مطلق ، مالک اختیار انسان است ؟ .
	در اصل توسط صبح نوشته شده است

بر فرض ملكيت اعتباري ، خير لازم نيست بتوانند ولي ولايت تكويني* كه همان معجزه وكرامت باشد را كسي انكار نكرده پس ميتوانند ، كارهاي شگفت انگيز بكنند واين به نص قرآن هم ثابت است.

* بحث درولايت تكويني زياد است و مشكل در آنجا ، كه باعث شده نظرها متفاوت باشد ، ريشه در لفظ دارد ( كه ما از آن با عنوان اختلاف لفظي ياد ميكنيم) ... يعني معلوم نيست ، چه كسي ، چه چيزي را نفي ميكند و چه چيزي را اثبات اما چيزي كه اجماعي است و همه قبول دارند ، معجزات آنهاست!

	نقل قول:
	آياتي داريم ، خطاب به مسلمانان ... كه اتحاد را حفظ كنند ... (واعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا )

	نقل قول:
	آيا مسجد الأقصي ، مسجد مقدس مسلمانان نيست ، و حمله و غصب مسجد الأقصي مستحق دفاع از سوي مسلمانان نيست ؟

	نقل قول:
	آيا زمين و ملت فلسطين ، مسلمان نيست كه در مقابل حمله به آن سكوت كنيم ؟

	نقل قول:
	اصل اسلام ( شهادة لا اله الا الله و محمد رسول الله ) نيز هست